Αμαλία Ρούβαλη, Γιατί οι στίχοι περπατάνε μόνοι τους;

Αρχείο 04/05/2016 -Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή Φούγκα και Παραλλαγή

fav-3

Θαλασσοπνιγμένοι
χωρίς συκή
χωρίς φύλο
χωρίς φιλί

Ανεμοδαρμένοι
χωρίς πληγές
χωρίς αλπίνια
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, Γιατί οι στίχοι περπατάνε μόνοι τους;»

Αντώνης Νικολής, Οι βιολετιές πινελιές

Αρχείο 01/05/2016

fav-3

(απόσπασμα από το υπό έκδοση μυθιστόρημα Ο θάνατος του μισθοφόρου)

ΑΡΑΖΕ ΕΝΑ– ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΛΟΘΥΡΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ, με τη μούρη του αυτοκινήτου στη σκιά της ελιάς σύρριζα στο φράχτη. Ερχόταν καθυστερημένος σήμερα, πρωτύτερα είχε κατεβεί στο Ψαλίδι, στην παραλία κάτω από το ξενοδοχείο Ραμίρα, να κόψει αμάραντους για το μαγιάτικο στεφάνι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Οι βιολετιές πινελιές»

Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Εαρινή Συμφωνία» XVI-XVII

Αρχείο 25/04/2016

fav_separator

XVI

Χαρά χαρά.
Δε μας νοιάζει
τι θ’ αφήσει το φιλί μας
μέσα στο χρόνο και στο τραγούδι.

Αγγίξαμε
το μέγα άσκοπο
που δε ζητά το σκοπό του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Εαρινή Συμφωνία» XVI-XVII»

Αντώνης Τζήμας, Το καθαρτήριο

Αρχείο 19/04/2016

fav-3

Απ’ όταν είχαν έρθει να μείνουν στο διαμέρισμα από κάτω του δεν είχε καταφέρει να κλείσει μάτι. Πώς στριμώχνονταν εκεί μέσα ο πατέρας, η μητέρα και το νεαρό ζευγάρι τού ήταν αδιανόητο. Ήταν πρόσφυγες κι είχαν έρθει στη χώρα για ένα κομμάτι ψωμί. Ο άντρας εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του σε μια οικοδομή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, Το καθαρτήριο»

Στέλιος Ροΐδης, Η Σοκολάτα και το Κερί, αποσπάσματα

Αρχείο 18/04/2016 – Από τις Εκδόσεις Straw Dogs

Για όσους περίσσεψαν

Για όσους περίσσεψαν, περίσσευμα
Ή φρόντισε
Κάπου να σε βγάλει αυτή η παλιά αγάπη
Επεισοδιακή δικαιοσύνη, ή σωροί νεκρών αδερφών
—————–που δεν με αναγνωρίζουν
Κάνε το ίδιο
είπαν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλιος Ροΐδης, Η Σοκολάτα και το Κερί, αποσπάσματα»

Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Εκείνο που δε γίνεται»

Αρχείο 11/04/2016

fav-3

Να ‘χε η νοσταλγίασώμα να το σπρώξω απ’ το παρά-
θυρο έξω! Να τσακίσω εκείνο που δε γίνεται! Κο-
ρίτσι που από το γυμνό σου στήθος σαν από σχεδία
κάποτε μ’ έσωσε ο Θεός

Και ψηλά πάνω απ’ τα τείχη με την ημισέληνο με πήγε
μην κι από δική μου

Ακριτομύθια φανερωθείς και οι Tύχες σε βάλουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Εκείνο που δε γίνεται»»

Βασίλης Ν. Πης, Κόκκινες Πολιτείες (αποσπάσματα)

Αρχείο 03/04/2016 –Εκδόσεις Γκοβόστη

favicon

Περιγραφή
Τον Ιούλιο, αρχές δεκαετίας του ’60 ο Παναής ο Στάλος, ακτήμονας, μικροκαλλιεργητής ντομάτας, στο μικρό κτήμα του με ενοίκιο, βλέποντας τις νέες οικονομικές συνθήκες ν’ αλλάζουν τη ζωή του και της οικογένειάς του με εκείνους τους αθέατους νόμους της αγοράς των ισχυρών, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Κόκκινες Πολιτείες (αποσπάσματα)»

Αντώνης Τζήμας, «Ιστορίες του Ουρητηρίου», το παρθενικό ταξίδι ενός νέου συγγραφέα

Αρχείο 29/03/2016 –Εκδόσεις Ιωλκός

Από τον Κ. Π. Δ.

Οι «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΗΤΗΡΙΟΥ», μια συλλογή δεκαπέντε μικρών διηγημάτων του πρωτοεμφανιζόμενου 35χρονου Αντώνη Τζήμα (εκδ.Ιωλκός), που παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο φιλόξενο «Polis Art Café» της «Στοάς του Βιβλίου», είναι ένα βιβλιαράκι που πραγματικά αξίζει την προσοχή μας. Διάλεξα αυθαίρετα,  για να το παρουσιάσω εδώ, τη γνωστή ξυλογραφία του Χανς Μπάλντουνγκ Γκριν: Αριστοτέλης και Φυλλίς, βασισμένη στην Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, «Ιστορίες του Ουρητηρίου», το παρθενικό ταξίδι ενός νέου συγγραφέα»