Αργύρης Κόσκορος, τέσσερα Μπονζάι

Στον Παναγιώτη Γέροντα

Σύνοψη

Όσο πελώρια κι αν φάνταζε στους θνητούς η ασπίδα του Αινεία όταν ξεπρόβαλε μπροστά στο λαό του, και πάλι φαινόταν μικρή στα μάτια του Ήφαιστου για να χωρέσει την ιστορία του Λατίου.

Αποφάσισε λοιπόν ν’ απεικονίσει σ’ αυτή μόνο τις πιο σημαντικές απ’ τις μέλλουσες περιπέτειες του τόπου: την ίδρυση της Ρώμης, τους πύρινους λόγους του Κικέρωνα, το θρίαμβο του Ακτίου. Άλλωστε, το χέρι το θνητό του Αινεία πόσο βάρος να βαστούσε ακόμα για μερικά ανάγλυφα παραπάνω, για κάποιον Αλάριχο, κάποιον Γεζέριχο, κάποιον άξεστο βάρβαρο επιπλέον; Κι οι στίχοι του Βιργιλίου πόσο να πλάτειαζαν ακόμα στην περιγραφή της ασπίδας δίχως να κάνουν τον Αύγουστο να χασμουριέται; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αργύρης Κόσκορος, τέσσερα Μπονζάι»

The Athens Review of Books τεύχος Φεβρουαρίου 2020 —κυκλοφορεί

ΚΛΙΚ εικόνα για μεγέθυνση

Περιεχόμενα τεύχους 114, Φεβρουαρίου 2020

Λάμπρος Βαρελάς, Ο κλεπτομανής ποιητής
— «Αναψηλαφώντας» τη μεγάλη κλοπή στο Νομισματικό Μουσείο (1887)
Μανώλης Βασιλάκης, Προτάσεις για την ένταξη της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό
Πέτρος Μαρτινίδης, Από τον Χάμετ στους Αχμέτ
— Ο τουρκικός λογοτεχνικός μοντερνισμός στο αστυνομικό μυθιστόρημα
Άννα Φραγκουδάκη, «Ντεν ξέρω εγώ ποιος είμαι. Εσύ ξέρετε;»
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Λαϊκισμός: η  απέχθεια της δημοκρατίας για τον εαυτό της
Ευριπίδης Γαραντούδης, Η ελληνική οικογένεια ως κρυμμένη κι ανοιχτή πληγή
Χ.Ε. Μαραβέλιας, Φρήντριχ Άουγκουστ Βολφ:
Ο άνθρωπος που έβγαλε τον Όμηρο «αγράμματο» Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Φεβρουαρίου 2020 —κυκλοφορεί»

Χαρά Νικολακοπούλου, Μπαμ! -κυκλοφορεί (απόσπασμα)

Από τις εκδόσεις ΑΩ, 2020

Πρέπει να το τρέξω το  πρότζεκτ, οι εκδοτικοί με περιμένουν, η δόξα με περιμένει, οι παρουσιάσεις, τα media, οι δημοσιογράφοι, οι συνεντεύξεις, οι αναγνώστες μου αδημονούν για το καινούριο μου πόνημα,  μια καινούρια Μανταλένα Παπά -Τούτουζα ανατέλλει -να ’ναι καλά η γλυκιά μου, μας έδειξε τον δρόμο σε όλες εμάς τις καινούριες.

Κόσμε, σου ‘ρχομαι, κρατήσου γερά! Το νέο αστέρι είναι έτοιμο να σε θαμπώσει με το φως του! Τα βιβλία μου θα γίνουν best seller, θα πουλάνε σαν ζεστά κουλουράκια, ουρά θα κάνει ο κόσμος για να του υπογράψω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χαρά Νικολακοπούλου, Μπαμ! -κυκλοφορεί (απόσπασμα)»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Βόρειος παγωμένος άνεμος

Κορίτσια βαλσαμωμένα
Με τα φουστάνια τους
Γεμάτα ροκανίδια,
Κορίτσια στα σαλόνια
Κάτω από
Ασπρισμένες πέργκολες
Μεγαλώνοντας
Ένα παιδί

Μονόπρακτο 7 από τα νησιά

Ήχος κυμάτων δυνατός που λίγο λίγο εξαντλείται.

