Δημήτρης Φύσσας: Μαυρουδής – Γουδέλης και τα νέα τους βιβλία (ΙΙ)

15/03/2014

[Αρχείο 15.03.2014]

Συνέχεια από το Πρώτο μέρος

Ιδού λοιπόν, με την ευγενική «χορηγία» των εκδόσεων «Κέδρος» και «Πόλις» (ζήτησα έτοιμα τα συγκεκριμένα κείμενα γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω ο ίδιος τόση πληκτρολόγηση), τα δύο διηγήματα του Τάσου Γουδέλη. Στην επόμενη ανάρτηση διαβάστε τις επτά ιστορίες του Κώστα Μαυρουδή (τα μεν με τίτλους, οι δε με αριθμούς):

vintage_under

Τάσος Γουδέλης από το “Ωραίο Ατύχημα”

Η ΕΠΑΦΗ

——————————————————-«…τα λόγια
——————————————————-φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου
——————————————————-κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί»

Γιώργος Σεφέρης,
Τρία κρυφά ποιήματα, «Eπί Σκηνής», ΣT΄

«Κύριον Στέφανο Μπεκατώρο», «Κυρίαν Ιλεάνα…» Κύριε των ψυχών. «Αφήνω το μήνυμά μου…» Λέξεις ανεπίδοτες. Γράμματα από ανύποπτους, που σκέπτονταν τον παραλήπτη ακόμα ζωντανό, μπροστά στον πρωινό του καθρέφτη, πριν φύγει για τη δουλειά. Και φράσεις στον τηλεφωνητή, που ακόμα λειτουργεί, με τη φωνή του απόντος: «Ιατρείον ορθοπεδικού Δημήτρη Παπαδίτσα..» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Μαυρουδής – Γουδέλης και τα νέα τους βιβλία (ΙΙ)»

Δημήτρης Φύσσας: Μαυρουδής – Γουδέλης και τα νέα τους βιβλία (Ι)

15/03/2014

[Αρχείο 15.03.2014]

«Το δέντρο» καρποφόρησε

Τρία διηγήματα του ενός και εφτά σύντομες ιστορίες  του άλλου: είναι δείγμα επαρκές (ίσα περίπου σε όγκο μεταξύ τους: του πρώτου είναι μακρότερα, του δεύτερου συντομότερα) έτσι που να ιντριγκάρει τόσο το διαδικτυακό αναγνώστη, ο οποίος λούζεται από χίλιες δυο μεριές με πλήθος πληροφοριών, έστω κι αν είναι αναγνώστης λογοτεχνίας και μόνο- είναι λέω δείγμα επαρκές ώστε να ιντριγκάρει τον αναγνώστη ν΄ αναζητήσει τα βιβλία σε φυσική μορφή, εφόσον αυτό πoυ διαβάζει εδω πέρα τού αρέσει; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Μαυρουδής – Γουδέλης και τα νέα τους βιβλία (Ι)»

Γαβριήλ Ναχμίας, δύο κείμενα προς τέρψιν του κοινού

14/03/2014

Αρχείο 14/03/2014

decorative-lines-17_large2

MANY WORLDS

Ο γιος του Hugh Everett, ο Mark Oliver Everett, βρήκε νεκρό τον πατέρα του στο κρεβάτι το 1982. Ο Mark, γνωστός επίσης ως “E”, είναι ο τραγουδιστής και στιχουργός του συγκροτήματος Eels. Σε μελλοντική δουλειά των Eels, που δεν είναι απίθανο να κυκλοφορήσει κάποτε, υπάρχει το τραγούδι “A single swallow” που ξεκινά ως εξής:

A single swallow brings no spring;
so people use to say. But here’s a little verse
which I would never sing: A photon led
astray
can start a universe  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γαβριήλ Ναχμίας, δύο κείμενα προς τέρψιν του κοινού»

