Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “το έργο τελειώνοντας να με τελειώσει” -ποίηση

Αρχείο 25/04/2016

fav-3

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΑΣ

Δεν έψαξα να βρω τίποτα.
Κι όταν το βρήκα,
δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο.
Μοιάζει με την αναγούλα
που σου φέρνει το άρωμα του αλκοόλ
στο στόμα
της επόμενης μέρας.
Τις μέρες,
τις φτύνω κάθε μεσημέρι που ξυπνώ
ουρλιάζοντας από την ηδονή
της απομόνωσης
και της εγκεφαλικής ανυπαρξίας.
Ζω σε ένα τρύπιο κουτί
που στάζει απόγνωση
λερώνοντας την ουσία της ζωής μου.
Αυτήν ακριβώς.
Αυτήν.
Αυτήν που δεν θα βρω
ούτε στα τελωνεία
-που με χρεώνουν για χρυσό
μα δεν είμαι παρά μια γυναίκα
ένα ανεπτυγμένο παιδί-
ούτε στα μεγαλεπήβολα κτίρια
που ασφυκτιώ από τις στάχτες,
που με ποτίζουν όπιο ψευδαισθήσεων
και καταπιέσεων
και μετά με στύβουν
να το πάρουν πίσω.
Ο σκοπός μας
είναι ενάντιος σε μας.
Όσο γρήγορα το κατάλαβα
τόσο αργά σύρθηκα
με την κοιλιά στο χώμα.
Kαι θυσιάστηκα
να γίνω ο πιο μεγάλος πειρασμός,
ο όφις!
Να σταθώ απέναντι
από την κοινωνία
που με τρέφει και με μεγαλώνει
για να με κατασπαράξει.

fav-3

ΟΝΕΙΡΩΞΗ

Η υπόσταση μας χάνεται,
εξαφανιζόμαστε,
δεν πατάμε πλέον στην γη.
Πεθαίνουμε.
Δεν αισθάνομαι τα πόδια μου,
νομίζω πως είμαι χρόνια τώρα νεκρή.
Κι αν όχι;
Δεν γνωρίζουμε τι είναι η ζωή.
Κι αν είμαι η μόνη ζωντανή;
Όλοι τότε, γελούν
και επευφημούν την ζωή
πεθαμένοι.
O καρκίνος είναι η κραυγή
που μας υπενθυμίζει
την τιμωρία που επιβλήθηκε από το είδος
για να μην ξεπερνάς ποτέ τον εαυτό σου.
Και τον δικό μου.
Φτύνω αίμα.
Στάζει με φόρα πρώτα από τον κόλπο μου
μετά από το στόμα
και τελειώνοντας από το μέτωπο.
Και πνίγομαι
και θρηνώ
και καταριέμαι
και.
Οι σφήκες,
τις σκοτώνω καθώς με τσιμπούν με αγάπη
ουρλιάζω καθώς γεννιέμαι.
Ευτυχώς που πλέον μπορώ να πετώ!
Ισορροπώ πάνω σε σχοινιά
ενώ εξαγριωμένες φλόγες
μου χαϊδεύουν τις φτέρνες.
Όταν φτάνω στο τέρμα
με περιμένουν δυο χέρια.
Γυρίζω την πλάτη μου στον κόσμο,
το ένα χώνεται στο στόμα μου
-να μην μου ξεφύγει καμιά λέξη-
και το άλλο χώνεται στον κόλπο μου
-να ξυπνήσω με ένα οργασμικό συνειρμό-
το έργο τελειώνοντας να με τελειώσει.

*

©Τσαμπίκα Βασιλειάδη
φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2