βιβλιοπαρουσίαση – Σελίδα 72

Σταμάτης Πάρχας, Οθόνες – αποσπάσματα

14/05/2016

Αρχείο 14/05/2016

(μια οθόνη στημένη σαν καθρέφτης στον δρόμο μας – επικίνδυνο σενάριο)

Στην υπηρεσία πάντατων ονείρων, στην υπηρεσία φανταστικών σκηνών, σαν πίσω από ένα πέπλο ομίχλης, κυματιστές σκηνές, κινηματογραφικά εφέ να δείχνουν πως αυτές οι εικόνες δεν έχουν παρά μία πολύ έμμεση κι αόριστη σχέση με την πραγματικότητα, πάει να πει την πραγματικότητα όπως τουλάχιστον την ξέρουμε να εκτυλίσσεται βαριεστημένη μέσα σε άδεια σπίτια χωρίς έπιπλα, με πολύχρωμους τοίχους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταμάτης Πάρχας, Οθόνες – αποσπάσματα»

Χρύσα Φάντη, Κορίτσια ιέρειες, γυναίκες δέντρα -κριτική παρουσίαση

13/05/2016

Αρχείο 13/05/2016

Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου, Μέλισσες Ιέρειες -εκδόσεις Γαβριηλίδης, σελ. 99

Ποια η θέση (μοίρα) της γυναίκας στην ελληνική επαρχία τις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο; Πόσο διαφορετική από εκείνη των δεκαετιών που θα ακολουθούσαν αλλά και όσων είχαν προηγηθεί; Στα τέλη της δεκαετίας του 70, σε μια μικρή ορεινή κωμόπολη, απομακρυσμένη και σχεδόν αποκλεισμένη από τον «πολιτισμό», τέσσερα δωδεκάχρονα κορίτσια, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρύσα Φάντη, Κορίτσια ιέρειες, γυναίκες δέντρα -κριτική παρουσίαση»

Ασημίνα Λαμπράκου, το πιρούνι του ήλιου και το χαμομήλι

10/05/2016

Αρχείο 10/05/2016

(τρόπος πρώτος)

το πιρούνι σπάθιζε τις ακτίνες
το κόκκινο του μπουκαλιού που πατήθηκε
έδωσε τ’ απομεινάρι του στο γεράνι της αυλής
που γεννιόταν στη στεφάνη
το σκάρωμα στήριξε ο κορμός της κληματαριάς
κι ένα μωρό κλάφτηκε όταν τη γλώσσα του την
έκλεψαν γάτες να ζητιανέψουν ένα κομμάτι ψαχνό
του ήλιου που χτυπούσε τα πλακάκια και ύστερα τους
βολβούς μας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, το πιρούνι του ήλιου και το χαμομήλι»

Γιάννης Στρούμπας, Γραφείον ενικού τουρισμού -κυκλοφορεί (αποσπάσματα)

07/05/2016

Αρχείο 07/05/2016

Περιγραφή
Σε τόπους ή στον χρόνο, συλλογικό ή μοναχικό, πληθυντικό ή ενικό, ένα ταξίδι ανασκαλεύει τη μνήμη, φέρνοντας αντιμέτωπο το παρόν με το παρελθόν, την παιδική ηλικία με την ενηλικίωση.

Όχημά του ένα γραφείο τουρισμού, που διοργανώνει μικρές ή μεγάλες εκδρομές από το ξεκίνημα της μεταπολίτευσης μέχρι το διαγραφόμενο τέλος της, παρακολουθώντας την ατέρμονη αμφιταλάντευση του τόπου και των κατοίκων του μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας.

Ε π ι λ ο γ ή

Δουλεμπόριο λουκουμάδων

Στριμωγμένοι μες στον δίσκο
ώρες παρελαύνουν άσκοπα
στης παραλίας το σκλαβοπάζαρο, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Στρούμπας, Γραφείον ενικού τουρισμού -κυκλοφορεί (αποσπάσματα)»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η διάθεση για τραγούδι στον Στέλιο Ντόμαλη

06/05/2016

Αρχείο 06/05/2016

«…ανέβασες το ρύγχος μου προς τον ουρανό
και σαν το λύκο θέλω να ουρλιάξω;»

Η διαδικασία της έμπνευσης στον Στέλιο Ντόμαλη, (στο βιβλίο του «Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ-32 κείμενα και 15 ποιήματα», που κυκλοφόρησε στη Λάρισα τον Αύγουστο του 1995, με ασπρόμαυρες φωτογραφίες του γιου του Αποστόλη Ντόμαλη), μας επιτρέπει να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στο εργαστήρι του συγγραφέα: να κατανοήσουμε τις αφορμές και τα υποκείμενα πάνω στα οποία θα ξεδιπλώσει το τραγούδι του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η διάθεση για τραγούδι στον Στέλιο Ντόμαλη»

Αμαλία Ρούβαλη, Γιατί οι στίχοι περπατάνε μόνοι τους;

04/05/2016

Αρχείο 04/05/2016 -Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή Φούγκα και Παραλλαγή

Θαλασσοπνιγμένοι
χωρίς συκή
χωρίς φύλο
χωρίς φιλί

Ανεμοδαρμένοι
χωρίς πληγές
χωρίς αλπίνια
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, Γιατί οι στίχοι περπατάνε μόνοι τους;»

Αντώνης Νικολής, Οι βιολετιές πινελιές

01/05/2016

Αρχείο 01/05/2016

(απόσπασμα από το υπό έκδοση μυθιστόρημα Ο θάνατος του μισθοφόρου)

ΑΡΑΖΕ ΕΝΑ– ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΛΟΘΥΡΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ, με τη μούρη του αυτοκινήτου στη σκιά της ελιάς σύρριζα στο φράχτη. Ερχόταν καθυστερημένος σήμερα, πρωτύτερα είχε κατεβεί στο Ψαλίδι, στην παραλία κάτω από το ξενοδοχείο Ραμίρα, να κόψει αμάραντους για το μαγιάτικο στεφάνι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Οι βιολετιές πινελιές»