στάχτες

Με φόντο τους πολυφωνικούς ήχους και τα τριημιτόνια της Ηπείρου

Με τη μαύρη κάπα στις πλάτες
Αχ, το τι χιόνι σήκωσαν
Τι χιόνι σήκωσαν τούτες οι πλάτες
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας!

Μιχάλης Γκανάς, “Γυάλινα Γιάννενα”

Απόψε είναι που τα Γιάννενα περνούν στη σφαίρα του μύθου. Κάτι σαν τα γυάλινα ποιήματα του Μιχάλη Γκανά ή τους ραγδαίους, χρωματικούς αντικατοπτρισμούς ενός παλιού χειμώνα. Απόψε στην πόλη περιφέρονται στίχοι γυμνοί και αδέσποτοι. Τα Γιάννενα κοιμούνται γύρω από τη λίμνη, παραχωρώντας ένα όνομα σ΄ολόκληρη την αρχαία υγρασία. Και εμείς, πίσω απ΄τους ζωγραφικούς πίνακες, σαν τους θαμώνες στις εισόδους των μουσικών θεάτρων όταν συνοστίζονται ντροπιασμένες τόσες και τόσες γενιές κοριτσιών με χαμηλωμένα βλέμματα, κάτω από φανάρια κάτωχρα όλο να γερνούμε.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 17/03/2016

Η Μαρία κοιτούσε τα έγγραφα της απόλυσής της και άφηνε τα δάκρυα της να ρέουν. Λέρωσε το χαρτί με υγρές βούλες καθώς πήρε το στυλό για να υπογράψει με χέρια που έτρεμαν. Θα ήθελε να μιλήσει αλλά ένας λυγμός τής είχε φράξει το λαιμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τέτη Θεοδώρου, Τι είναι το μποζόνιο Higgs»

Αρχείο 16/03/2016

Μαυροματαίων

δέρμα από δέντρο κι η πληγή (που) σκισμένη
χύνει μέλι στον κόσμο πεντέμισι πρωί μιας μέρας·
λιανή γυμνή ξέστηθη υγρή και μουσκεμένη·
μπαλκόνι σε βλέπω ν’ απλώνεις πάνω απ’ το κεφάλι
του πρόσφυγα γιου σου μη μουσκευτεί όρθιος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, να σπάζουν μαδριγάλια στον ουρανίσκο -ποίηση»

Αρχείο 15/03/2016

Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον καλοκαίρι
έξω.
Μέσα,
είναι ένα πολύ βαρετό 38 βαθμών κελσίου διάστημα.
κάθε μεσημέρι ξυπνάω
αγοράζω κουλούρια
φτιάχνω καφέ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ξενοφώντας Μακρόπουλος, Κλείνω τις κουρτίνες γιατί απ’ εξω πεθαίνει κόσμος και φοβάμαι το αίμα»

Αρχείο 13/03/2016 –Της Κυριακής

εις Παύλον Πικασσό

ο ταυρομάχος τώρα πλέον ζει στην Ελασσόνα
εις τη λιθόστρωτη πλατεία κάτω απ’ τα πλατάνια
κι ο καφφετζής αέναα πηγαινοέρχεται κι ανανεώνει
τον καφφέ στο φλυτζάνι και τον καπνό στον αργελέ του ταυρομάχου
ώς ότου να περάσουνε νοσταλγικά
της μέρας οι ώρες
και συναχτούν πουλιών μυριάδες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Εγγονόπουλος, Πικασσό»

Αρχείο 12/03/2016

Αξίωμα

Αθλείται το αίμα
αθλείται η αναπνοή

φτερουγίζει η ποίηση.

Δεύτε

Ένα καντήλι λάδι η ποίηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Ένα καντήλι λάδι η ποίηση»