Τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης ανακοίνωσε το υπουργείο Πολιτισμού για την εκδοτική παραγωγή του 2017, δίνοντας στη δημοσιότητα και το σκεπτικό για κάθε βράβευση.

– Το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης Έργου Ξένης Λογοτεχνίας στην Ελληνική Γλώσσα απονέμεται κατά πλειοψηφία στη Σταυρούλα Αργυροπούλου για τη μετάφραση του έργου του Αντρέι Μπέλυ με τίτλο «Πετρούπολη», εκδόσεις Κίχλη, 2017.

– Το Κρατικό Βραβείο Απόδοσης Έργου της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στα Νέα Ελληνικά δεν απονέμεται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης»

Χάθηκα στα σώματα.
Τα κορμιά μού άνοιγαν δρόμους
σε ξέφωτα άσπαρτα,
σε πηγές με κρυστάλλινα νερά.
Στεκόμουν από την κάψα κι έπινα.

Απλώνονταν στα μάτια μου εκτάσεις
τα πόδια, τα μπράτσα τους, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Ανώνυμα σώματα»

(ζωντανεύοντας και διασώζοντας κείμενα του Περιοδικού «Γαλέρα»)

Χρυσά δεσμά και ανάπηρη ελευθερία

Από τον Παντελή Μπουκάλα

Με τους δημοσιογράφους που γίνονται υφυπουργοί, υπουργοί, γραμματείς ή ό,τι άλλο παύω να αισθάνομαι οποιαδήποτε οικειότητα και «συναδελφοσύνη», αν την ένιωθα όταν ανήκαν στον κλάδο, είτε δούλευαν πράγματι είτε ήταν περαστικοί που απλώς χρησιμοποιούσαν την τέταρτη εξουσία σαν ενδιάμεσο σταθμό προς την πρώτη, μεταχειρίζονταν δηλαδή σαν μέσο τα Μέσα.

Δεν μπορώ καν να χωνέψω τις κουτοπόνηρες ιδέες που κυκλοφορούν, πως είναι, λέει, ένα ωφέλιμο όπλο η εξοχότης τους για να προωθήσουμε τα συμφέροντα της συντεχνίας, ποντάροντας στις αναμνήσεις των εξουσιαζόντων από τον καιρό που ήταν δημοσιογράφοι. Και κάθε φορά που τους ακούω να κολακεύουν τάχα τη ματαιοδοξία μας, αποκαλώντας μας μελιστάλαχτα «αγαπητούς συναδέλφους», στις συνεντεύξεις τους ή όταν τηλεπαραθυροφλυαρούν, κουμπώνω καλού κακού όλα τα κουμπιά, και κατακαλόκαιρο να ’ναι, και τραβάω και τα φερμουάρ, για να μη βρεθώ έκθετος στην «επίθεση αγάπης» που επιχειρεί ο υπεροπτικότατος πατερναλισμός τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ποιητικές εξισώσεις»

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Στο βιβλίο αυτό, αναλύεται διεξοδικά η πολιτική κατάσταση της Ελλάδας λίγο πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου και η ιδιάζουσα φυσιογνωμία του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά• εξηγείται πώς η ελληνική βασιλευομένη δικτατορία, που παρουσίαζε ομοιότητες με την ιταλική βασιλευομένη δικτατορία, επέλεξε να συμπαραταχθεί με τη βρετανική δημοκρατία στον μεγάλο αυτό πόλεμο, ενώ περιγράφονται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες οι Έλληνες ενωμένοι απέκρουσαν τη φασιστική επίθεση σε περίοδο επικράτησης του Άξονα στα ευρωπαϊκά πεδία πολέμου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θάνος Μ. Βερέμης, 1940-1941: Ο πόλεμος των Ελλήνων»

Βλάσφημες λέξεις

O Θεός είν’ ένας άγνωστος
γέρο καουμπόης
μέσα σε μπαρ.
Την ώρα που πίνεις το ποτό σου
εμφανίζεται από το πουθενά
σε ρωτά με τ’ όνομά σου
πώς τα περνάς
σαν παλιός καλός γνώριμος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, πέντε ποιήματα»

Κωστής Παλαμάς

Απόκριση σε κάποια ερωτήματα

Στον κύριο Ροδίτσα που μου έκαμε την τιμή να με ρωτήσει επάνω σε οχτώ θέματα σχετικά με τη δική μας και τη διεθνή λογοτεχνία αποκρίνομαι όπως όπως κι όσο μου είναι δυνατό να γνωρίζω, γιατί από τα ρωτήματα τούτα οι λεπτομέρειες πολλών καθώς θα τις ήθελε ο ερωτητής, μου διαφεύγουν.

[…]

Η γνώμη μου για τη σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία και για την πιο πρόσφατη, θα είναι δύσκολο να ξεδιπλωθεί, καθώς μου τη ζητάτε, όσο κι αν συνοπτική την ελπίζετε. Περασμένος, φοβούμαι μήπως οι συμπάθειές μου στέκονται στα περασμένα περισσότερο, μήπως παραλείπω νέα πρόσωπα άξια να μνημονευθούν, όμως ασυμπλήρωτα στην παραγωγή τους και δύσκολα καθώς είναι να προσωπογραφηθούν, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τα Ποιητικά, Τεύχος 35 —κυκλοφορεί»

Αποσπάσματα από κείμενα που δημοσιεύονται στο τεύχος του Εντευκτηρίου Νο 117-118, με πολυσέλιδο αφιέρωμα στα ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ.

«[…] Ασχημούλα ήταν η Κανέλα. Καφετιά με σκούρα καφέ μάτια. Η σκόνη από το χωράφι της αυλής την έκανε να φαίνεται πάντα λερωμένη. Αγκάθια και βρομιές σκλήραιναν την υφή του τριχώματός της. Αν έβρισκε και κανένα ρυάκι για να ξεδιψάσει, ερχόταν στο σπίτι μέσα στις λάσπες.
Είχε όμως τη γοητεία της ως θηλυκό. Oυρά έκαναν οι σκύλοι στη γειτονιά για να τη μυρίσουν. […]» (Άκης Σακισλόγλου, «Η σκυλίτσα με τα δύο ονόματα») Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εντευκτήριο, τ. 117-118 Σεπτεμβρίου — κυκλοφορεί»

α

Κανένα τραγούδι στης χαράς το χορό
Δίχως ευχές για τις πληγές των τσακισμένων
Οι άγιοι πρώτοι απ ΄ όλους ξοφλήσαν
Είναι αυτοί που μεθυσμένοι δέχθηκαν να πληρώσουν
Αυτοί που ξεχασμένοι τα φώτα της αίθουσας σβήσαν
Έχε τα πόδια γερά καρφωμένα
Κράτα κοντά το δικό σου μπουκάλι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Τσιλιγγίρης, τρία ποιήματα»