Αρχείο 05/08/2012

Τζέημς Τζόυς, εκδ. Κέδρος, μτφ. Σωκράτης Καψάσκης.
James Joyce: Ulysses. Folio Society, 2004 (1926).
James Joyce: Ulysses. Penguin 1992, annotated (1960)

11. Σειρήνες

Στο μπαρ του ξενοδοχείου Όρμοντ στις τέσσερις μετά το μεσημέρι.

Οι γνωστοί μας, από τα προηγούμενα επεισόδια, Δουβλινέζοι καταφτάνουν στο μπαρ του ξενοδοχείου Όρμοντ για ένα ποτό και για να τραγουδήσουν παίζοντας μουσική. Οι σερβιτόρες-σειρήνες, Μάινα Κένεντυ και Λύντια Ντους, περιμένουν πρόθυμες να τους εξυπηρετήσουν ενώ ο Μπλουμ γευματίζει στη διπλανή τραπεζαρία. Κάποια στιγμή, λίγο πριν το ερωτικό του ραντεβού με την Μόλλυ, εμφανίζεται ο Μπόυλαν για ένα σύντομο ποτό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου: James Joyce, Οδυσσέας [12]»

Αρχείο 30/07/2012

Τζέημς Τζόυς, εκδ. Κέδρος, μτφ. Σωκράτης Καψάσκης.
James Joyce: Ulysses. Folio Society, 2004 (1926).
James Joyce: Ulysses. Penguin 1992, annotated (1960)

10. Πλαγκτές Πέτρες

Στους δρόμους του Δουβλίνου, από τις τρεις έως τις τέσσερις μετά το μεσημέρι.
Ο αιδεσιμώτατος Κόνμη βαδίζει από το πρεσβυτέριό του έως το Αρτέην. Την ίδια ώρα ο αντιβασιλέας κόμης του Ντάντλεϋ κινείται, εν πομπή, από τη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου: James Joyce, Οδυσσέας [11]»

Αρχείο 23/04/2012

Τζέημς Τζόυς, εκδ. Κέδρος, μτφ. Σωκράτης Καψάσκης.
James Joyce: Ulysses. Folio Society, 2004 (1926).
James Joyce: Ulysses. Penguin 1992 (annotated) (1960)

5. Λωτοφάγοι
Δουβλίνο, από την οδό Ικκλς στον ποταμό Λίφφυ κι έως το χαμάμ, 10 το πρωί.

“Τι ζέστη… Εκλεκτό χαρμάνι, από τις καλύτερες ποικιλίες της Κεϋλάνης. Η Άπω Ανατολή. Πρέπει να είναι όμορφο μέρος, ο κήπος της γης, μεγάλα νωθρά φύλλα να λικνίζονται πέρα δώθε, κάκτοι, λιβάδια ολόκληρα λουλουδιασμένα, φιδίσιες λιάνες τα λένε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου: James Joyce, Οδυσσέας [6]»

Αρχείο 28/02/2012

Εκδόσεις: Βιβλιοπωλείον της Εστίας 2012

Σελ: 175 Τιμή: 11,00€

Τον Σεπτέμβρη του 2004 η τριαντάρα Βάλια Σουρμελή, σκληρά εργαζόμενη και χαμηλά αμειβόμενη ιδιωτική υπάλληλος, προσλαμβάνεται ως αναγνώστρια λογοτεχνίας από τη Λόρα Μπραΐμη, μια καλλιεργημένη μεσήλικη αστή που ζει σε βίλα της Πολιτείας κι έχει χάσει την όραση της λίγο καιρό πριν, σε κάποιο μεγάλο δυστύχημα στο μετρό του Λονδίνου. Η Βάλια αρχίζει να διαβάζει μεγαλόφωνα στην εργοδότρια-ακροάτριά της, στην αρχή μόνο τ’ απογεύματα κι αργότερα όλη μέρα, πέντε μέρες τη βδομάδα, πλην Σαββατοκύριακου: κάθε Δευτέρα πρωί αρχίζει από εκεί που είχε σταματήσει Παρασκευή βράδυ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Ο αναγνώστης του Σαββατοκύριακου»

Αρχείο 07/02/2012

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗ στη Lifo 

«2666» του Ρομπέρτο Μπολάνιο: Τα πάντα μέσα στα πάντα

Το «2666» του Ρομπέρτο Μπολάνιο περιγράφει τον κόσμο σαν νεκρόκασα που τρίζει σε ένα μυθιστόρημα όπου ο αφηγητής παθαίνει υπέροχες αμνησίες που, παραδόξως, αντισταθμίζονται με θύελλες συγκινήσεων και αναμνήσεων.

