Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η μπαλάντα του μικρού μαλτέζου

Αρχείο 23/08/2016

favicon

Ο Κόρτο Μαλτέζε κοιμάται για πάντα στην Ισπανία. Βρίσκεται στο βάθος ενός αντιπολεμικού πίνακα, ακρωτηριασμένος, κάτω απ΄το φανάρι ενός εφιαλτικού πολιτισμού. Όλοι λένε, ο Κόρτο Μαλτέζε ήταν ένας τυχερός άνδρας. Δεν πρόλαβε να ζήσει τα φονικά κινήματα. Ναι, στ΄αλήθεια ο Κόρτο Μαλτέζε υπήρξε ένας ανυπόφορα τυχερός άνδρας. Στη σύντομη ζωή του έμελλε να γνωρίσει μερικούς σπουδαίους ανθρώπους. Ξόδεψε μια ολόκληρη νύχτα στο Παρίσι για χάρη του Αρθούρου. Από τότε σφραγίστηκε η φιλία τους. Άκουσε πρώτος τις συναρπαστικές αφηγήσεις των πιο σημαντικών παραμυθάδων. Ήταν λιγομίλητος και έδειχνε μια πρωτόγνωρη ευγένεια σ΄αδύναμους και ενόχους. Ίσως γιατί γνώριζε πως για όλους αυτούς υπάρχει κάπου ένας τόπος. Κάτι σαν τις ακτές της Σικελίας, έτσι όπως σώζονται στη ζωγραφική της τοπιογραφίας. Ο Κόρτο Μαλτέζε, λένε ήταν γιος μιας πανέμορφης τσιγγάνας και ενός Βρετανού ναυτικού απ΄την Κορνουάλη. Εκείνη, μια Κάρμεν, ολόκληρη, ανδαλουσιανή νύχτα. Εκείνος, ο πατέρας, ένας περαστικός ταξιδιώτης, αφοσιωμένος σε παραλλήλους και ηπείρους. Πατρίδα του ένα κάστρο μαλτέζικο και μοίρα του όσα τραγουδά η λεπίδα στο μέσα του χεριού του. Πάντα θα τον αγαπούν οι ναύτες του και οι μάγισσες πάντα θα γονατίζουν στο πέρασμά του. Σ΄ολόκληρη τη ζωή του ο Κόρτο Μαλτέζε θα γυρέψει έναν νέο, έναν καινούριο κόσμο δίχως τύχη. Κάπως έτσι πικραμένος γίνεται έρμαιο της ιστορίας. Τα μάτια του πρώτος τα φαντάστηκε ο Μοντιλιάνι όταν μετρά με όργανα τεταρτοκύκλια όλες τις εκδοχές αυτού του κόσμου. Απ΄την Μάλτα ως τα βάθη της Νοτίου Αμερικής, όλοι υποκλίνονται εμπρός στον ωραίο και ευγενικό θαλασσοπόρο. Λένε τον γέννησε το κορίτσι του Γιβραλτάρ και ετούτο φταίει για την τόση του ομορφιά. Λένε είναι σπορά  της ναυτοσύνης και έτσι συμμερίζονται την κλίση  του στα ταξίδια και τις προσευχές.

Ο Κόρτο Μαλτέζε μπήκε νύχτα, σαν Χριστός μες στην Μαδρίτη. Η παλιά αυτοκρατορία έβγαζε τις τελευταίες, τις άναρθρες κραυγές της. Στρατιώτες όλων των βαθμίδων κυβερνούν τώρα πια τα επιβλητικά, βασιλικά κτίρια. Κορνίζες, διακοσμήσεις, αετώματα, όλα εφεξής θ΄αθροίζονται στο στερνό, αυτοκρατορικό αίμα. Κόντρα στο ρεύμα βαδίζει ο Κόρτο, αντίθετα απ΄τους καιρούς είναι ο δρόμος του. Σαν όλων εκείνων που έτσι απίστευτα υπήρξαν. Όσων φτιάξαν ποιήματα από τα υλικά μιας φλογερής βραδιάς και εκείνων που έμελε να ζωγραφίσουν τους θυρεούς της καρδιάς μας. Βαδίζει μαζί με τ΄άλλα παιδιά της κομμούνας, πίσω τους, γύρω του, εμπρός του ο δρόμος που χάραξαν άντρες όπως ο Τόμας Μορ. Και έτσι ξαφνικά καθώς το πλήθος κέρδιζε ολοένα και περισσότερο έδαφος, ο Κόρτο Μαλτέζε περνά στην ιστορία μαζί με τα χιλιάδες θύματα και τις σημαίες. Τώρα πια ζει ελεύθερος και ευτυχισμένος στις ωραίες πατρίδες που ονειρεύτηκαν τα βιβλία. Τη ζωή και την πορεία του καθοδηγούν τώρα τα χέρια του αγγέλου. Κάθε νύχτα ο Κόρτο Μαλτέζε τραγουδά χαμηλόφωνα  παλιά, μαλτέζικα τραγούδια. Μέσα του μαθαίνει ν΄αγαπά περισσότερο τα εξωτικά κορίτσια με την ιθαγενή τους ομορφιά και τα κοκκάλινα περιδέραια. Άλλωστε άλλες δεν υπήρξαν ποτέ πιο όμορφες και πιο πανούργες απ΄τις θελκτικές έφηβες του Γκογκέν. Συγκέντρωσε όλες τις αισθήσεις σου, άσε την καρδιά σου ολότελα ελεύθερη και τότε μπορεί ν΄ακούσεις τον αλλοτινό, μικρό Μαλτέζο, καθώς τραγουδά όλο πόνο και πίκρα την μπαλάντα της αλμυρής θάλασσας, πλάι σε Κέλτες εμπόρους και αλχημιστές. Έχει δει με τα ίδια του τα μάτια ολόκληρο τον χρυσό της Σαμαρκάνδης και  στους αστερισμούς, σ΄αυτούς μονάχα χρωστά την πορεία του.

*

©Απόστολος Θηβαίος

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε