Γρηγόρης Σακαλής, “μας ζωγραφίζουν σαν καρικατούρες” -ποίηση

Αρχείο 31/07/2015

fav-3

Υπόγεια διαδρομή

Νέος καθώς ήμουν
σε δρόμους διάφορους
ψαχνόμουν
ώσπου δίχως να το καταλάβω
πήρα ένα μονοπάτι στενό
ένα μονοπάτι φριχτό.
Σε παγωμένες κοιλάδες
του θανάτου
περπάτησα γυμνός
ξυπόλητος διάβηκα
τις πύλες της κολάσεως
χωρίς φίλους
χωρίς συντρόφους
μια μικρή φλόγα
μέσα μου
ένα κερί
με κράτησε ζωντανό
και μου έδειξε
το δρόμο της επιστροφής.

fav-3

Ήττα

Όρθιος στην ταράτσα
ένα βήμα εμπρός
είναι το τέλος
ένα βήμα πίσω
το καθημερινό βασανιστήριο
το σώμα του σμπαράλια
χρόνια στην ανεργία
και το μυαλό του ζυμάρι
απ’ την TV
είναι στο απόλυτο
σημείο μηδέν
ούτε ζωντανός
ούτε νεκρός
το πήρε απόφαση
να διαλέξει μεριά
και είναι εδώ πάνω
στην ταράτσα
έτοιμος να γίνει
στατιστικό στοιχείο
κρίμα στα νιάτα του
που θα έπρεπε
να σφίξει τη γροθιά
μαζί μ’ άλλους να παλέψει
σαν κι αυτόν
καλύτερα να πέσει στη μάχη
παρά από τον πέμπτο όροφο.

fav-3

Παιχνίδι

Σκιτσογράφοι
μας ζωγραφίζουν σαν καρικατούρες
όμοιους
ίδιους κι απαράλλακτους
έτσι μας θέλουν
κομμάτια
σ’ ένα τεράστιο ατέλειωτο παζλ
να τρώμε, να πίνουμε, να κοιμόμαστε
να δουλεύουμε
την πείνα μας να μη χορταίνουμε
σ’ ένα παιχνίδι
που κερδίζει πάντα ο δυνατός
και τα παίρνει όλα
μόνο τα ψίχουλα για τους αδύνατους
που πέφτουν από το τραπέζι.
είναι παλιό αυτό το παιχνίδι
αιώνες τώρα παίζεται
όμως άρχισαν τα πιόνια
να μην υπακούν
και η τάξη διασαλεύεται.

*
©Γρηγόρης Σακαλής
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε