Σε λίγες μέρες στα βιβλιοπωλεία, από τις εκδόσεις Ιωλκός

✿

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΣΥΚΑ

– Σύκα…

Συκαααα… Είκοσι λεπτά το ένααααα…

Φρέσκα. Το πρωί τα έκοψα από το δέντρο μουυυ.

Βασιλικά αα. Σύκα αα…

Όμορφο απόβραδο Αυγούστου. Η παιδική φωνή του αγοριού, γύρω στα έξι, αποτελούσε μια ιδιαίτερη νότα στη γενικότερη εικόνα του μικρού δρόμου που οδηγούσε στο λιμάνι. Δε θα έλεγες ότι έσφυζε από υπερβολική ζωή, αλλά είχε  μια κινητικότητα από  πανσπερμία ηλικιών. Μικροκαμωμένο, φορούσε  ένα κοντομάνικο πουκάμισο και βερμούδα. Μικρός κύριος. Τα μαλλάκια του περιποιημένα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθανάσιος Πάσχος, Θεριστές της νύχτας ―προδημοσίευση»

Μετάφραση: Θωμάς Συμεωνίδης -Εκδόσεις Εστία

Παρουσίαση

Στις 15 Ιουνίου 1930 ο Μπέκετ ενημερώνεται την τελευταία στιγμή για έναν διαγωνισμό ποίησης με θέμα τον χρόνο. Η προθεσμία είναι τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας. Θα υποβάλει ένα ποίημα 98 στίχων και θα κερδίσει το πρώτο βραβείο, εντυπωσιάζοντας τα μέλη της επιτροπής. Λίγες εβδομάδες αργότερα θα του προτείνουν να γράψει μια μονογραφία για τον Μαρσέλ Προυστ, με μέγιστη έκταση 17000 λέξεις. Ο Μπέκετ θα δεχθεί. Είναι είκοσι τεσσάρων ετών και ήδη στις δημοσιεύσεις του στα διάφορα περιοδικά εμφανίζεται ως Ιρλανδός ποιητής και δοκιμιογράφος. Η μονογραφία για τον Προυστ θα είναι μια καλή ευκαιρία να συνυπάρξουν σε ένα κείμενο η αγάπη του για τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την ποίηση, με αφορμή το έργο ενός συγγραφέα· αλλά και η ευκαιρία να εμβαθύνει στο Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Samuel Beckett, Προυστ ―κυκλοφορεί»

Απόσπασμα από τη νουβέλα «Ο τάφος του διαόλου» των ΑΩ εκδόσεων

✿

Όταν ήμουν παιδί έκανα μία παράξενη δουλειά για την οποία πληρωνόμουν πολύ καλά. Καθάριζα τις στέρνες του χωριού. Επειδή το στόμιο του φιλιατρού είναι πολύ μικρό, δηλαδή τόσο που να χωράει ένα μεγάλο κουβά, και επειδή τα φιλιατρά είναι τσιμεντένια ή πέτρινα, οπότε και πολύ βαριά για να μετακινηθούν, έπρεπε να κατέβει ένα αδύνατο παιδί για να καθαρίσει τη στέρνα. Αυτό το παιδί ήμουν εγώ και για να κατέβω σε μία στέρνα υπήρχαν δύο τρόποι. Ο ένας και ευκολότερος ήταν με την μακριά σκάλα που μαζεύαμε τις ελιές ή με την σκάλα του καμπαναριού που ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζαχαρίας Στούφης, Φιλιατρό»

Από τις εκδόσεις Κουκκίδα

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΩΣ ΑΤΕΛΕΣ ΚΟΛΛΑΖ

Και η αλήθεια;
Η αλήθεια κάποτε κάποτε διαθέτει στιλπνότητα
αριθμών και άνοιγμα εκτόνωσης στις παύσεις.
Τέτοιος διάλογος κατίσχυσε τον χρόνο.
Όπως τ΄ αρχαία τηλεγραφήματα· σε κάθε στοπ
ξέφευγε, εν οικονομία, ελπίδα και σιωπή ορυκτού·
μάρμαρο ελληνικό.
Όπως τα βασιλικά πλάι στους άγιους· γλυκαίνουν
τη λέξη «Μαρτύριο»· το μυθιστόρημα «Θυσία».
Ότι κατανοώ, πως δεν έχω μονάχα την ευθύνη
για έναν παράδεισο, αλλά κυρίως γι αυτό που
τον ακολουθεί· την κόλαση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταύρος Σταμπόγλης, Ατελές Κολλάζ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Από τις εκδόσεις Κίχλη

ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ του Ρήσου Χαρίση Θάλασσα εσωτερικού χώρου ιχνογραφούνται στιγμές από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα με τρόπο ρεαλιστικό και συνάμα εσωτερικό. Η φύση και τα παράδοξα της ιστορίας συμπλέκονται με τα πάθη και τα δεινά της εποχής μας προσδίδοντας στην ποίηση του Χαρίση μια καθολικότητα. Τέλος, η ειρωνεία, η παρωδία και η λογοπαικτική διάθεση αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά του λόγου του ποιητή και αναδεικνύουν το ιδιαίτερο χρώμα του.

ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Και μου ’λεγες πως είσαι αυτή π’ αναστενάζει
όταν εισχωρούν εντός σου ποταμόπλοια, καΐκια
κι ανοχύρωτοι άνθρωποι που θαλασσολογούν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρήσος Χαρίσης, Θάλασσα εσωτερικού χώρου ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

✼

ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

Εσκλάβωσες μας
με τούντον φουμισ̌ιάρικον
δεκαπεντασύλλαβον Βασίλη
που θέλεις σώνει τζ̌αι καλά
την ρωμιοσύνη
συνότζιαιρη του κόσμου
Οι μιάλες ιδέες
Εφέρασιν μονόδρομον
Όπου τζ̌αι να δικλίσεις
Εν κρεμμός Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάκης Λοϊζίδης, Αγκαθερά ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις Στιγμός

Παρουσίαση

Γραμμένο, κατά προτροπή του Αμερικανού δημοσιογράφου Θίοντορ Στάντον (1851-1925), ανταποκριτή του πρακτορείου Associated Press στο Παρίσι, το αυτοβιογραφικό αυτό κείμενο του Ιουλίου Βερν δημοσιεύεται για πρώτη φορά στα αγγλικά με τον τίτλο «The Story of my Boyhood», στις 9 Απριλίου 1891, στη Βοστόνη, στο περιοδικό Youth’s Companion. Πρόκειται για μια προσωπική εξομολόγηση, μια ανάλυση του έργου του Ιουλίου Βερν με την πένα του ίδιου του συγγραφέα και ταυτόχρονα για μια ακόμη φανταστική ιστορία.
Το μικρό αυτό κείμενο δίνει τον τόνο στη σειρά «Opusculum». Φέρει τον αριθμό «0» και ανοίγει με το κλειδί του την πόρτα του λογοτεχνικού «Cabinet of curiosities» που φιλοδοξεί να σας προσφέρει ο Στιγμός. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

✿

Από τις εκδόσεις Κουκούτσι

✿

Περιγραφή

«[…] ἐκεῖνος ὁ φιλοθεάµων καὶ οὐδαµῇ ἀνεχόµενος ἄν τις ἓν τὸ καλὸν φῇ εἶναι καὶ δίκαιον καὶ τἆλλα οὕτω» γράφει ο Πλάτων σε ένα σημείο της «Πολιτείας» του (478e-) και αποτελεί την προμετωπίδα- φιλοσοφία της πέμπτης ποιητικής συλλογής του Σπύρου Αραβανή.

Το Πρώτο Μέρος εμπεριέχει είκοσι ποιήματα διαφορετικής τεχνοτροπίας και περιεχομένου έχοντας όμως συνεκτικό δεσμό εκείνον τον φιλοθέαμονα ως «μύστης του θαύματος που γεννά η πραγματικότητα / όταν όλοι ξεσκίζουν το σώμα της φαντασίας».

Το Δεύτερο Μέρος, με τον τίτλο «Nox», αποτελεί ένα εκτενές ποιητικό-θεατρικό αφήγημα, ενδοσκόπησης και όχι δράσης ως μια έκρηξη απολογισμού της τελευταίας «ευημερούς» τριακονταετίας, όταν μια παρέα «πρώην» νέων κάθεται στην παραλία, µιαν αυγουστιάτικη βραδιά, ακούγοντας τον μικρότερο της παρέας, τον «Λύγκα», να εξιστορεί: «Γεννηθήκαμε σε μια εποχή όπου οι λέξεις καμάρωναν για την ελευθερία τους / σαν το παγόβουνο που ατενίζει στητό στον ορίζοντα / ξεγελώντας τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες / για το βάθος της ραχοκοκαλιάς του»…ώσπου.. «Το απότομο ξύπνημα της πραγματικότητας / ήρθε από έναν άσχημο ύπνο και όχι από το σκούντημα μιας νέας πραγματικότητας / κι έτσι η αντιμετάθεση των γραμμάτων έλξη-λέξη / παρέμεινε ένα όραμα νεκρών». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σπύρος Αραβανής, Ο φιλοθεάμων ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»