Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: οι μπότες ξέρουν

παράξενο σκετς

Αφηγητής

Σκηνικό βραδινού δρόμου. Δυο τρεις κομπάρσοι περνούν. Ο ένας εκ των πρωταγωνιστών στέκει κάτω από ένα ντροπαλό φανάρι. Τα ρούχα του είναι φθαρμένα, εμπρός του έχει αραδιασμένα μερικά ζευγάρια παπούτσια, ρούχα, μερικά, βαριά τσόχινα πανωφόρια απ’εκείνα που φορούν οι ναυτικοί, κειμήλια στρατιωτικά, με φαγωμένους γιακάδες. Ο δεύτερος πρωταγωνιστής περνά με τους κομπάρσους και ξάφνου σταματά. Από εδώ και πέρα και όσο κρατήσει ο άσχημος καιρός, είναι καλύτερα να φυλαχτείτε. Είπε ο αφηγητής.

(Ο αφηγητής ανοίγει μια ομπρέλα και το σκηνικό μεταμορφώνεται όπως ακριβώς το ‘πε.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: οι μπότες ξέρουν»

Ιφιγένεια Σιαφάκα, Μικρό μνημόσυνο ερωδιών στις λέξεις ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Δρόμων

ΝΥΧΤΑ ΔΕΡΜΑΤΙΝΗ

Tρέχαν ξυπόλητοι κάτω απ’ την αστροφεγγιά
Που ’σπερνε δόντια θάλασσας
Στης νύχτας τις συρράξεις
Στον φλοίσβο η γλώσσα έραψε γυαλί
Η σάρκα κόπηκε σανδάλι

Να με φοράς, όταν σ’ αρνιέσαι! ακούστηκε

Νύχτα δερμάτινη, Θε μου, ψέλλισα, είσαι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, Μικρό μνημόσυνο ερωδιών στις λέξεις ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Κούλα Αδάλογλου, Ο δρόμος της επιστροφής είναι απόκρημνος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Μελάνι

Μια καθημερινότητα

Ι
Η Πηνελόπη συνήθισε να κοιμάται πάλι μαζί του.
Κάποια βράδια όμως ο ύπνος του ταραζόταν από φριχτούς εφιάλτες.
Γέμιζαν τα σεντόνια αίμα, μυρωδιά σαπισμένης σάρκας.
Μουγκάνιζε ο ίδιος σαν βόδι που το σφάζουν
κι άλλοτε σφάδαζε με αφρούς στο στόμα.
Η Πηνελόπη τότε έβγαζε το λευκό νυχτικό της
και τον σκέπαζε. Το έσφιγγε εκείνος με μανία.
Η μυρωδιά του απαλού γυμνού κορμιού της Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κούλα Αδάλογλου, Ο δρόμος της επιστροφής είναι απόκρημνος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Gabriel García Márquez, Τα πάντα διέψευδαν το θάνατό του

«[…]Δεν μπορούσε να είναι πεθαμένος, γιατί καταλάβαινε πολύ καλά τα πάντα: τη ζωή που στριφογύριζα γύρω του μουρμουρίζοντας. Την ελαφριά μυρωδιά από τα ηλιοτρόπια που έμπαινε από το παράθυρο και ανακατευόταν με την άλλη «μυρωδιά». Αντιλαμβανόταν τέλεια την αργή ροή του νερού στην στέρνα. Το τζιτζίκι που είχε απομείνει στη γωνία και συνέχιζε το τραγούδι του νομίζοντας πως ακόμα ξημερώνει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Gabriel García Márquez, Τα πάντα διέψευδαν το θάνατό του»

Βραβεία Ζαν Μορέας 2022 για την ποιηση ―Βραχείες λίστες

Η κριτική επιτροπή των βραβείων «Jean Moréas 2022» ανακοίνωσε σήμερα τις βραχείες λίστες καλύτερης ποιητικής συλλογής και πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή / πρωτοεμφανιζόμενης ποιήτριας για το 2021.

Την κριτική επιτροπή συγκροτούν:

– Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Καθηγητής Δημιουργικής Γραφής και Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας – Ποιητής (Πρόεδρος της επιτροπής)
– Γεωργία (Τζίνα) Καλογήρου, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας και Διδακτικής Εκπαίδευσης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Μέλος της επιτροπής)
– Λίνα Νικολακοπούλου, Ποιήτρια –Στιχουργός (Μέλος της επιτροπής)
– Διώνη Δημητριάδου, Ποιήτρια – Κριτικός Λογοτεχνίας (Μέλος της επιτροπής)
– Κώστας Κρεμμύδας, Ποιητής – Εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού Μανδραγόρας (Μέλος της επιτροπής)
– Βαγγέλης Τασιόπουλος, Ποιητής – Πρόεδρος στην Εταιρεία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (Μέλος της επιτροπής)
– Αντώνης Δ. Σκιαθάς Ποιητής- Κριτικός Λογοτεχνίας- πρόεδρος του Γραφείου Ποιήσεως (Μέλος της επιτροπής) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βραβεία Ζαν Μορέας 2022 για την ποιηση ―Βραχείες λίστες»

diP generation Νο 6, 2022 ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Μανδραγόραςεπιμέλεια: Ιφιγένεια Σιαφάκα

✳︎

ΕΛΕΝΑ ΑΚΑΝΘΙΑΣ

[…] Αντιστοίχως, η Ελληνίδα γυναίκα, με το μικρότερο Μήλο του Αδάμ και την ανάλογη φωνή, παρ-ακολουθούσε την ανδρική ρωμαλεότητα, εμπραγματώνοντας γενναία, αλλά με έναν πιο απλό και εσωτερικό τρόπο, το ιδιοπρόσωπο ήθος και την ταυτότητά της, εξ ου και οι θαυμαστές έναλγες αυτοθυσίες της – π.χ. ο χορός του Ζαλόγγου και η αυτόβουλη κατακρήμνιση με τα παιδιά της. […]

✳︎ Συνεχίστε την ανάγνωση του «diP generation Νο 6, 2022 ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Hotel Vienna

Ο ψηφιακός πίνακας απέναντι έδειχνε μείον οχτώ βαθμούς κελσίου, η Μπρατισλάβα κοιμόταν, αγκαλιασμένη στο ψύχος ενός ξηρού και βάρβαρου χειμώνα, οι σταλακτίτες κρέμονταν από τα στόματα των μεσαιωνικών τεράτων και τις υδρορροές ενώ στο βάθος οι γυάλινοι ουρανοξύστες του όψιμου οικονομικού εκσυγχρονισμού αντίκριζαν με υπεροψία, και ίσως έναν ανομολόγητο φθόνο, την καρδιά της παλιάς πόλης που οι ντόπιοι αποκαλούσαν Stare Mesto. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Hotel Vienna»

The Athens Review of Books τεύχος 147 ―κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 147, Φεβρουάριος 2023

Γκούσταβ Αουερνχάιμερ (Gustav Auernheimer), Nέα διαμάχη για την ιστορία της Γερμανίας;

Πέτρος Μαρτινίδης, Η ευγλωττία της σκιάς

Μάγκυ Κοέν, Ααρόν Άππελφελντ: Μονάχα η σιωπή μπορεί να μιλήσει

Τιμ Παρκς (Tim Parks), Οι πολλές σιωπές του Πάπα

Άγγελος Χανιώτης, Μνήμη Άγγελου Δεληβορριά

Από την πολιτιστική κληρονομιά στην πολιτιστική αειφορία Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 147 ―κυκλοφορεί»