❦

Η βροχή σταμάτησε,
μα η μυρωδιά της συνεύρεσής της με το χώμα,
τους κορμούς, τα φύλλα,
την παρουσία της νοσταλγικά παρατείνει.
Η ικμάδα των λαγγεμένων βλεμμάτων,
των ιδρωμένων σωμάτων,
τον λόγο εμπνέοντας,
τους ουρανούς θωπεύει, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Βροχή»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Εφημερίες

29/08/2023

Τις νύχτες ο κίνδυνος εφημερεύει. Κάπου μπορεί να γίνεται πόλεμος, αλλιώς δεν θα φθάνανε εδώ πέρα, τόσοι πληγωμένοι. Ίσως είναι από έρωτα, όμως μονάχα τα εργαστήρια θα το επαληθεύσουν μέρες μετά, όταν θα ΄χουν πέσει σωρός οι νύχτες.

Και εγώ που προχωρώ, να ξέρεις, μες στους κήπους σου, ανοιχτός στο θαύμα, μέχρι εκείνη την πόρτα που ανοίγει ουδέτερα και αδιάφορα. Και έπειτα οι τρομερές επιγραφές, τμήματα πανεπιστημιακά και ατέλειωτοι διάδρομοι. Και εσύ να ψάχνεις κάποιον για να ρωτήσεις, Ελένη, Ελένη να τους λες και εκείνοι να σε κοιτάζουν έκπληκτοι. Περνούν αποφασισμένοι γύρω σου, άλλοι για θάνατο και άλλοι για μια δουλειά λιγότερο ένδοξη, για κάτι πράγματα μικρά που κρατούν όρθιο τον κόσμο Ελένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Εφημερίες»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μέλι στο Τσεκούρι*

15/08/2023

Μονόπρακτο αφιερωμένο
στα κόκκινα κορίτσια

[Έρημη, αυγουστιάτικη πόλη χωρίς γραμμές άμυνας και τροχοφόρα και με κατάκλειστα μαγαζιά. Στους κακόφημους δρόμους τα κόκκινα κορίτσια κάνουν εκείνο που ξέρουν καλύτερα. Φορούν πολύχρωμα φορέματα και είναι βαμμένες έντονα. Γνωρίζονται καλά μεταξύ τους, τόσο ώστε να περνούν την ώρα τους λέγοντας ιστορίες που ένας θεός ξέρει αν είναι αληθινές. Η Αν είναι καινούρια στους δρόμους και απέραντα όμορφη. Οι φιλενάδες της δεν την συμπαθούν στα αλήθεια και της κάνουν δύσκολη τη ζωή. Και έτσι η Αν στέκει παράμερα και όλο κλαίει επειδή αυτή τη ζωή δεν την φαντάστηκε ποτέ, επειδή αυτή η ζωή είναι επικίνδυνη και μοιάζει τόσο μακρινή από όσα ονειρεύτηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μέλι στο Τσεκούρι*»

Γρηγόρης Σακαλής, μια κοινωνία μονάδων

11/08/2023

Ανικανότητα

Ποιός νοιάζεται για σένα
αναρωτιέσαι καμιά φορά
όταν σ΄αγκαλιάζει
ο ήχος της μοναξιάς
οι γονείς
αυτοί νοιάζονταν σίγουρα
μα έχουν φύγει
ύστερα τ΄αδέλφια σου
αν έχεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, μια κοινωνία μονάδων»

Τεοντόρα Ντίμοβα, Οι Μητέρες ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

09/08/2023

Τεοντόρα Ντίμοβα, Οι Μητέρες, εκδ. Έναστρον, 2023-08-05, Μετάφραση: Μπλαγκορότνα (Ρόνυ) Φίλεβσκα –Πανάγου)

Ένα ανάγνωσμα, εξαιρετικής επιλογής από τις @Εκδόσεις Έναστρον. Ένα βιβλίο με κίνηση εσωτερική, όπου η τραγικότητα των χαρακτήρων μεταφέρεται ζωντανά κι αβίαστα στην αναγνωστική οθόνη, καταφέρνοντας κάτι που συναντάται όχι συχνά: τη δραματοποίηση της αναγνωστικής διαδικασίας. Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα, το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να επιβιώσει δραματουργικά, ως θεατρικός μονόλογος και όχι μόνον, καθώς κάθε αφήγηση-κεφάλαιο, αν και αποτελεί μέρος μιας συνολικής πλοκής, κλείνει αυλαία βαθιά υποσχόμενο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τεοντόρα Ντίμοβα, Οι Μητέρες ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: course de chevaux

08/08/2023

από το βιβλίο των ιστοριών
του καλοκαιριού

Η Καπελού τριγυρίζει μονάχη στους δρόμους της πόλης. Θυμίζει εκείνη την φριχτή ηρωίδα όταν ούρλιαζε για μια πολιτεία, δώστε μου μια πολιτεία έλεγε και ήταν απεγνωσμένη, αφοσιωμένη σε ένα τρομερό δράμα. Μα η Καπελού δεν νοιάζεται για τίποτε. Και μες σε δυο δάχτυλα κρασί μπορεί να χωρέσει τον καλύτερο εαυτό της, κάπως ραγισμένο πια μα με έκδηλη την ξεχωριστή χάρη και μια ανείπωτη καλοσύνη που έκανε πάντα για εκείνη τη διαφορά. Όλα αυτά συνθέτουν την γοητεία της Καπελού που έχει τόσους φίλους όσα και τα φύλλα των δέντρων αυτής της πολιτείας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: course de chevaux»

Ασημίνα Ξηρογιάννη, Mια απέραντη ματιά ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

07/08/2023

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν το νέο ποιητικό βιβλίο της Ασημίνας Ξηρογιάννη με τίτλο Mια απέραντη ματιά.

Στο πρώτο μέρος του νέου της βιβλίου, η Ασημίνα Ξηρογιάννη συνδιαλέγεται, ποιητικώ τω τρόπω, με θεατρικούς ήρωες και κείμενα, με τα οποία έχει ασχοληθεί κατά την πολύχρονη και ποικιλότροπη ενασχόλησή της με το θέατρο. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, καταθέτει το ανοίκειο βλέμμα της για τον κόσμο που μας περιβάλλει, μοιράζεται εμπειρίες με τους αναγνώστες, με διάθεση άλλοτε παιγνιώδη, άλλοτε σοβαρή, ενώ στο τρίτο και τελευταίο μέρος, σε μία μικρή ποιητική σύνθεση, επιχειρεί την αποτύπωση με λέξεις μιας εσωτερικής αντίληψης του σώματος, μιας ιδιάζουσας και βασανιστικής σωματικότητας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Ξηρογιάννη, Mια απέραντη ματιά ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»