στάχτες

Aρχείο 28.4.2015

Κατερίνα Γώγου, αγρύπνια

Ηθελα αυτός ο τίτλος να συνοδεύεται απ΄ένα μεγάλο, εκθαμβωτικό ερωτηματικό. Σαν τα υγρά των μηχανημάτων που φροντίζουν τα σίδερα στα πολύ μεγάλα βάθη. Όμως από σεβασμό στην Κατερίνα, δεν το κάνω. Ίσως επειδή αν αφήσει κανείς μερικά χρόνια να περάσουν, τότε αυτή η πατίνα αρχίζει ν΄αποκαλύπτει τη ζωντανή ποσότητα των τραγουδιών. Έτσι θα τα λέμε από εδώ και πέρα, όπως φωνάζουμε έναν φίλο με τον τρόπο που τον θυμόμαστε ή τον αγαπάμε σε στιγμές προσωπικές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Θα ‘ρθει καιρός [2015]»

Αρχείο 27/04/2015

Του Εξομολογητού, ως είθισται – αντιγράφω τα πρακτικά, δίχως τα σχόλια.

“Περίλυπος η καρδία μου έως συντρίψιμη. Και τώρα, σπάνε τα τείχη της Ιερηχούς, ποτάμια που στερεύουνε τα δάκρυα. Είναι σαν την πολεμική την ανταπόκριση, και μόλις τώρα ο άλλος ο πιο μικρός ο άγγελος παίρνει τη θέση του ως ανταποκριτής του Οδοιπορικού – σα μια άλλου είδους εκστρατεία. Αγαπημένε μου Αδελφέ, πήγα σήμερα το μεγάλο ταξίδι που έχω αναλάβει να πηγαίνω – από τη θέση μου την καθιερωμένα μυστική, οφείλω και να εξομολογούμαι, για να τηρούνται όλες οι αναλογίες, θεϊκώς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Kumihimo* [επιστολή Πέμπτη]»

Αρχείο 27.4.2015

Του Εξομολογητού, ως είθισται – αντιγράφω τα πρακτικά, δίχως τα σχόλια.

“Περίλυπος η καρδία μου έως συντρίψιμη. Και τώρα, σπάνε τα τείχη της Ιερηχούς, ποτάμια που στερεύουνε τα δάκρυα. Είναι σαν την πολεμική την ανταπόκριση, και μόλις τώρα ο άλλος ο πιο μικρός ο άγγελος παίρνει τη θέση του ως ανταποκριτής του Οδοιπορικού – σα μια άλλου είδους εκστρατεία. Αγαπημένε μου Αδελφέ, πήγα σήμερα το μεγάλο ταξίδι που έχω αναλάβει να πηγαίνω – από τη θέση μου την καθιερωμένα μυστική, οφείλω και να εξομολογούμαι, για να τηρούνται όλες οι αναλογίες, θεϊκώς. Αγαπημένε μου, εν Χριστώ Αδελφέ μου, συ που με αναγνώρισες! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Kumihimo* -επιστολή Πέμπτη [2015]»

Αρχείο 26.4.2015 / Πολιτισμός = Επιστήμη = Πολιτισμός

Τριακονταετής επετειακή έκδοση, επηυξημένη και σχολιασμένη
Εκδόσεις Κάτοπτρο

Με αφορμή την επίσκεψη του διάσημου βιολόγου-συγγραφέα Richard Dawkins στην Αθήνα

Το Εγωιστικό γονίδιο προκάλεσε ένα κύμα ενθουσιασμού μεταξύ των βιολόγων και του ευρέος κοινού όταν πρωτοεκδόθηκε το 1976. Η εναργής ερμηνεία της ζωής από τη σκοπιά του γονιδίου, με πρόζα διαυγή, συγκέντρωσε τα νήματα της σκέψης για το χαρακτήρα της φυσικής επιλογής σε ένα εννοιολογικό πλαίσιο με βαθιές προεκτάσεις όσον αφορά την κατανόηση της εξέλιξης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Richard Dawkins, Το εγωιστικό γονίδιο [2015]»

Αρχείο 23/04/2015

Καθίσαμε γύρω απ’ το τραπέζι, είμαστε 16 μαζί με τους τέσσερις γάλλους φίλους της Έμυλη –μια μητέρα με τρία μεγάλα παιδιά και το ζευγάρι των Αυστριακών που έρχεται κάθε χρόνο στο κτήμα.  Σε λίγο έφτασε το γκαρσόνι για την παραγγελία.

Ένοιωσα το κίνδυνο με ένα προειδοποιητικό εσωτερικό σφίξιμο που με έβαλε αυτόματα σε επιφυλακή. Συσπειρώθηκα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Καλοκαιρινή ευωχία»

Αρχείο 22/04/2015

(Ποίημα γοερόν διά τινας ουτιδανούς)

Το φόβο σου
με τα μυαλά του σαλεμένα από την αιτότητα
έτσι που με το σίδερο και με τ’ άλλα σαρκοβόρα
βουτάει στο αίμα του νερού, ίσα ν’ αγιάσει,
θα τον έλεγα Βρυάρεω ή άρχοντα καταρράχτη
μήνιγγα σκοτεινή του Ερμή του Τρισμέγιστου
θα τον έλεγα, ή αφρό και πείνα ιαγουάρου
καθώς ασπρίζοντας στης Ισπανίας τα γόνατα,
νερά και μάτια, όρθιο μίσος, ο Ντελαγουέαρ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Κακναβάτος, Υπόμνημα για το αίμα του Οφιούχου»

Αρχείο 21.4.2015

ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ

Θα μ’ εκτιμήσουν μετά θάνατο κάτι περίεργοι τύποι
Όσοι θ΄ ανακαλύψουν τους συγκεκριμένους κυνισμούς
Και μιαν απόσταση απ΄ τα πράματα
Που επιτρέπει ένα μικρό φιλτράρισμα στη σκέψη
Ίσα για να μην παρασύρομαι απ’ τους πολλούς
Μα ζώντας κατά τ’ άλλα μες τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, “Τον αγορεύοντα εν μέσω εκστασιασμένων αμαθών” -ποίηση [2015]»