στάχτες

Ελευθερία

Δεν ξέρω τι περιμένει από μένα ο εαυτός μου.
Κουράστηκα να τον ευχαριστώ να τον καλοπιάνω αιώνες τώρα.
Έφτασε η ώρα να γλιστρήσω έξω.

*

Ελευθερία ΙΙ

Μα τι όμορφα λάμπει ο ήλιος μέσα από το διάφανο σώμα σου
καθώς εκδύεται τα αισθήματα της σεμνότητας
πετώντας τα στον Καιάδα τής παλιάς ηθικής.

*

Ίμερος

Το ιλαρό φως που φωλιάζει στο δωμάτιο
μας βρίσκει με ανακατεμένα σώματα και
με ψυχές ευθυγραμμισμένες.
Και όταν αποσύρεται,
αφήνει τα παιδιά που έκανε με την άγρια νύχτα:
τον Ίμερο,
να καίει τις ψυχές μας
και την Λαχτάρα
-την ιερή τρέλα του έρωτα-
γλυκά να μας παιδεύει.

*

Άηχο

Βουτώ μες στο κορμί σου.
Αναμετριέμαι με τα κύματα της ηδονής που με καταπίνουν
μιας ηδονής που δεν αντέχει το φως της γλώσσας
καθώς το επίγειο σώμα σου δονείται εκεί ψηλά
στο βάθρο της άφθιτης ευτυχίας.

*

©Κώστας Λενής

 φωτο: Στράτος Φουντούλης

✳︎