Αρχαία ελληνικά ερωτικά ποιήματα από άντρες για άντρες και ερωτολογικός σχολιασμός: Σπύρος Καρυδάκης, σκίτσα: Κωνσταντίνος Μιχαήλ ―Εκδόσεις Stigmos – Ευρασία, Αθήνα 2021.

Ένα από τα πιο εκπληκτικά βιβλία που έχω διατρέξει –τίτλος, «ψαχνό», ντεσού, εξώφυλλο, σελιδοποίηση, εκτύπωση– σε οποιονδήποτε τομέα: 419 αρχαία ποιήματα, ολόκληρα ή αποσπάσματα, επικεντρωμένα στην αντρική ομοφυλοφιλία, σε δίγλωσση έκδοση, με λαμπρή νεοελληνική μετάφραση.

Επιπλέον: Θεματικός(!) κατάλογος περιεχομένων, Συντομογραφίες, υπέροχη Εισαγωγή (και με χιούμορ!), θηριώδη Σχόλια (παλαιοσχολιαστών ή του μεταφραστή) αντιστοιχισμένα με το κάθε ποίημα, σύγχρονη Βιβλιογραφία, αρχαιοελληνικές – λατινικές Πηγές (χωριστά οι Επιγραφικές!), αρχαίο αργκοτικό ερωτολογικό Λεξικό(!), Ευρετήριο κύριων ονομάτων – κομβικών λέξεων.

Συνολικά, μια όψη του αρχαίου κόσμου στενάχωρη για δασκαλοφιλόλογους, δώρο ωστόσο για αναγνώστες/ώστριες ποίησης.

ΥΓ. Φιλικότατες παρατηρήσεις: αναίτια πρόταξη Θεματικού, άχρηστο νεοελληνικό πολυτονικό, πλεονάζοντα τα σκίτσα.

(Λέξεις 100)

 ✿

Διαδρομές, Συλλογικό έργο, εκδόσεις Επίκεντρο ―Θεσσαλονίκη 2021

Οχτώ ηλικιακά ώριμοι άντρες, συν πλην 70 χρονών, γεννημένοι ανάμεσα 1943 και 1953 (Νίκος Διακουλάκης, Σπύρος Καβουνίδης, Νίκος Κουτρέτσης, Γιάννης Μαρούκης, Γιάννης Μεϊμάρογλου, Λάμπης Ντόλκας, Βασίλης Στεφανής, Δημήτρης Ψυχογιός), οι περισσότεροι μηχανικοί και νοτιοελλαδίτες, αφηγούνται την πολιτικοποίηση, συμμετοχή -και συνήθως «αποστράτευσή» τους) σε διάφορα σχήματα από το Κέντρο μέχρι την Άκρα Αριστερά, με αναφορές σε διώξεις, αλλά και σε προσωπική – επαγγελματική ζωή.

Ενδιαφέρον συλλογικό πείραμα, με ορατά κοινά γνωρίσματα: επιδίωξη ειλικρίνειας,  ανεκτικότητα, εγκατάλειψη των παρελθοντικών βεβαιοτήτων δίχως κατανάγκην υιοθέτηση καινούργιων, και συγκαταβατική / συμπαθητική ματιά απέναντι στο νεανικό εαυτό τους– δίχως όμως αυτομαστίγωση ή μηδενισμό. Παρατίθενται βιογραφικά, Ευρετήριο.

(Λέξεις 93)

❇︎

Αντώνης Ν. Μαστραπάς: Η “Έρση” και η αρχαιογνωσία του Γεωργίου Δροσίνη: Συμβολή στη βιογραφία του ―εκδόσεις Μανδραγόρας, 2018

Ελάχιστα πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο Δροσίνης δημοσιεύει την «Έρση», μυθιστόρημα «ενός πατριώτη που ζει στον αστερισμό του ανεκπλήρωτου εθνικού οράματος»· ως πρόσχημα χρησιμοποιεί μια νεανική ερωτική σχέση, τοποθετημένη λίγο πριν τον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο: της ομώνυμης αρχαιόφιλης ηρωίδας και του αρχαιολόγου Παύλου.

Ο Μαστραπάς, αποτιμώντας το σχεδόν αιωνόβιο κι επιδραστικό (π.χ. Πεντζίκης) βιβλίο, αξιοποιεί ψυχολογικές, φιλολογικές, αρχαιολογικές, μυθογνωστικές, ποιητικές, γλωσσολογικές, αισθητικές, εκδοτικές  και λαογραφικές πλευρές του Δροσίνη, συν τα αυτοβιογραφικά «Σκόρπια φύλλα» του κλπ, και ξεπερνάει ολοφάνερα τον μετριόφρονα υπότιτλό του. Συμπληρωματικά: προσωπικού χαρακτήρα Πρόλογος, Βιβλιογραφία, Ευρετήριο και δική του Εργογραφία- είναι άλλωστε δόκιμος αρχαιολόγος, ιστορικός, δάσκαλος και συγγραφέας.

(Λέξεις 100)

❇︎