«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

Eonnagata *

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

Δεύτερο μέρος

Το θέατρο είναι σύνθεση τεχνών. Ο Λόγος, η μουσική, ο χορός. Στον λόγο έχουμε γεγονότα, ιστορία, μυθολογία. Ο λόγος υιοθετεί ό,τι έχει υπάρξει ως προς τον γραπτό και προφορικό λόγο. Όλο αυτό το υλικό, διαφοροποιείται από την ύπαρξη ζωντανού ανθρώπου που θα ερμηνεύσει τον λόγο αυτόν. Η αναπαράσταση έχει τους δικούς της κανόνες που τους επιβάλλει στον χώρο. Η μορφή και η δομή μιας θεατρικής παράστασης εξαρτάται  και  από τα επί μέρους στοιχεία, που είναι πολλά περισσότερα από το αρχικό βασικό υλικό. Στο σύγχρονο θέατρο πιο πολύ από ποτέ οι κανόνες αυτοί μιας σύνθεσης θεατρικής,  διευρύνονται και  πολλαπλασιάζονται στην νιοστή. Αυτό σημαίνει μια άνευ ορίων ελευθερία στην προσέγγιση μιας παράστασης,  στην προσέγγιση ενός κειμένου. Τώρα πιο πολύ από ποτέ  δικαιώνεται η αντίληψη ότι το θέατρο ενώνει όλες τις τέχνες, τις θεωρητικές επιστήμες και την σύγχρονη τεχνολογία.

Οι  Robert Wilson και Robert Lepage, είναι δυο από τα πιο δημιουργικά και θετικά παραδείγματα, ανεξάρτητα από τις πιθανές αντιρρήσεις που μπορούν να υπάρξουν και με την δουλειά τους στο θέατρο,  συνειδητά και ως αποτέλεσμα επίσης  μια ανάγκης για το θέατρο να συνύπαρξη με την εποχή του και να μην είναι μουσειακό είδος,  επέλεξαν την σύνθεση των τεχνών και της τεχνολογίας. Αυτό, πέρα από το ότι το επέλεξαν ήταν  και η φυσική εξέλιξη  του θεάτρου. Κατά την  γνώμη μου αλλά κυρίως  την γνώμη των ιστορικών του θεάτρου και των μελετητών,  το θέατρο  πάντα ενσωμάτωνε  όλες τις  τέχνες που μπορούσε να έχει  στην διάθεση του.

~~ * ~~

Εάν  μείνουμε λίγο στις παραστάσεις των δυο αυτών δημιουργών  θα δούμε    ότι το βίντεο,   η φωτογραφία,  ο φωτισμός,    τα σκηνικά,   η μουσική, το τραγούδι,   ο χορός, η κίνηση, οι πολεμικές τέχνες,  τα οπερετικά στοιχεία και η καθαρή όπερα, εισβάλλουν δυναμικά  μαζί με το κείμενο και  όλα αυτά τα στοιχεία σε όχι πάντα  σταθερή δεδομένη ποσότητα το κάθε είδος. Ο δε λόγος,  συχνά να έχει δεύτερη και τρίτη πρωταρχικότατα  στην όλη παράσταση. Άλλοτε η μουσική να καθοδηγεί το όλο εγχείρημα. Έτσι παρακολουθώντας μια σύγχρονη θεατρική παράσταση   ένας συνειρμός μας έρχεται στον νου,  ένα κλασσικό  τσιτάτο από τον Πολωνό  θεατράνθρωπο Γιέρζυ Γκροτόφσκυ, που είναι ο τελευταίος  των δημιουργών που γύρισε προς τα πίσω- προς τις ρίζες του θεάτρου-ως  επαναστατική  πράξη και μίλησε για το τέλος του θεάτρου όπως το γνωρίσαμε,  με βάση τις πρώτες αρχές αυτής της τέχνης.

Αν και καταλαβαίνω και  συναινώ  εν μέρη με τον ιδέα αυτή, δεν μπορώ παρά να δω ξεκάθαρα  στην δομή  της θεατρικής δράσης, από τα πρώτα της βήματα, ότι το θέατρο είναι  και θα είναι ζωντανός οργανισμός,  όσο ο άνθρωπος παλεύει για να βρει  τον εαυτόν του και το σύμπαν, για να δώσει απαντήσεις. Το θέατρο πάντα  είχε από τις  ρίζες  του,  την σύνθεση και την συνύπαρξη.  Πολλά περισσότερα στοιχεία εκτός  του κειμένου. Το θέατρο, πήρε μαζί του  στην προσπάθεια να  μιλήσει με όσο γίνεται μεγαλύτερο εύρος,  για  ό,τι απασχολούσε τον άνθρωπο.  Πήρε  την Ιστορία,  την μυθολογία, την ποίηση,  την  φιλοσοφία και  κοινωνιολογία, πολιτική, ψυχολογία και όλα  αυτά ενσωματώθηκαν στην τέχνη του θεάτρου προκειμένου να προσφέρουν με  καλλιτεχνικό τρόπο και ομαδικό,  ένα πλαίσιο στο οποίο ο άνθρωπος (η κοινωνία)  θα μπορούσε να εξελιχτεί.

Ήθελε να βγάλει  προς τα έξω  με δημοκρατικό τρόπο  –  το θέατρο είναι δημοκρατικό πάνω από όλα- τις ανησυχίες, τις απόψεις, τις προστάσεις, για έναν καλύτερο κόσμο. Μια ολοκληρωμένη πρόταση  για την ανάπτυξη της κριτική σκέψης  και για να το πετύχει αυτό, δημιούργησε το θέατρο. ( θε- και -θέαση, θεώμαι, θέατρο, ηθοποιός). Το θέατρο είναι η πιο λαϊκή όψη, πολλών άλλων τεχνών και επιστημών. Και  είναι η τέχνη, που παρατηρεί, επιτηρεί, επιβάλλει, αμφισβητεί,  όλες τις νέες αντιλήψεις  για την ζωή.

*

*Ο Robert Lepage  ο δημιουργός  της παράστασης  ‘Eonnagata‘ αντιπροσωπεύει το θέατρο και τις δομές του. Ο ίδιος χορευτής, ηθοποιός συγγραφέας, σκηνοθέτης στο θέατρο, στο βίντεο, σινεμά, δάσκαλος  και θεατράνθρωπος αποδεικνύει  με την πολύπλευρικότητά του, την φύση του θεάτρου.

Συνεχίζεται >>>

 

Σελίδες :
https://www.youtube.com/watch?v=6Ha7tQQG1aU&index=8&list=PL66B9244E1354CC7F
http://lacaserne.net/index2.php/robertlepage/
https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Wilson_(d
https://www.britannica.com/biography/Robert-Lepage
http://www.robertwilson.com

Διαβάστε ὀλα κείμενα της Μαρίας Πανούτσου →