http://agrimologos.com http://staxtes2003.com
Αρχείο 20.1.2016
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την τέχνη την επέβαλαν οι προϋποθέσεις της εργασιακής αναγκαιότητας και δραστηριότητας των ανθρώπων. Όσο αναπτύσσονται οι προϋποθέσεις αυτές, τόσο γίνονται και πιο δυνατά, πιο σίγουρα τα φτερά ανύψωσης της τέχνης.
Η τέχνη ακολουθεί τον άνθρωπο απ’ τα πρώτα του βήματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Οι δρόμοι της τέχνης [2016]»
ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ
Πάει
πέρασε πια η εποχή των ιδεών
κυλά πλέον η εποχή των εκκρίσεων
ο πόνος απορρίχνεται ως ανεπιθύμητο νεογνό
ξεβράζεται
τραγουδά στην αφωνία του μουγκρητού
καρπούται ενέργεια απ’ το ζόφο
Αρχείο 18.1.2016
Mη ομιλείτε περί ενοχής, μη ομιλείτε περί ευθύνης. Όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας· όταν ριγούν και τρέμουν αι αισθήσεις, άφρων και ασεβής είναι όστις μένει μακράν, όστις δεν ορμά εις την καλήν εκστρατείαν, την βαίνουσαν επί την κατάκτησιν των απολαύσεων και των παθών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης, Κωνσταντίνος Καβάφης «Το Σύνταγμα της Ηδονής» [2016]»
Αρχείο 17.1.2016 «Της Κυριακής»
Παλιά υπήρχαν τρία μέρη στον κόσμο· η Kυψέλη, η Eλλάδα και ο πλανήτης Γη. Tώρα βγαίνουν και λένε ότι ο κόσμος είναι ένας, όμως λένε ψέματα κι αυτό φαίνεται στα μάτια τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Xρήστος Βακαλόπουλος, Παραμύθι [2016]»
Αρχείο 15/01/2016
«Για το άνοιγμα της θύρας πατήστε το κομβίον», διάβαζα και δεν το πίστευα. Είναι αλήθεια πως είχα πιει αρκετά ούζα στο παραλιακό ουζερί, Σάββατο μεσημέρι, κι επέστρεφα με το προσφιλές μου όχημα μεταφοράς το Τραμ, προς τα Ιλίσια πεδία των Αθηνών, όπως αποκαλούσε το προάστιο της Νέας Σμύρνης ο αγαπητός Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, αλλά και πάλι κόλλησα. Μήπως ήθελε να πει «πόρτα» και «κουμπί»; Ίνα ανοίξετε την θύρα πατήσατε το κομβίον ή Δια το άνοιγμα της θύρας πατήσατε το κομβίον, ή Για το άνοιγμα της πόρτας πατήστε το κουμπί; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια, Ανάγνωση και Οινοκατανάλωση: η επιστροφή του κομβίου»
Αρχείο 14/01/2016
Ζούσε στο δρόμο με τα προσφυγικά. Το ξέρω επειδή την είχα δει κάμποσες φορές να βγαίνει από το ίδιο κατώφλι. Τις Κυριακές περνούσε με τις φίλες της από την πλατεία όπου διάφοροι τύποι με γαλάζιο πουκάμισο και μουστάκι έπιναν ούζο κι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Οι κομμώτριες»
Αρχείο 13.1.2016
Εκδόσεις Στοχαστής –κυκλοφορεί
ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟ
Μεγάλα λόγια σαν σπάσιμο γυαλιού ξεθύμαναν στις πλατείες
Κατάφωρη παραβίαση των κανόνων δόμησης του ήλιου
Πλεκτάνη η αγάπη σου με θραύσματα χιονιού
Ανέκοψε τη σταθερή πορεία μου προς τον ουρανό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Τρία ποιήματα από τη νέα συλλογή ‘Εκτός εαυτού’ [2016]»
Αρχείο 12.1.2016
[Έχω απ΄τα μεσάνυχτα πνιγεί
Χίλια μίλια
Πέρα απ΄τις Εβρίδες]
Εσέ που δεν σου πρέπει στέρεα γη
Τα μαραμπού ταξιδεύουν κάθε χρόνο. Τραβούν δυτικά, διανύοντας απέραντα, θαλασσινά μίλια. Γι΄αυτό πάντα στα νέα που μου στέλνεις με τις καρτ ποστάλ υπογράφεις με τούτο το όνομα. Και εγώ που ποτέ δεν θα σε γνωρίσω στ΄αλήθεια παίρνω τον καιρό απ΄τα δυτικά, πλέοντας ξωπίσω σου με την αποφασιστικότητα ενός πιστού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Χωρίς να σε προσμένω πια [2016]»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.