Αλέξανδρος Σαγρής, Ονειροπόλος

Τι όμορφα που κρέμονται τ’ άστρα πάνω στο κορμί της νύχτας!
Σαν τα όνειρα να πήραν άλλη πορεία.
Εκεί που τα χνάρια τους δεν συναντούν τα σύννεφα.
Εκεί! Που παραμένουν πιστά στους πλανήτες κάθε βραδιάς…

Μη ψάχνεις πεφταστέρια σε στίχους, μου είπαν.
Οι λέξεις του κόσμου μένουν χώρια απ’ την αθωότητα.
Κι ήταν εκείνος,
που έσφιγγε την ευχή με πληγωμένα χέρια
και έμπαινε με τον κόσμο ολοένα στο σκοτάδι,
όμως οι φλόγες στο βλέμμα του
καίγαν σβηστά τη στάχτη,
σαν τα μάγια της Μοίρας σε ματωμένη παλάμη…

Ας βγουν οι σκέψεις στη γύρα λοιπόν!
Άλλοι θα τις δώσουν τόπο για να κλειστούν,
κι άλλοι δεκάρες για να συνεχίσουν.

Προς το παρόν τα χέρια μένουν σφραγισμένα.

*

©Αλέξανδρος Σαγρής

φωτο: Στράτος Φουντούλης