Η γλώσσα που δεν μου εδόθη

Όλα ετούτα που τρυπάνε του δέρματος
τους άοσμους πόρους
κουρνιάζουν βολεμένα
στους πυρήνες των κυττάρων
της ωραιοτέρας και της ασχημοτέρας
των ημερών μου στη γη

Αριθμολογούν σε πολλάκις δυνάμεων
ό,τι οι ασπροχάρακτοι
του μαυροπίνακα συμβολισμοί
αναγορεύουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άννα Αθανασίου, δύο ποιήματα»

Πρωθυστερόγραφο: Την Τετάρτη 15 Απριλίου του σωτήριου έτους 2019 μ.χ, ο δικηγόρος Κ.Σ, γνωστός από την παρουσία του στους κοσμικούς κύκλους, υπέστη καρδιακό επεισόδιο κατά τη διάρκεια μιας πληρωμένης συνουσίας σε λαϊκό χαμαιτυπείο των Αθηνών. Μετά από παράκληση της οικογένειας του η ταυτότητα του υποκρύφθηκε και η είδηση πέρασε στα ψιλά υπό τον τίτλο: Άνδρας εβδομήντα χρονών εξέπνευσε μέσα σε οίκο ανοχής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος Όμοια πόρνη δάκρυα και ρήτωρ έχει»

Από τις εκδόσεις Πατάκη

ΠΟΙΗΣΗ
ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΑΡΑΝΙΤΣΗΣ: Από το έργο «Μορφολογία»
ΔΗΜΗΤΡΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Οκτώ ποιήματα
ΟΡΦΕΑΣ ΑΠΕΡΓΗΣ: Κόκαλα δεν έχει
MAX JACOB: Συμβουλές σ’ ένα νέο ποιητή
ALICE OSWALD: Τιθωνός
ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ: 200 χρόνια μοναξιά (1821-2021)
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΝΤΟΥΜΗ: Ποιήματα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΤΣΟΣ: Απόσπασμα από το συνθετικό ποίημα «MCMXLIV»
MARGARET ATWOOD: Στα όνειρά μου υπάρχει αίγλη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ποιητική τ.23, Άνοιξη-Καλοκαίρι 2019 —κυκλοφορεί»

[…Αργά την νύχτα
άμα πιστέψαμε πως τούτο το
πανηγύρι τέλειωσε και πάει
φάνηκαν τα όργανα
μέσα από τις ρεματιές,
φορούσαν ρίγανη και ανεμώνες,
φαίος ήταν ο κόσμος τους
στροφή των τραγουδιών…]

Το πιο σπάνιο είδος θηλαστικού απαντάται στην ποίηση

Ποιος είπε το δάκρυ θαλασσί. Ποιος είδε αντρειωμένους να στήνουν τον χορό μες στην πολλή νύχτα. Ποιος είπε ο φονιάς, ποιος είδε το μαύρο σου καράβι, ποιος χάθηκε στα σταυροδρόμια για πάντα εκτρέφοντας μικρές, λαμπρές αθανασίες με σώματα των κοριτσιών, θελκτικά, ποιος.

Μα ο ποιητής, ακούστηκε μια φωνή απ΄το βάθος του αμφιθέατρου. Επρόκειτο για κάποιον άγνωστο, για κάποιον επισκέπτη, από αυτούς που ταξιδεύουν στο Ντένβερ, που το εγκαταλείπουν, που πεθαίνουν στο Ντένβερ απαλά σαν φύλλα. Την φωνή του την είχαμε ξανακούσει, την όψη του δεν θα λησμονούσαμε ποτέ, τέτοια που είναι, πλάσματος προκατακλυσμιαίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Elephant»

«Ε, αξιοποιήθηκαν κάποιες γνωριμίες»!…

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και το υπουργικό αυτοκίνητο παρκαρισμένο έξω απ’ το σπίτι μας και τον Σταύρο τον οδηγό, μ’ ένα τεράστιο πουπουλένιο καθαριστήρι, να το ξεσκονίζει και να το γυαλίζει για να ’ναι πάντα στην τρίχα, όταν θα μπει μέσα ο Υπουργός. Δεν θυμάμαι όμως ποτέ να μπαίνει κανείς άλλος ή να βγαίνει απ’ αυτό το αυτοκίνητο, εκτός απ’ τον θείο Κωνσταντίνο· και μάλιστα μόνο για να πάει στο Υπουργείο, πουθενά αλλού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, ΟΓΑ»

Τι όμορφα που κρέμονται τ’ άστρα πάνω στο κορμί της νύχτας!
Σαν τα όνειρα να πήραν άλλη πορεία.
Εκεί που τα χνάρια τους δεν συναντούν τα σύννεφα.
Εκεί! Που παραμένουν πιστά στους πλανήτες κάθε βραδιάς…

Μη ψάχνεις πεφταστέρια σε στίχους, μου είπαν.
Οι λέξεις του κόσμου μένουν χώρια απ’ την αθωότητα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Σαγρής, Ονειροπόλος»