Iφιγένεια Σιαφάκα, Το πλεκτό και άλλες πλεκτάνες, ΑφηΓΗματα αναΔρομων πΛεξεων

11/03/2014

Αρχείο 11/03/2014

Εκδόσεις Ars Poetica

Πώς το σφύριγμα ενός τρένου επιδρά σε μία σούπα; Tι σχέση μπορεί να έχει το ψεγάδι ενός σερβίτσιου με την επιλογή ενός παλτού; Πώς η παρασκευή της μαρμελάδας τριαντάφυλλου ενώνει ερωτικά δυο άντρες; Με ποιον τρόπο το σώμα απαντά στη μνήμη και πώς η μνήμη καταγράφεται στο σώμα; Είναι ικανό ένα γράμμα να στηρίξει μιαν ολόκληρη ζωή; Tι επιδιώκει ο κ. Μπιφ περιφερόμενος με μια τρύπια καρέκλα που μόλις κληρονόμησε; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Iφιγένεια Σιαφάκα, Το πλεκτό και άλλες πλεκτάνες, ΑφηΓΗματα αναΔρομων πΛεξεων»

Κατερίνα Αγυιώτη, Είχε το κρύο στόμα της αναμονής

10/03/2014

Αρχείο 10/03/2014

ΤΙ Θ’ ΑΠΟΓΙΝΕΙ

Τί θ’ απογίνει το ποίημα από το οποίο γράφεται το ποίημα
που γράφουμε; Θα ρίξει τις ελπίδες του
στο ποίημα του άλλου. Αλλιώς,
να λεγόμαστε ανέμελα
χαμένοι. Αυτονόητοι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Αγυιώτη, Είχε το κρύο στόμα της αναμονής»

Νίκος Σουβατζής, Εξορισμένος ουρανός

07/03/2014

Αρχείο 07/03/2014

Έβρεχε. Σηκώθηκε αξημέρωτα και πήρε τους δρόμους. Χωρίς καφέ και χωρίς τσιγάρο. Τα είχε κόψει εδώ και καιρό, μαζί με όλες τις συνήθειες της παλιάς της ζωής. Ένα όνειρο την ανάγκασε να σηκωθεί άρον άρον. Στεκόταν λέει δίπλα στο παράθυρο, απέναντι απ’ το κρεβάτι, και την κοιτούσε θλιμμένος. Ξύπνησε με υγρά μάτια.

Η βροχή όλο και δυνάμωνε. Στάθηκε κάτω από ένα υπόστεγο. Άνοιξε το πορτοφόλι και κοίταξε τη φωτογραφία του. “Χτες βράδυ σ’ ονειρεύτηκα” μονολόγησε. Ύστερα συνέχισε να περπατάει στον λασπωμένο δρόμο μέχρι που η βροχή έγινε ψιχάλισμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Σουβατζής, Εξορισμένος ουρανός»

Λευκάδιος Χερν: Ζώντας μπροστά από την εποχή του [χαμένου Αρχείου]

04/03/2014

Μέρος του χαμένου αρχείου του 2014

Από τον ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΖΟΥΣΔΑΝΗ

Πώς μπορεί έναν άνθρωπο που γεννήθηκε σε ένα ελληνικό νησί το 1850 να τον γνωρίζουν οι πάντες στην Ιαπωνία σήμερα; Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορία του Λευκάδιου Χερν, του οποίου η ζωή ήταν διεθνής,διαφυλετική και πολυπολιτισμική έναν αιώνα πριν γίνουν της μόδας οι έννοιες αυτές. Χωρίς να το ξέρει, ο Χερν είχε γίνει ο ίδιος ένα πρώτο μοντέλο ανθρώπου του εικοστού πρώτου αιώνα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λευκάδιος Χερν: Ζώντας μπροστά από την εποχή του [χαμένου Αρχείου]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ανδριαννή

04/03/2014

[Αρχείο 04.03.2014]

Tου ΄παν την είδαν στα μαγαζιά της παραλίας. Τράβηξε τον δρόμο, πέρασε τις εκκλησίες, τα κορίτσια του Νίγηρα, άγουρα, βαθιά κόκκινα κορίτσια. Θυμήθηκε το πρόσωπό της και μετά σαν να δίστασε, έπαψε και κοίταξε τους δρόμους. Τις Κυριακές γυρεύεις να σταθείς γύρω απ΄τα πόδια μου, πρωί, δίχως φως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ανδριαννή»