Πέτρος Πικρός, Σαν παραμύθι [2015]

Αρχείο 24.10.2015

fav-3
– Βρέχει πάλι! Ωχ!Αυτός ο βήχας!
Μα τι μούρθε τώρα και τα ξαναθυμήθηκα; Ξέρετε όμως; Έχουν καμιά φορά το γούστο τους και τα παλιά… τα περασμένα… Μπα όχι· δεν είν΄ αυτό που λέτε. Μαύρα και σκοτεινά ήτανε τα δικά μου. Μα να, τώρα δα, έτσι που τα λέγαμε… Κάτι πράματα! Καλέ, είναι να σκάνει κανείς στα γέλια, σα βάζει με το νου, που πάει καμιά φορά η κουβέντα… Κ΄ ύστερα ξέρετε; Εσάς, δε σας θεωρώ πια ξένο… Αλήθεια! Θέλετε, λοιπόν, να μιλήσουμε σοβαρά; Μα πώς ήρθε έτσι ο λόγος! Θε μου αυτός ο βήχας! Αχ! έτσι έβηχε κ΄ η μάνα μου… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Πικρός, Σαν παραμύθι [2015]»

Στέλλα Δούμου-Γραφάκου, Έρως αρόδο -εκδόσεις Κουκούτσι

Αρχείο 21/10/2015

Εικόνα από το εξώφυλλο

fav-3

ΘΑ

Ναι! Στις χαράδρες του λαιμού, στα ρυάκια τους, τα χέλια των χειλιών μου θα ελίσσονται, όταν πια δεν θα λέγεσαι Νέηνταρ Μπόρομιρ ή Αρθούρος, και οι Λόγοι του Οίκου σου θα μου ανήκουν. Θα σου μαγειρεύω σμέουρα και οβριές, και στις λόχμες θα διαβάζω τους παλμούς σου. Θα με λες Λoβ, και θα βγαίνουν μικρές φωτιές απ’ το στόμα σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου-Γραφάκου, Έρως αρόδο -εκδόσεις Κουκούτσι»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Rei

Αρχείο 20/10/2015

Reinaldo Arenas

fav-3
Έχουν ειπωθεί σχεδόν όλα. Η δύσκολη, παιδική ηλικία, οι βαναυσότητες, ο παράξενος ερωτισμός, η φυλάκιση, η εξορία, η δύση και το τέλος. Ο Reinaldo Arenas αποτέλεσε και εξακολουθεί ν΄αποτελεί μια ιδιάζουσα μορφή των λατινοαμερικάνικων γραμμάτων. Όχι λόγω του Σελεστίνο που επαναφέρει στην εντόπια λογοτεχνία τη φιλοδοξία του μαγικού ρεαλισμού, καθώς εκτείνεται απ΄το μεγάλο προς το μικρό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Rei»

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, από την ποιητική συλλογή «Διαδρομές»

Αρχείο 17/10/2015 -εκδόσεις Γαβριηλίδη

Από το εξώφυλλο του βιβλίου «Διαδρομές» της Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2015

fav-3

Διαδρομές

-I-
Σα να ’ταν χθες
δέντρα χυμώδη, λυγερά
πόθο γιομάτα
άνθιζαν κλαδιά
άπλωναν ρίζες
να ξεδιψάσουν στις αγκαλιές των ρυακιών
και στων χειμάρρων την ορμή
ηδονικά να ξαποστάσουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, από την ποιητική συλλογή «Διαδρομές»»

Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Δημόσια συγνώμη [2015]

Αρχείο 16.10.2015

fav-3

Το διάβασα στην εφημερίδα κι ύστερα στο Ιντερνέτ, αυτή την καταβόθρα που ρουφάει, πολλαπλασιάζει  και αναμοχλεύει τα πάντα προς απόλαυση των αργόσχολων…

Ο γιαπωνέζος βουλευτής Ryuturo Nonomura  κατηγορήθηκε γιατί καταχράστηκε χρήματα του δημοσίου- όλα κι όλα 30,000 ευρώ… Πως έγινε αυτό, ποιες ήταν οι ακριβείς συνθήκες  της εγκληματικής του πράξης το αγνοώ. Τόση ήταν η έκπληξή μου που οι λεπτομέρειες μπήκαν σε δεύτερη μοίρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Δημόσια συγνώμη [2015]»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ

Αρχείο 15/10/2015

fav-3

Η Γιουλίκα δουλεύει στις καλλιέργειες πιπεριάς στην Ανδραβίδα και τις νύχτες δυσκολεύεται να κοιμηθεί.

Η παρακμή είναι ευλογία. Σε βοηθά να δεις ποιος πραγματικά είσαι και πόσο βαστούν τα κότσια σου. Όταν με χτύπησε ο καρκίνος και άρχισα τα νταραβέρια με γιατρούς, χημειοθεραπείες και ξεράσματα, κατάλαβα το νόημα της ζωής. Το νόημα της ζωής είναι η ζωή η ίδια. Που μας δίνεται μία κι άλλη καμία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ [2015]

Αρχείο 15.10.2015

fav-3

Η Γιουλίκα δουλεύει στις καλλιέργειες πιπεριάς στην Ανδραβίδα και τις νύχτες δυσκολεύεται να κοιμηθεί.

Η παρακμή είναι ευλογία. Σε βοηθά να δεις ποιος πραγματικά είσαι και πόσο βαστούν τα κότσια σου. Όταν με χτύπησε ο καρκίνος και άρχισα τα νταραβέρια με γιατρούς, χημειοθεραπείες και ξεράσματα, κατάλαβα το νόημα της ζωής. Το νόημα της ζωής είναι η ζωή η ίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ [2015]»

Σοφία Δαλαμάγκα, Η πορσελάνινη κούκλα

Αρχείο 13/10/2015

fav-3

Aυτή η πόλη είναι γεμάτη μαγαζάκια με μαριονέτες, σκέφτεται. Χαζεύει με τις ώρες εδώ και μέρες τα σχέδια, την άκαμπτη και αδιάλλακτη έκφραση που έχουν στο πρόσωπο τους. Κάτι την σταματάει από το να αγοράσει μια, ίσως να φταίει το δωμάτιο στο πατρικό της σπίτι που έχει ήδη τέσσερεις σκορπισμένες σε διάφορα σημεία. Η μάνα της αγαπούσε τις μαριονέτες και τα παραμύθια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Δαλαμάγκα, Η πορσελάνινη κούκλα»