Όσοι αγνοούν την ισπανική γλώσσα -όπως εμείς-, και βέβαια τη νοτιοαμερικάνικη ιστορική της παράδοση, δικαιολογημένα έχουν μείνει σύξυλοι με την πρωτοφανή γονιμότητά της, που σκόρπισε περήφανα αριστουργήματα σε όλη την υφήλιο, κάνοντας τις υπόλοιπες γλώσσες -τουλάχιστον για μιαν εποχή- υπηρέτριες του μεγαλείου της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το «2666» του Ρομπέρτο Μπολάνιο περιγράφει τον κόσμο σαν νεκρόκασα…»

Αρχείο 19/01/2012

Τα πορτοκάλια είναι το τρίτο βιβλίο της Μαρίας Ζαούση, το οποίο αποτελείται από εικοσιένα σύντομα διηγήματα. Η θεματική τους απλώνεται σε ποικίλες κατευθύνσεις και μετατοπίζει το βλέμμα του αναγνώστη σε διάφορα σημεία του κόσμου, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Ζαούση, Τα πορτοκάλια -Κριτική Βιβλίου από την Μαρία Πετρίτση»

Αρχείο 02/01/2012

Από την Κατερίνα Σχινά

Ούτε αυτή τη φορά πήρε το Νόμπελ ο Φίλιπ Ροθ. Χρόνια ολόκληρα βρίσκεται ανάμεσα στους επικρατέστερους, χρόνια ολόκληρα η Σουηδική Ακαδημία τον προσπερνά, ανασύροντας κάποιο εξωτικό όνομα από τους καταλόγους της και εκπλήσσοντας τους πάντες. Βέβαια, οι σουηδοί αθάνατοι δεν εκτιμούν τους Αμερικανούς. Πέρσι, τέτοιον καιρό, ο Οράτιος Ένγκνταλ, γενικός γραμματέας της επιτροπής των Βραβείων Νόμπελ, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση εναντίον της αμερικανικής λογοτεχνίας, τονίζοντας ότι η Ευρώπη «παραμένει το κέντρο του λογοτεχνικού κόσμου», ότι η Αμερική «είναι πολύ απομονωμένη, πολύ εσωστρεφής», ότι «οι Αμερικανοί δεν μεταφράζουν αρκετά και δεν συμμετέχουν πραγματικά στον μεγάλο διάλογο της λογοτεχνίας», ότι «η άγνοια περιορίζει τις συγγραφικές τους δυνατότητες». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φίλιπ Ροθ, O στοχαστής αφηγητής»

Αρχείο 24/12/2011 /Mτφρ.: Αθηνά Δημητριάδου, Σελ.: 176, Εκδόσεις Άγρα

Παρουσίαση

H έκδοση συνοδεύεται από πλούσιο Επίμετρο, που περιλαμβάνει και το διάσημο δοκίμιο του Ζιλ Ντελέζ «Μπάρτλμπυ, ή η φόρμουλα».
Στη νέα μετάφραση του Μπάρτλμπυ ο τίτλος είναι Μπάρτλμπυ, ο γραφέας και όχι βέβαια ο γραφιάς όπως έχει μεταφραστεί στο παρελθόν. Επίσης χρησιμοποιείται ο υπότιτλος που συχνά παραλείπεται διεθνώς, «Μια ιστορά της Ουώλλ Στρήτ».

Κριτικές
«Ο Μπάρτλμπυ είναι ένας γραφέας της Ουώλλ Στρητ που δουλεύει σε ένα δικηγορικό γραφείο και αρνείται, με ταπεινό πείσμα, να εκτελέσει οποιαδήποτε δουλειά του αναθέτουν…
Ο Μπάρτλμπυ είναι κάτι παραπάνω από τέχνασμα ή αποκύημα της ονειρικής φαντασίας· είναι κυρίως ένα βιβλίο θλιβερό και αληθινό που μας δείχνει την ουσιώδη αλυσιτέλεια η οποία αποτελεί μία από τις καθημερινές ειρωνείες του σύμπαντος». – JORGE LUIS BORGES Συνεχίστε την ανάγνωση του «Herman Melville – Μπάρτλμπυ, ο γραφέας (μια ιστορία της Ουώλλ Στρητ)»