στάχτες

Αντρέας Γιολάσης, “και ένα δάκρυ, στο υπόγειο, που λιμνάζει” -ποίηση

08/05/2015

Αρχείο 08/05/2015

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΕΡΝΕΙ

Μια τόση δα ρυτίδα στην αρχή
σαν – ανεπαίσθητη – ουλή,
σαν μια ρωγμή,
που ανακαλύπτεις ξαφνικά απορημένος
και μένεις έκπληκτος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντρέας Γιολάσης, “και ένα δάκρυ, στο υπόγειο, που λιμνάζει” -ποίηση»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Αρμονία [2015]

07/05/2015

Αρχείο 7.5.2015

Θα πάρεις έναν σκύλο που θα τον μάθεις να σε αγαπάει και που θα τον βαφτίσεις Τίποτα. Θα σκαρφαλώνω με γυμνά πόδια στις ξερολιθιές ψάχνοντας τις οδυνηρές απαντήσεις μου. Θα παρατηρείς τα τυφλά κορίτσια με τα ροδαλά μάγουλα που κάνουν βόλτες στα στενά της Χώρας φορώντας έναν πουά φιόγκο στα μαλλιά κι ένα χρυσό αλυσιδάκι στο δεξί χέρι. Θα συνεχίσω να θαυμάζω σιωπηλά τις ποπ κυρίες που κεντούν σε λευκά πανιά φολκλορικές σκηνές με γοργόνες και λουλουδένια ψάρια πίνοντας γκαζόζα στην πλατεία ενός ορεινού χωριού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Αρμονία [2015]»

Γιώργος Καρτάκης, “πότε πότε μονάχα ένα άγουρο μήλο”

05/05/2015

Αρχείο 05/05/2015

Sardina actinopterygia

Είδα τη σαρδέλα,
κινδύνευε,
το σώμα της γυάλιζε σαν το λεπίδι και
τα δόντια μου μούδιασαν – έφερα
το χέρι στο στόμα αυτόματα, τα λέπια
όμως ανοιγόκλειναν,
τέντωνε με σπασμούς τα πτερύγια, τα νεύρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Καρτάκης, “πότε πότε μονάχα ένα άγουρο μήλο”»

Γιώργος Καρτάκης, “πότε πότε μονάχα ένα άγουρο μήλο” -ποίηση [2015]

05/05/2015

Αρχείο 5.5.2015

Sardina actinopterygia

Είδα τη σαρδέλα,
κινδύνευε,
το σώμα της γυάλιζε σαν το λεπίδι και
τα δόντια μου μούδιασαν – έφερα
το χέρι στο στόμα αυτόματα, τα λέπια
όμως ανοιγόκλειναν,
τέντωνε με σπασμούς τα πτερύγια, τα νεύρα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Καρτάκης, “πότε πότε μονάχα ένα άγουρο μήλο” -ποίηση [2015]»

Ασημίνα Λαμπράκου, “λέξεις στάζουν από τα νύχια” *

04/05/2015

Αρχείο 04/05/2015

Ήσουν γυναίκα
Ήσουν γυναίκα με ίχνη απουσίας
στην άμμο
το πέρασμα στον άνεμο
άνεμος
ήσουν γυναίκα με τα σκοτάδια του ήλιου
στο βλέμμα

Ήσουν άντρας
Ήσουν άντρας με ίχνη ηφαιστείου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, “λέξεις στάζουν από τα νύχια” *»

Άρης Αλεξάνδρου, Πρωτομαγιά

01/05/2015

Αρχείο 01/05/2015

Στα τζάμια σου μπουμπουκιάζει η χτεσινή βροχή
τώρα που η παραλία ανάβει τα φανάρια της.
Ένα καΐκι στάθηκε καταμεσής στο πέλαγο.
Γαλήνη.
Περίμενε δω με το βλέμμα στις σταγόνες
(δυο ανθισμένες γαλάζιες σταγόνες τα μάτια σου).
Περίμενε. Θα ξημερώσει.
Θέλω να σε ξέρω στο παράθυρο
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Πρωτομαγιά»

Στέλιος Ροΐδης, τρία ποιήματα

30/04/2015

Αρχείο 30/04/2015

ΙΧΝΗ

Χιλιάδες τελετουργικά
Μέσα στην κοιλιά
της μάνας τους
για τον χρόνο που πέρασε
για τον χρόνο που θα έρθει
για τον χρόνο που υπάρχει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλιος Ροΐδης, τρία ποιήματα»