The Athens Review of Books τεύχος 144 ―κυκλοφορεί

08/11/2022

Περιεχόμενα τεύχους 144, Νοέμβριος 2022

Βασίλης Χατζόπουλος, Ένα πρωτότυπο βιβλίο για μια Ένωση Δικαίου

Νικ Γερμανάκος (συνέντευξη στον Αχιλλέα Φωτάκη), Καλιαρντά, ρεμπέτικα και δικαστήρια

— Γυρίζοντας την Αθήνα με τον Ηλία Πετρόπουλο (1965-1974)

Πέτρος Μαρτινίδης, Μαθητευόμενοι μάγοι – Άντονι Μπίβορ

Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Ευρώπη και Ρωσία, ή τι γνώριζε ο Μίλαν Κούντερα

Μιμή Βασιλάκη, Ο «υπηρέτης του λαού» Βολοντίμιρ Ζελένσκι Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 144 ―κυκλοφορεί»

Νίκος Α. Πουλινάκης, Δασοτόπι εύφλεκτων ουλών ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

07/11/2022

Νίκος Α. Πουλινάκης, Δασοτόπι εύφλεκτων ουλών, εκδόσεις Το Ροδακιό

Η μεταρομαντική ποιητική του Ν. Πουλινάκη

Ο Νίκος Πουλινάκης επανέρχεται με μια τρίτη προσωπική ποιητική συλλογή, η προηγούμενή του (Η εθελούσια ερυθρότητα των λέξεων, ΑΩ, 2018), όπου η ρομαντική διάθεση με την οποία δομεί τα χαϊκού του μεταφέρεται και στην παρούσα συλλογή. Ενενήντα τέσσερις δημιουργίες, κάποιες μακροσκελέστερες, χωρίς να λείπουν και τα εμβόλιμα τρίστιχα, στην τεχνική των χαϊκού – «Γίναν φιλιά της/αγνά μελισσοκέρια/στα σωθικά μου.» – κοσμούν τη συλλογή του, η οποία είναι αφιερωμένη στους γονείς του. Ευφάνταστος ο κόσμος του Πουλινάκη υπηρετεί το ποιητικό του σύμπαν με τη χρήση αρκετών επιθέτων, μένοντας πιστός σ’ έναν τρόπο ποιητικής έκφρασης, ο οποίος αποφεύγει τη ρεαλιστική νεοτερική και μετανεοτερική απεικόνιση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Α. Πουλινάκης, Δασοτόπι εύφλεκτων ουλών ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Ingrid Jonker, ποιήματα ―μετάφραση: Ασημίνα Λαμπράκου

04/11/2022

Απόδραση

Από αυτό το Valkenburg έχω δραπετεύσει
μεσ’ απο τις σκέψεις μου στον Κόλπο Gordon έχω επιστρέψει
Με γυρίνους παίζω κολυμπώντας σ’ ελευθερία
σε κόκκινα δέντρα Krantz σβάστικες χαράζω

Είμαι το σκυλί που ένοχα κινείται από παραλία σε παραλία
κόντρα στης νύχτας τη δροσιά γαβγίζει άλαλα μονάχο

Είμαι ο γλάρος σε πτήσεις πεινασμένες
γεύματα για να σερβίρει από ανιαρές νύχτες πεθαμένες
Ο θεός που από άνεμο σ’ έπλασε και δροσιά
για νάβρει μέσα σου εκπλήρωση η δική μου ανθρωπιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ingrid Jonker, ποιήματα ―μετάφραση: Ασημίνα Λαμπράκου»

Λεωνίδας Καζάσης, Εις την βιβλιοθήκην

02/11/2022

«Mα έχω γιό δεκατεσσάρων χρόνων που τυγχάνει του ενδιαφέροντος και της αφοσιώσεώς μου». Αποκρίθηκε η τριαντατετράχρονη βιβλιοθηκονόμος στις ερωτικές νύξεις του Μιχαήλ, ένα πρωινό του χειμώνα, που ο Μιχαήλ ξεφύλλιζε βιβλία λογοτεχνών στα ράφια μιας δημοτικής βιβλιοθήκης.

