Νάσος Αθανασίου, “Δέντρο έμεινε που είχε γδυθεί τα φύλλα του” -ποίηση [2014]

Αρχείο 2.5.2014

fav-3

Διαφορά ηλικίας

Ο ίσκιος του δέντρου κουκούλωνε την πέτρα
και όλο το ανοιχτό της πεδίο.
Μάταια τα μάτια της πάλευαν να ξεσυνορέψουν.

Δέντρο ήταν, δεν είχε υπόσταση
και εκείνη επέμενε κουκουλωμένη να υποθέτει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νάσος Αθανασίου, “Δέντρο έμεινε που είχε γδυθεί τα φύλλα του” -ποίηση [2014]»

Allen Ginsberg, ‘όλα στάχτη, όλα στάχτη ξανά’

Αρχείο 1.5.2014

fav-3

Πρώτο πάρτυ στου Ken Kesey με τους Άγγελους της Κολάσεως

Κρύα σκοτεινή νύχτα ανάμεσα στα κοκκινόδεντρα
έξω αυτοκίνητα παρκαρισμένα στη σκιά
πίσω απ’ την αυλόπορτα, αστέρια να τρεμοσβήνουν πάνω
απ’ τη χαράδρα, μια φωτιά να καίει στην ακριανή
βεράντα και μερικές ψυχές κουρνιασμένες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Allen Ginsberg, ‘όλα στάχτη, όλα στάχτη ξανά’»

Γιάννης Υφαντής, «στο σκοτάδι: Σκοτάδι» [2014]

Από το χαμένο αρχείο 4.4.2014

Η προσευχή του ποιητή

1.
Όπως η Ίσιδα κομμάτι το κομμάτι
του Όσιρι συγκέντρωνε το σκόρπιο σώμα
έτσι κι ο ποιητής λέξη τη λέξη συγκεντρώνει το κορμί του.

2.
Δεν είναι ανάγκη τα κομμάτια μου ένα ένα να μαζέψεις·
το όνομά μου* μόνο αν θυμηθείς, ώ Ίσιδα, θα μ’ αναστήσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Υφαντής, «στο σκοτάδι: Σκοτάδι» [2014]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα προπύλαια του καιρού [2014]

Αρχείο 29.4.2014

 Αλέξης Τραϊανός

«…να πει την προσευχή και
Να την αρνηθεί»
Λεύκη Μολφέση

Βαφόπουλος, Καρέλη, Θασίτης, Αναγνωστάκης, Πεντζίκης, Ιωάννου. Μια τυχαία σειρά εκείνων των φωνών που καθιερώνουν την Θεσσαλονίκη λογοτεχνικά. Η πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης θα ενταθεί στις επόμενες δεκαετίες. Ποιητές όπως ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου και ο Αλέξης Τραϊανός θα εντείνουν το ρεύμα, φανερώνοντας μια αισθητική προσωπική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα προπύλαια του καιρού [2014]»

Πέτρος Κυρίμης, Ο πρώτος έρωτας [2014]

Αρχείο 28.4.2014

Εκεί στο Πασαλιμάνι ο πρώτος φίλος που «έβγαλε» αμάξι ήτανε ο Φάνης.
Η μάνα του είχε το μικρό ξενοδοχείο «Βερσαλλίες» δίπλα στο καφέ «Φοντάνα.»
Στο μικρό αυτό ξενοδοχείο οι πελάτες έμπαιναν και έβγαιναν όπως σε σταθμό τρένων. Όταν τα απογεύματα τον άφηνε στο πόδι της και τύχαινε κάνα καλό ζευγάρι, έβγαινε στο μπαλκονάκι και μας έκανε νοήματα να πάμε απάνω. Όλες οι πόρτες είχανε κρυφές τρύπες που έβλεπες κατ ευθείαν στο κρεβάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Ο πρώτος έρωτας [2014]»

Μάρκος Μέσκος, “μελαγχολικό τραγούδι απ’ τα παλιά λησμονημένο” [2014]

Αρχείο 27.04.2018

Το πόρισμα

Κι εσύ τι νομίζεις, έτσι δεν είναι;
μπακάλης ο Θεός κυλάει τα βαρέλια
στα καλντερίμια τ’ ουρανού, νεκροταφεία
οι κατοικίες των στρατηγών κι από
τα χέρια μου γκρεμίζω τους κεραυνούς
δράκοντες του αέρα φωτιές στα σύννεφα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάρκος Μέσκος, “μελαγχολικό τραγούδι απ’ τα παλιά λησμονημένο” [2014]»

Δώρα Κασκάλη, «Ανταλλακτήριο ηδονών» -προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή [2014]

Αρχείο 26.4.2014

Ιδανικοί αναγνώστες 

Έλα να κοιμηθούμε τις αντιφάσεις μας:
θα είναι βάπτισμα
στην απόλυτη σχετικότητα.
Έλα να ντυθούμε τα θολά μας
περι γραμματα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δώρα Κασκάλη, «Ανταλλακτήριο ηδονών» -προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή [2014]»

Γιώργος Γκανέλης, “δώσε πνοή στις μελαγχολικές μας Κυριακές” -ποίηση

Αρχείο 25/04/2014

fav-3

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Υποδεχτήκαμε το απροσδόκητο σιωπητήριο του φιλιού
με αϋπνία και τσακισμένα φτερά· μετά η καταιγίδα
φυτά που προδικάζουν μια καχεκτική ανάπτυξη
κρύο το δάπεδο, φωτιά η τελευταία απουσία σου
κι ένας επαρχιώτης στο πρακτορείο του ψύχους
κι οι λαοί βουλιάζουν μέσα στην τρύπια ειρήνη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, “δώσε πνοή στις μελαγχολικές μας Κυριακές” -ποίηση»