Αρχείο 10.11.2015
(XVII)
Τη λογική μουσού παραδίδω Θεέ μου
Να τη φυλάξεις να μη τη βρίσκω.
Ορμή και κάψα με κατακυριεύουν
Μα μη θαρρείς έλεος και λύτρωση πως θα ζητήσω
Παρά δύναμη να δίνεις την απόλαυση αυτή να συναντώ
Και θάρρος που μόνο η αποκοτιά του έρωτα δίνει και του πάθους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κυριακή Βυρίνη, Αναπόκριτα [2015]»
Αρχείο 6.11.2015
Cesare Paveze
H Deola ξοδεύει τα πρωινά της στα καφέ, δίχως κανείς να νοιάζεται για ΄κείνη. Βιαστικοί εργάτες, κάτω απ΄τον καινούριο ήλιο. Μα και η Deola, ούτε και αυτή γυρεύει κάποιον. Καπνίζει γαλήνια, ανασαίνοντας το καινούριο πρωί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Deola Thinking [2015]»
Αρχείο 09/11/2015
Δύο χρόνια μετά την πρώτη του ποιητική απόπειρα, ο νεαρός Λαρισαίος ποιητής και εκδότης Θάνος Γώγος, επιστρέφει με ένα άκρως ενδιαφέρον ποιητικό σχεδίασμα που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Θράκα” με τον ιδιαίτερο τίτλο «Γλασκώβη».
«Η Γλασκώβη είναι μια υπέροχη πόλη, που εύκολα θα επιλέξει κάποιος για προορισμό. Παρ’ όλα αυτά όμως, δεν παύει να έχει κι ένα χαρακτηριστικό μειονέκτημα Οι κλιματολογικές μάλλον συνθήκες και το πολυτάραχο της ιστορίας του τόπου, έχουν κάνει τους ανθρώπους της πολύ σφιχτούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η «Γλασκώβη» του Θάνου Γώγου, του Γιώργου Σαράτση»
Αρχείο 5.11.2015
Μέσα σε σπήλαια, χαμένα
μάτια απλανή και πλανεμένα
σκιές κινούμενες κοιτούνε
κι αληθινές τις θεωρούνε.
Δεν είναι αυτοί όμως οι φταίχτες
μα οι άγνωστοί τους κουκλοπαίχτες· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ι. Ν. Κυριαζής, Ο μύθος του σπηλαίου [2015]»
Αρχείο 04/11/2015
Λύκοι πλησιάζουν από το βουνό.
Στο αδιάφορο 1438
Έτυχε να μπορώ να γράφω σε μια κλειστή διαδρομή
σα ρείθρο γουρουνιών στη μαγεία του δάσους
φωτεινή σαν το κόκκινο των λειριών.
Στη δασύτριχη λατρεία των ξαπλωμένων μάγων πάνω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Επαμεινώνδας Στεργίου, Λύκοι πλησιάζουν από το βουνό»
Αρχείο 02/11/2015
Άσπρο πάτο
Ήττα μου σε χαιρετώ,
Εσένα και τη νίκη όμοια αγαπώ ∙
στα έγκατα της έπαρσης μονάχα ειρηνεύω,
ο πόνος κι η χαρά – ένα είναι και το αυτό.
Κυλούν ανέμελα τα ήρεμα νερά
της ξάστερης νυχτιάς, μα η ομίχλη περιφέρεται αργά ∙ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζιναΐνατα Γκίππιους, “στα έγκατα της έπαρσης μονάχα ειρηνεύω” -μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης»
Μέρος Ι
Ανοίγω με δυσκολία τα μάτια. Στην άκρη του καναπέ, το ένα πόδι πάνω στο άλλο. Αποκοιμήθηκα γερμένος στο αριστερό χέρι χωρίς να το καταλάβω, περιμένοντας να αρχίσει να ξημερώνει. Το δεξί μέσα στην τσέπη του παντελονιού, να νιώθω τα χαρτονομίσματα για ασφάλεια. Μουδιασμένο. Ξανακλείνω τα μάτια να αντλήσω κι άλλη δύναμη. Το δωμάτιο του ημιυπόγειου μισοσκότεινο. Από το μικρό φεγγίτη, το μοναδικό λιγοστό φως στον χώρο να σημαδεύει την έξοδο. Έσβησαν και τη λάμπα, όταν έφυγαν. «Χαμένοι», μονολογώ ανακουφισμένος. «Χαμένοι και στα χαρτιά και στους τρόπους», συνεχίζω χαμογελώντας για τη μεγάλη μου ανατροπή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Μαντικός, Τα καμένα χαρτιά»
Αρχείο 26.10.2015
Ο Μανουέλ ντελ Ρίο, καταγωγή
Ισπανία, απεβίωσε το Σάββατο
11 Μαϊου , συνεπεία ενός
δυστυχήματος. Η σορρός του
κείται στο D´Agostino
Funeral Home. Haskell. New Jersey.
Θα γίνει ασματική λειτουργία Συνεχίστε την ανάγνωση του «José Hierro, Réquiem -μετάφραση Βασίλης Λαλιώτης [2015]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.