Ο Μιχαήλ εγνώριζε από καιρό την βιβλιοθηκονόμο, αφού δανειζόταν βιβλία από την βιβλιοθήκη, αλλά και έδινε σε αυτήν τις κατά καιρούς εκδιδόμενες συλλογές των ποιητικών κειμένων του. Είχε εκφράσει από την αρχή την συμπάθειάν του διά την παρουσίαν της βιβλιοθηκονόμου, και περίμενε τον χρόνο που ωριμάζει τις συνθήκες, για να διατρανώσει την επιθυμίαν του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Εις την βιβλιοθήκην»

Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Ο κύκλος που δεν κλείνει ―κυκλοφορεί

02/11/2022

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Ποια σκέψη έρχεται κάθε Ιούλιο;

 20 Ιουλίου 1974: Η μέρα τής εισβολής στην Κύπρο. Κι ύστερα η Μεταπολίτευση: Τότε που άρχισε το πάρτι και ξεχυθήκαμε όλοι στους δρόμους βαστώντας κεριά αναμμένα, πανηγυρίζοντας τρελά γιατί έπεσε η χούντα· την ίδιαστιγμή που έπεφτε και η Κύπρος. Βγάλαμε τον γύψο απ’ το σπασμένο χέρι και χαιρόμασταν που μάς είχαν πριονίσει τοένα πόδι. Και κανείς στο πάρτι, δε σκεφτόταν πως χάσαμε έναν πόλεμο… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Ο κύκλος που δεν κλείνει ―κυκλοφορεί»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κορμοί & Θραύσματα

01/11/2022

 

Μικρή θεατρική σπουδή

[Αίθουσα νεκροτομείου. Παγωμένο φως, μεταλλικά κρεβάτια και μια μυρωδιά φορμόλης. Πράσινα σεντόνια, πράσινοι τοίχοι, ιατροί σκυφτοί πάνω από σωρούς. Ασκήσεις επί χάρτου όταν πια η αιωνιότητα μας έχει επιβληθεί στα σημεία. Σήμερα οι πρωτοετείς της ιατρικής σχολής βρίσκονται στην αίθουσα. Είναι η πρώτη επαφή με το μάθημα της ανατομίας. Δεν θα μπορούσαν να βρουν καλύτερη μέρα για να δοκιμάσουν όσα έμαθαν στα βιβλία. Έξω βρέχει και υπάρχει μια μελαγχολία παντού τριγύρω, κρεμασμένη από το πρωινό που αφήνει μια γεύση θανάτου ή ένα αίσθημα κινδύνου. Οι φοιτητές θα περιηγηθούν στα μεταλλικά φορεία. Πρέπει να μάθουν πώς μοιάζει μια μαχαιριά, πώς διαλύεται το ανθρώπινο κρανίο όταν το βλήμα βάλλει υπό γωνία, ακριβώς πάνω από τα ζυγωματικά. Ακόμη τι όψη έχει ένας κατακλυσμένος από τα εγκαύματα άνθρωπος ή την όψη των θυμάτων σοβαρών ασθενειών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κορμοί & Θραύσματα»

Μιχάλης Βλασόπουλος, Βουλησιαρχία

31/10/2022

– Πως τόλμησες; Με τι δικαίωμα πήρες εσύ μια τέτοια απόφαση για εμένα;

Μανιακοί αιθέρες κατακλύζουν τον ουρανό. Δένουν και λύνουν άυλοι σε σπείρες και στροβίλους, διαφανείς μα τόσο άκαμπτοι σε πυγμή, τόσο στιβαροί σε πείσμα. Αμετανόητοι καταποντισμοί σφυροκοπούν το έδαφος. Οι σταγόνες τους με μεγέθη αδιανόητα σχίζουν, σαν βάρβαρες ορδές που επελαύνουν, καθέτως και οριζοντίως και λοξώς ότι βρεθεί στο πέρασμά τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Βλασόπουλος, Βουλησιαρχία»