Στο φόντο μικρός, χωμάτινος επαρχιακός δρόμος. Ας πούμε δρόμος ενός νησιού, που στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο από ένα ακριβό θέρετρο. Οι επισκέπτες του είναι συνήθως κορίτσια, κόρες καλών οικογενειών του βορά. Που θα έδιναν τα πάντα για ένα παιδί. Μα τα σώματά τους θυμίζουν στέρφα γη και η πίκρα τους κάνει το όμορφο θέρετρο, τόσο μα τόσο λυπημένο. Κάθονται σκεφτικές έξω από τα δωμάτιά τους, κάτι εξαιρετικούς οικίσκους, γεωργιανής τεχνοτροπίας. Στην σκηνή ωστόσο σώζεται μόνο η τερακότα της τοιχοποιίας τους, κάτι από το γείσο και το ανοιχτό παράθυρο με τον γύψινο, νεαρό θεό ήλιο. Όλα τούτα αρκούν για το κολλάζ που απαιτεί η φωτισμένη μας σκηνή. Τα κορίτσια φορούν πανομοιότυπα, γαλάζια φορέματα και ανασαίνουν με ευλάβεια και περισυλλογή τον βόρειο, θαλασσινό άνεμο. Στο βάθος του φόντου κυριαρχούν οι χιονισμένες κορυφές και λίγη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Βόρειος παγωμένος άνεμος»

Ασημίνα Λαμπράκου, στην κοιλάδα με τα σπάρτα και το βαμβάκι

(πρόσωπα)

Ένα σκιουράκι έχει στα γένια του μέσα που τού τρώει τον χρόνο των παραστάσεων
κι ένα μολύβι στα βλέφαρα που σηκώνει τις κόγχες των σκέψεων στο μπαλκόνι
——του μετώπου
Μια σταγόνα ελαίου από λιβάνι στο πέταλο της μύτης
κι άνεμο του χθες στο ματόφρυδο
Όχθες λήθης στο καμένο του δέρμα
και βλέμμα αλόγου στην ευθεία της σιωπής που διψάει λόγο και στέψη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, στην κοιλάδα με τα σπάρτα και το βαμβάκι»

Ο Κ.Π.Δ. γράφει για το βιβλίο «Αυτά και οι μετακομίσεις» του Δημήτρη Φύσσα

Των εκδόσεων Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Ο Δημήτρης Φύσσας είναι ένας από τους εκπροσώπους της γενιάς της μεταπολίτευσης που κατάφερε να βγει αλώβητος από τους πειρασμούς της ενσωμάτωσης στα συστήματα εξουσίας, που αυτή γέννησε. Δεν διορίστηκε ούτε καν κρατικός φιλόλογος, όπως έκαναν οι συμφοιτητές του, χωρίς βεβαίως να εννοώ πως ένας τέτοιος διορισμός θα ήταν ενσωμάτωση, απλά βγήκε σε ανοιχτά πεδία να δώσει όλες τις μάχες και αυτήν της επιβίωσης. Ίσως αυτό να κράτησε την ματιά και τη συνείδησή του σε εγρήγορση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Κ.Π.Δ. γράφει για το βιβλίο «Αυτά και οι μετακομίσεις» του Δημήτρη Φύσσα»

Οδός Πανός τεύχος 186 -κυκλοφορεί

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος 186, του περιοδικού Οδός Πανός, Απρίλιος-Ιούνιος 2020

ΠEPIEXOMENA
Σελίδες για την
Σόνια Θεοδωρίδου
3 Παναγιώτης Φύτρας: Πρόλογος για μια συνέντευξη με την Σόνια Θεοδωρίδου
5 Παναγιώτης Φύτρας: Η Σόνια Θεοδωρίδου, λέει
27 Ο Μίμης Πλέσσας για την Σόνια Θεοδωρίδου
28 Κωνσταντίνος Μπούρας: Σόνια Θεοδωρίδου, μία δραματική persona που ζει την μουσική
μέσα απ’ όλα της τα κύτταρα…
30 Φωτεινή Δάρρα: Στην τέχνη της Σόνιας Θεοδωρίδου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οδός Πανός τεύχος 186 -κυκλοφορεί»

Κώστας Ψαράκης, MS computer management


Ήρθε στο χωριό από τα ξένα, πολλά χρόνια πριν, βρήκε το λιόφυτο που του χε αφήσει ο συχωρεμένος ο πατέρας του, στη μέση του κάμπου, κι έφτιαξε, εκεί ανάμεσα στις ελιές ένα “κατάστημα”. Ουτε αγροτικός δρόμος δεν έφτανε στο μαγαζί του.

Ενα σπιτάκι, ενός δωματίου ήταν το “κατάστημα” στην μέση του ελαιώνα δίπλα στις αρχαίες ελιές, άγονες κι αυτές από καιρό, εγκαταλελειμμένες, ακλάδευτες, χερσομένες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Ψαράκης, MS computer management»