Αχιλλέας Σωτηρέλλος Όμοια πόρνη δάκρυα και ρήτωρ έχει

Πρωθυστερόγραφο: Την Τετάρτη 15 Απριλίου του σωτήριου έτους 2019 μ.χ, ο δικηγόρος Κ.Σ, γνωστός από την παρουσία του στους κοσμικούς κύκλους, υπέστη καρδιακό επεισόδιο κατά τη διάρκεια μιας πληρωμένης συνουσίας σε λαϊκό χαμαιτυπείο των Αθηνών. Μετά από παράκληση της οικογένειας του η ταυτότητα του υποκρύφθηκε και η είδηση πέρασε στα ψιλά υπό τον τίτλο: Άνδρας εβδομήντα χρονών εξέπνευσε μέσα σε οίκο ανοχής. Ο Κ.Σ υπήρξε καρδιακός φίλος μου ενώ τα τελευταία χρόνια συνήθιζε να μου εμπιστεύεται τα κείμενα του από τις εμπειρίες που αποκόμιζε κατά τις συνευρέσεις του με τις λαϊκές εταίρες. Να πω εδώ ότι στα νιάτα του υπήρξε ακαταμάχητος γόης ενώ το πολυθρύλητο ειδύλλιο του με γνωστή σταρ του σινεμά συζητιόταν για καιρό στα πηγαδάκια της καλής κοινωνίας. Καμία ωστόσο εμπειρία, κατά τον ίδιο, δεν μπορούσε να συγκριθεί με εκείνες των τελευταίων χρόνων του πλούσιου βίου του. Προς αποκατάσταση της τιμής και της μνήμης του αποφάσισα να δημοσιεύσω μια από τις αμέτρητες επιστολές που έλαβα σε γνωστό περιοδικό λόγου και τέχνης. Σας την παραθέτω αυτούσια…

«Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2012…

Ξαπλωμένος στο κρεβάτι του μπουρδέλου, χάιδευα τη μισοσηκωμένη ψωλή περιμένοντας την Αλίκη.

Ήρθε, γδύθηκε, κάθισε ανάμεσα στα πόδια μου και άρχισε να μιλάει.

Ρωσίδα, 40ρα, με ευχάριστη διάθεση, καστανόξανθη, περιποιημένη, καθαρή, χοντρός χρυσός σταυρός στο λαιμό που δυστυχώς τον είχε ρίξει πίσω στην πλάτη της

Πήρε ένα μωρομάντηλο και άρχισε να καθαρίζει τη μελάτη ψωλή.

Μίλαγε μόνη της, ασταμάτητα, για αρκετή ώρα.

Παρασύρθηκε από τον αυτιστικό μονόλογο και ξέχασε το μαντήλι πάνω στην ψωλή.

Μίλαγε για τον εαυτό της, το πόσο σπουδαία πουτάνα είναι.

Την άκουγα να υποκρίνεται, αλλά ήταν χαριτωμένη.

Έλεγε με έπαρση για το πόσα λεφτά κερδίζει από το μπουρδέλο, ενώ οι άλλες πουτάνες κερδίζουν μικροποσά.

Την άκουγα να μιλάει με στόμφο, ωστόσο μου άρεσε όλο και περισσότερο, παραμέρισα το μωρομάντηλο και συνέχισα να χαϊδεύω την ψωλή.

Αφηγούνταν ιστορίες με λεφτά, με πουτάνες, με μπουρδέλα. Είχε ενθουσιαστεί, έκανε μικρές γκριμάτσες και χειρονομίες.

Άκουγα με προσοχή τον επιτηδευμένο τρόπο στην εκφορά του λόγου της, και ερεθιζόμουν όλο και περισσότερο.

Έλεγε πόσο σπάνια πουτάνα είναι, πόσο επιμόνως την αναζητούν οι πελάτες της, ακόμα κι όταν αυτή είναι στη Ρωσία. Τα λόγια την είχαν απογειώσει, πετούσε.

Παρατηρούσα τις δραματικές αυξομειώσεις της φωνής της, έδινε έναν τόνο σπουδαιότητας, μεγαλοπρέπειας, ίσως και αλαζονείας. Μου άρεσε πολύ. Η ψωλή είχε γίνει δοκάρι.

Εξιστορούσε με έπαρση και λυρισμό υποθέσεις περίπλοκες, ώσπου μπήκε στους λαβύρινθους των ανθρώπινων σχέσεων, χάθηκε, το τερμάτισε, παράκαμψε τον πεοθηλασμό, φόρεσε την καπότα, ίππευσε και πέρασε την ψωλή στο μουνί της.

Με τη διείσδυση της ψωλής, ο χείμαρρος των λέξεων έκπεσε σε ένα βαθύ αναστεναγμό.

Συνουσιάζεται ήσυχα και τρυφερά, σε αντίθεση με τον εκρηκτικό βερμπαλισμό της.

Μου αρέσει πολύ να ακούω ψέματα από τις πόρνες. Τους πάει πολύ!

Το ψέμα στο στόμα της πόρνης ηχεί ευχάριστα, όπως το κελάηδισμα στο στόμα του πουλιού.

Όμοια πόρνη δάκρυα και ρήτωρ έχει.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής»