Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μαρία Σαμπατάκη, Οι κομπάρσοι

Μαρία Σαμπατάκη, Οι κομπάρσοι ―εκδόσεις Κέδρος

Με απομαγνητοφωνήσεις, καταγραφές συνεντεύξεων σε χαρτί και αντιγραφή πρωτότυπων εγγράφων, η νεαρή ικανότατη ιστορικός δίνει το λόγο σε «ανώνυμους» ανθρώπους, των οποίων η ζωή κάποια στιγμή διασταυρώθηκε με το δημόσιο βίο. Ενδεικτικά:  ένας τρόφιμος παιδούπολης «της Φρειδερίκης»· ένας φιλόλογος που θέλει να δουλέψει έστω παιδονόμος· μια Αρσακειάδα που υφίσταται πατριαρχική βία διαδοχικά από το δεξιό και τον κομμουνιστή άντρα της· ένας ανόητος παρακρατικός που χάνει το σπίτι του· ένας μετανάστης στην Αμερική που γράφει επί δεκαετίες γράμματα. Τίτλοι και σύντομοι επισχολιασμοί των μαρτυριών από τη Σαμπατακάκη, που χαρακτηρίζει το ωραίο της βιβλίο «ωδή στο μεγαλείο της ασημαντότητας»(!).

(Λέξεις 97).

Βασίλης Λαλιώτης, Γαλάζια περίοδος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Ενδυμίων

1

Πως ψάχνει κάποιος μια βροχή
για να κρυφτεί που κλαίει; Έτσι έψαχνα,
για να μη δώσω τη χαρά
σε όσους με πλήγωσαν να μ’ έχουνε πληγώσει.
Διαβάζεις Εξομολογήσεις του Μοναχικού Οδοιπόρου
του Ρουσώ και πετάς το βιβλίο, τα έγχορδα
και τα πνευστά και τα κρουστά των λέξεων
σε διαφωνίες ανυπόφορες, και μάτια
που κοιτάζουν μέσα σου ένα γαλάζιο
από θάλασσα και θάνατο ακαταπαύστως.
Ένα κερί στο νεκρό πρόσωπο του Καζαχέμας
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Γαλάζια περίοδος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Anne Applebaum, «Ο κόκκινος λιμός, Ο πόλεμος του Στάλιν εναντίον της Ουκρανίας»

Anne Applebaum, Ο κόκκινος λιμός, Ο πόλεμος του Στάλιν εναντίον της Ουκρανίας ―Μετάφραση Μενέλαος Αστερίου, εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

Οίκος με μακρά θετική παράδοση στην Ιστορία, η «Αλεξάνδρεια» ξαναεπιβεβαιώνεται. Εδώ η εξαιρετική Αμερικανίδα ιστορικός («Γκουλάγκ», «Σιδηρούν παραπέτασμα») και αρθρογράφος υπενθυμίζει το παλιό ουκρανικό κράτος και εξηγεί πώς –με πρόσχημα τους «κουλάκους»- η σταλινική σοβιετική εξουσία στράφηκε ενάντια στο ουκρανικό έθνος / γλώσσα / αλφάβητο / αυτονομία, μετατρέποντας συνειδητά τον άλλοτε σιτοβολώνα της Ευρώπης σ΄ ένα λασπότοπο ομαδικών τάφων. Εδώ και οι απαντήσεις α) για τη μαζική συνεργασία Ουκρανών με τους ναζί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο β) για τον ρωσοουκρανικό πόλεμο των ημερών μας και γενικά την επιβίωση του «ουκρανικού ζητήματος». Θα μάθετε και την τρομερή, δυσοίωνη ουκρανική λέξη «χολοντομόρ».

(Λέξεις 100)

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Κώστας Αρκουδέας, Επικίνδυνοι συγγραφείς

Κώστας Αρκουδέας, Επικίνδυνοι συγγραφείςΕκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2019

Εκπληκτικό από κάθε άποψη βιβλίο: σπουδαία σύλληψη, μεγάλος μόχθος στην εκτέλεση, όμορφη δεμένη έκδοση. Ο Αρκουδέας μιλάει,  ούτε λίγο ούτε πολύ, για εκατοντάδες βιβλία και συγγραφείς που κατά καιρούς ενόχλησαν χριστιανούς, σταλινικούς, ναζιστές, μουσουλμάνους, σεμνότυφους, πολιτικά ορθούς, εθνικιστές, (αντι)ρατσιστές, φαλλοκράτες και ποικίλους άλλους κοσμοδιορθωτές, με αποτέλεσμα φόβους, (αυτο)λογοκρισίες, αυτοκτονίες, κατασχέσεις, απαγορεύσεις, πυρές, διώξεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις. Από τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, τον Τζόις, τον Πετρόπουλο, το Γουάιλντ και τον Μπράντμπουρι, μέχρι το Ρούσντι, την Γκόρντιμερ, τους Μαν, τη Σωτηροπούλου, το Μαγιακόφσκι – όλοι/ες είναι εδώ σ΄ ένα μνημείο κατά της μικρόνοιας και μισαλλοδοξίας. Υποχρεωτικό ανάγνωσμα για κάθε συγγραφέα και αναγνώστη.

(Λέξεις 100)

Νιόβη Ιωάννου, Στην πυρά ― από τον Δημήτρη Βαρβαρήγο

Νιόβη Ιωάννου, Στην πυρά, από τις εκδόσεις Μανδραγόρας

Στην Πυρά η 5η συλλογή της Νιόβης Ιωάννου, αποτελείται από 58 ποιήματα και μικρά κείμενα μπονζάι. Λόγος μεστός δημιουργημένος με ψυχική ορμή που επιζητά να σπάσει τα όρια μέσα από ένα σιγαλό πάθος που ενσαρκώνεται στον απέραντα αέναο ποιητικό κύκλο. Παθιασμένη με την τέχνη του ποιητικού λόγου, λες και υπάρχει μια ιδιότυπη πνευματική αφοσίωση που της δίνει την δυνατότητα-ικανότητα να εμφυσά ψυχή στα άψυχα. Να σκιαγραφεί το συναίσθημα με εικόνες μέσα από λέξεις που κραυγάζουν θρυμματίζοντας σιωπές και όρια λεκτικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νιόβη Ιωάννου, Στην πυρά ― από τον Δημήτρη Βαρβαρήγο»

Δήμητρα Κουβάτα, Καθαρό οινόπνευμα ―Από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου

Δήμητρα Κουβάτα, Καθαρό οινόπνευμα, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2020

Φερτά υλικά και Έως την πέτρα οργωμένα

Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες της νέας ποιητικής συλλογής της Δήμητρας Κουβάτα ανακαλύπτω μια υπερρεαλιστική γιορτή με πρωταγωνιστές τα σύμβολα και την τεχνική. Μια τεχνική που φέρει την υπογραφή της. Τα σύμβολά της σηματοδοτούν τη θλίψη, καθώς επιδιώκει την κάθαρση με λόγο κρυπτικό, μα επιτηδευμένο, ξεδιπλώνει λεξιλαγνικά την ποιητική της οικονομία. Κάθε της λέξη φέρει σημαίνοντα που ακουμπούν βαθιά τις ρίζες της ύπαρξης. Στους στίχους της Κουβάτα αντιμάχονται η γυναίκα και η κόρη που πλάστηκε από χώμα ελληνικό. Η φύση εμπλέκεται στα σημαινόμενα της Κουβάτα ως φυσική προέκταση όπου τα σύμβολα ξεδιπλώνουν ψυχαναλυτικά το κουβάρι της ποίησής της. Η Κουβάτα χαράζει τη δική της υπογραφή, καθώς ξεδιπλώνει την ποιητική της φλέβα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δήμητρα Κουβάτα, Καθαρό οινόπνευμα ―Από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου»

Δημήτρης Φύσσας, τέσσερα βιβλία σε 100 λέξεις

1. Jules Verne, «Παιδικές και νεανικές αναμνήσεις», μετάφραση – πρόλογος Μαρία Παπαδήμα· 2. Thomas Wolfe, «Η ιστορίας μιας νουβέλας», μετάφραση Γιάννης Λιβαδάς· 3. Edith Wharton, «Η γεροντοκόρη», μετάφραση Χρύσα Τσαλικίδου, εισαγωγή Roxana Robinson· 4. Octave Mirbeau, «Ο θάνατος του Μπαλζάκ», μετάφραση Μαρία Γυπαράκη

Όλα « Στιγμός», Αθήνα 2020.

Εντυπωσιακό τετραπλό ντεμπούτο του οίκου (Μαρία Γυπαράκη, συνεργασία με την «Ευρασία»): έξυπνη ονομασία, οπτικά αναγνωρίσιμο στιλ, ευσύνοπτο σχήμα, μόνο ξένα αμετάφραστα κείμενα,  αξιοπρεπείς μεταφράσεις, χαμηλή τιμή αγοράς. Κλακέτα, πάμε: 1: σύντομο αυτοβιογραφικό κείμενο (1891) από ένα λαμπρό συγγραφικό πνεύμα που εξέφρασε αυθεντικά τη Β΄ Βιομηχανική Επανάσταση. 2: η σχέση συγγραφέα – επιμελητή – κειμένου (1936), με χαλαρή αναφορά στο «Περί χρόνου και ποταμού», κορυφαίο μυθιστόρημα του Γουλφ. 3: αξιοπρόσεκτο, κάπως παλιομοδίτικο βιβλίο (1924), στο στιλ των γυναικείων μυθιστορημάτων του 19ου αιώνα, στον οποίο άλλωστε τοποθετείται. 4: το κατά τη γνώμη μου πιο ενδιαφέρον της τετράδας (λογοκριμένη έκδοση 1907, πλήρης μόλις το 1989!).

Ελένη Νανοπούλου, Άφιλτρα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Bibliothèque

ΩΣΤΕ ΜΟΙΡΑΖΕΙΣ ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ

Όταν ήμουν μικρή
δεν είχα ποτέ μια συγκεκριμένη θέση
όλο έτρεχα
και ανέβαινα σε δέντρα και κατάρτια.
με φώναζαν τφρρρρρρρ
κάπως παιχνιδιάρικα και ενοχικά.
θύμωνα πολύ.
Θα σας σφάξω
φώναζα
Θα σας σφάξω.
Είχα δει την γιαγιά μου να σφάζει τα κοτόπουλα τόσο
εύκολα
δίχως ενοχή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, Άφιλτρα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»