Γεώργιος-Κάρολος Τσιλεδάκης, τρία ποιήματα

Αρχείο 22/05/2015

fav-3

ΜΕΛΑΝΙ ΑΠΟ ΠΟΡΦΥΡΑ

Κάνε τον καγχασμό σου μια ωδή

Θρηνητικό εμβατήριο
τ’ αυτιά σου να χαϊδέψει

Και σε μελάνι πορφυρό
βούτα το πινέλο

Χρωμάτισε την θλίψη σου
το γκρίζο βάφοντας το

Κι αν η μαυροντυμένη μοίρα σου
καλέσει καταιγίδα

Με δάκρυα να σ’ εξαγνίσει
σκουπίζοντας τους ρύπους

Το χρώμα το νωπό
να που ξεθωριάζει

Και πάλι γκρίζο γίνεται
μα μην το ξαναβάψεις

Μελάνι ήταν το αίμα σου

Σιγά-σιγά τελειώνει

fav-3

ΠΛΑΣΤΟΣ ΤΙΤΑΝΑΣ

Γιαλιά φορούσα για καιρό
με τους φακούς αγκίστρια
τα μάτια μου ορθάνοιχτα
στην όψη σου στραμμένα

Με ομορφιά ημίθεου
παράστημα τιτάνα
με πανοπλία χρυσαφιά
σμαράγδια στην ασπίδα

Κι όταν μια μύγα πέταξε
και έφτυσε μια πέτρα
χολής πικρής το έκτρωμα
μου ράγισε τις κόγχες

Τα χέρια σήκωσα ψηλά
πέταξα τα γυαλιά μου
μαγεία ήταν κι έφυγε
τα πάντα καθαρίσαν

Ας είναι η μύγα αυτή καλά
που μ’ άνοιξε τα μάτια
κι ο θαυμασμός μου έδωσε
την θέση του στον οίκτο

Νάνος ήσουν πάντοτε
που σέρνονταν σαν φίδι
σκιάχτρο γεμάτο με σπυριά
ανθρώπινο σκουπίδι

fav-3

ΜΕΔΟΥΣΑ

Λάμψη κεραυνού
φωτίζει τον καθρέφτη
αντανακλά το πρόσωπο
που μάγεψε τον Ήλιο

Η μέδουσα μαρμάρωσε
λίγο προτού μ’ αγγίξει
άγαλμα πέτρας έγινε
την νίκη μου κηρύσσει

Στα χείλη με μειδίαμα
περήφανο χλευάζω
φτύνοντας τα φίδια
που λάμπρυναν τα μαλλιά της

Της ίδιας αστραπής
κουτσό ζευγάρι η βροντή
κομμάτια κάνει το γυαλί
μένει ορφανή η κορνίζα

Τα θρύψαλα από κάτω
ταιριάζω ένα-ένα
μα η Μέδουσα δεν είναι εδώ
το πρόσωπο μου βλέπω

Τα ίδια φίδια που ‘φτυσα
μου ζώνουν το κεφάλι
κι ο κεραυνός που έρχεται
σκιάζει το ουρλιαχτό μου

*

©Γεώργιος-Κάρολος Τσιλεδάκης
φωτο©Στράτος Φουντούλης -agrimologos.com

*
Ο ∆ρ. Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης γεννήθηκε στην Μπολόνια Ιταλίας. Σπούδασε στο Τµήµα Φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήµιου Θεσσαλονίκης. Απέκτησε διδακτορικό τίτλο στην Πυρηνική Φυσική από το Πολυτεχνείο του Ντάρµσταντ στη Γερµανία και συνέχισε µε µεταδιδακτορικά σε Χαϊδελβέργη και Παρίσι, όπου σήµερα ζει και εργάζεται ως ερευνητής. Έχει εκπληρώσει το στρατιωτικό του καθήκον ως Εύζωνας στην Προεδρική Φρουρά. Η ποιητική του συλλογή «Όρνια-Λάµιες» ζωγραφίζει τραγικά και µε µελανά χρώµατα την αδυναµία ενός προδοµένου από Εφιάλτες αξιοπρεπή ανθρώπου να υπερβεί µόνος του τα σηµερινά υπαρξιακά αδιέξοδα, όντας θύµα ενός αναπόφευκτου πεπρωµένου.

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε