Αρχείο 07/12/2014

Μέρος Ι

Οι δεκατρείς τόμοι του «Α la Récherche du Temps perdu» τού Marcel Proust είναι το αποτέλεσμα μιας πέρα από κάθε δυνατότητα επεξεργασίας σύνθεσης, όπου διασταυρώνονται σέ ένα αυτοβιογραφικό έργο ή εμβάθυνση τού μυστικιστή, ή τέχνη τού πεζογράφου, ό οίστρος του σατιριστή, ή γνώση του μυημένου και ή ατολμία τοΰ μονομανή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάλτερ Μπένγιαμιν, Για την εικόνα του Proust -[1]»

Αρχείο 19.11.2014

Δημήτρης Πετσετίδης, Λυσσασμένες αλεπούδες -εκδ. Κέδρος

“Δάκρυα πολλά με καίγανε, μονάχος κι έγραφα, τι ήμουν εγώ, μιλώντας έτσι με,
χρόνια και χρόνια ζωντανεύοντας χαμένα πρόσωπα, κι απ’ τα παράθυρα έμπαινε
δόξα, χρυσό σκοτεινιασμένο φως, τριγύρω μπάγκοι και τραπέζια και
παράθυρα, καθρέφτες ως τον κάτου κόσμο…”

Αρχείο 18/11/2014

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτη –8η έκδοση

Περιγραφή
Ο τίτλος «Ιστορία του ελληνικού κράτους» είναι μια βραχυλογία, μια απλούστευση. Το κράτος είναι ένα πρίσμα, ένας φακός, ένα κέντρο εστίασης, ένας τρόπος να φέρνουμε μέσα στο οπτικό μας πεδίο την κοινωνία που παρατηρούμε. Αμέσως μετά, όμως, μπορούμε να εστιάσουμε το βλέμμα μας στους ανθρώπους.

Το ελληνικό κράτος δημιουργείται το 1828 εκ του μηδενός και, έως το 1920, αλλάζει ριζικά την ζωή των ανθρώπων που το δημιούργησαν με την φαντασία τους και με την επαναστατική τους πράξη. Τους επιβάλλει την αυθεντία και την νομιμότητά του, την βία και την εξουσία του· ελέγχει την αναμεταξύ τους βία· τέμνει, δικάζει και τιμωρεί· δεσμεύει την Εκκλησία χωρίς να την υποτάσσει, την προσκυνά και την χρησιμοποιεί, στηρίζει επάνω της μέγα μέρος της δικής του νομιμότητας· εκπαιδεύει τους νέους και τις νέες, τους μαθαίνει τον νόμο, την τάξη, την υποταγή, την εξίσωση έθνος-κράτος, τον πατριωτισμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Β. Δερτιλής, Ιστορία του Ελληνικού Κράτους, 1830-1920»

Αρχείο 13.11.2014

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη η ποιητική συλλογή της Μυρτώς Τάσιου με τον τίτλο «Η Αλίκη δεν μένει πια εδώ».

Φυσικά όλοι το γνωρίζουν και αν δεν το γνωρίζουν θα το διαβάσουν όταν θα ψάξουν να μάθουν για το βιβλίο ότι πρόκειται για το βιβλίο της κόρης της Κατερίνας Γώγου και του Παύλου Τάσιου. Γιατί στην ουσία είναι το μόνο που έχει ειπωθεί μέχρι τώρα για το βιβλίο της ποιήτριας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωάννα Βακάλη: Μυρτώ Τάσιου, Η Αλίκη δε μένει πια εδώ -κριτική παρουσίαση [2014]»

Αρχείο 7.11.2014

«…η ποίησή της και η εμμονή της να καταγράφει ευθαρσώς το λεκτικό που της έρχεται στα πλήκτρα κατά την εσωτερική ρυθμολογία του βηματισμού της σκέψης της, την κάνει μέρος μιας ολόκληρης παράδοσης»

Είναι κοινό μυστικό. Το μεγαλύτερο μέρος από τη γραφόμενη ποίηση λειτουργεί εν κενώ. Αν εξαιρέσει κάποιος τη φευγαλέα άποψη που κάποτε γίνεται και σταθερή στους χώρους κοινωνικής δικτύωσης και στο περιβάλλον του γράφοντος η ποίηση σπάνια περνάει στους ιμάντες της κυρίαρχης δημοσιότητας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης: Υπομόχλιο με αφορμή την ποίηση της Ασημίνας Λαμπράκου [2014]»

Αρχείο 2.10.2014

Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ, εκδ. Άγρα, μτφ. Κρίτων Ηλιόπουλος.

¨Αλλά όχι δεν ήταν η ίδια πόλη. Ούτε καν δύο πόλεις όμοιες, που τις χωρίζει απλώς ο χρόνος. Διότι δεν υπάρχει πόλη που επαναλαμβάνεται η ίδια επί σαράντα χρόνια. Δεν υπάρχει πόλη που να μπορεί να μένει ίδια έπειτα από τόσους χειμώνες όσο κι αν το προσπαθεί“.

Ο μονόφθαλμος ντετέκτιβ Έκτορ Μπελασκοαράν Σάυν αναγκάζεται να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου, Αντίο Μαδρίτη [2014]»

Αρχείο 2.9.14

ΔΥΟ ΑΦΟΡΜΕΣ

Εκείνο το ποίημα για το Μπουένος Άιρες πολύ το αγάπησαν. Επειδή ποτέ δεν φαντάστηκαν πως σ΄εκείνη την πόλη υπάρχει μια πλατεία που ανήκει στον Μάιο. Επειδή ακόμη, πάντα θα θυμούνται τον οργανοπαίχτη ή το δημοτικό ανθοκαλλιεργητή που χάθηκε αναπάντεχα αφήνοντας πικραμένα τ΄άνθη των περιστυλίων και τα παιδικά τραγούδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Μπόρχες τον Αύγουστο [2014]»

Αρχείο 1.8.14

Χούλιο Κορτάσαρ, εκδ. Εξάντας, μτφ. Κώστας Κουντούρης.
Marelle, Gallimard, traduit par L. Guille-Bataillon & F. Rosset.

Κορτάσαρ ο Υπερρεαλιστής

“Αυτό που αναζητά ο Μορέλι είναι να βρει τρόπο να εξοντώσει τις νοητικές συνήθειες του αναγνώστη. Όπως βλέπεις κάτι πολύ σεμνό που δεν συγκρίνεται με το πέρασμα των Άλπεων από τον Ανίβα. Ο Μορέλι είναι ένας καλλιτέχνης που έχει μια ιδιαίτερη άποψη για την τέχνη, μια άποψη που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο συνδέεται με την προσπάθειά του να γκρεμίσει τις συνηθισμένες φόρμες, πράγμα εξάλλου που χαρακτηρίζει όλους του άξιους καλλιτέχνες της εποχής μας. Λόγου χάρη τον αηδιάζει το μυθιστόρημα που είναι σαν κυλινδρική κινέζικη περγαμηνή. Το βιβλίο που διαβάζεται από την αρχή ως το τέλος σαν καλό παιδί. Και θα πρέπει να έχεις πάρει είδηση πως, όσο προχωρεί, τόσο λιγότερο τον απασχολεί η σύνδεση των μερών, αυτό που από τη μια λέξη οδηγεί στην άλλη…“. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου, Το Κουτσό του Χούλιο Κορτάσαρ -3 [2014]»