Κατηγορία: Δοκίμιο

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια. Ο Συνταγματάρχης Θάνατος: η χρήση και κατάχρηση του αλκοόλ στον Συνταγματάρχη Λιάπκιν

12/05/2017

Αρχείο 12/05/2017

«Οι Λαρισινοί διασκέδαζαν μετρώντας τα αδειανά καραφάκια, που αραδιασμένα σ’ ένα διπλανό τραπέζι περίμεναν την ώρα του λογαριασμού»: εικόνα πολύ οικεία όχι μόνο στον κάθε Λαρισαίο αλλά και στους φίλους μου στην Αθήνα, αφού τα τσιπουράδικα της Λάρισας είναι γνωστά ανά το πανελλήνιο και το τυρναβίτικο ούζο και το ραψανιώτικο τσίπουρο είναι τα πιο διάσημα προϊόντα της Πόλης μας.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια. Ο Συνταγματάρχης Θάνατος: η χρήση και κατάχρηση του αλκοόλ στον Συνταγματάρχη Λιάπκιν»

Κωνσταντίνος Μάντης: Μανόλης Αναγνωστάκης «Νέοι της Σιδώνος, 1970»

08/05/2017

Αρχείο 08/05/2017

Κανονικά δεν πρέπεινα ‘χουμε παράπονο
Καλή κι εγκάρδια η συντροφιά σας, όλο νιάτα.
Κορίτσια δροσερά — αρτιμελή αγόρια
Γεμάτα πάθος κι έρωτα για τη ζωή και για τη δράση.
Καλά, με νόημα και ζουμί και τα τραγούδια σας
Τόσο, μα τόσο ανθρώπινα, συγκινημένα,
Για τα παιδάκια που πεθαίνουν σ’ άλλην ήπειρο
Για ήρωες που σκοτώθηκαν σ’ άλλα χρόνια,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μανόλης Αναγνωστάκης «Νέοι της Σιδώνος, 1970»»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 6ο

03/05/2017

Αρχείο 03/05/2017

Julian Beck και Judith Malina

Το σχήμα του σώματος  στην Αρχαία τραγωδία Μέρος  4ον

Χωρίς κοθόρνους και μάσκες τι κάνουμε;
Το θέατρο στην Ελλάδα του 5 ου αιώνα π.Χ.  ήταν μια μοναδική καλλιτεχνική,  πνευματική, φιλοσοφική και κοινωνική προσφορά στην τότε κοινωνία  και στην ιστορία του πολιτισμού του ανθρώπου. Ένας  θεσμός με κοινωνικό, ηθικοπλαστικό και πολιτικό χαρακτήρα. Μια ολοκληρωμένη πρόταση  για  ψυχαγωγία,  παιδεία  και συγχρόνως διαδικασία, ενσωμάτωσης στην κοινωνία. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 6ο»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 6ο

03/05/2017

Αρχείο 03/05/2017

Julian Beck και Judith Malina

Το σχήμα του σώματος  στην Αρχαία τραγωδία Μέρος  4ον

Χωρίς κοθόρνους και μάσκες τι κάνουμε;
Το θέατρο στην Ελλάδα του 5 ου αιώνα π.Χ.  ήταν μια μοναδική καλλιτεχνική,  πνευματική, φιλοσοφική και κοινωνική προσφορά στην τότε κοινωνία  και στην ιστορία του πολιτισμού του ανθρώπου. Ένας  θεσμός με κοινωνικό, ηθικοπλαστικό και πολιτικό χαρακτήρα. Μια ολοκληρωμένη πρόταση  για  ψυχαγωγία,  παιδεία  και συγχρόνως διαδικασία, ενσωμάτωσης στην κοινωνία. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 6ο»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Οι Ελεγείες των ιπποτών

02/05/2017

Αρχείο 02/05/2017

Δον Κιχώτης

Παράδοση εθνική,
άνθρωπος αιώνιος
και οικουμενικός

Σώζεται σε μια φθαρμένη χαλκογραφία. Ποζάρει πλάι στην αρχέγονη μητέρα του..Πίσω του πρέπει ν΄απλώνονται τα ανδαλουσιανά καλοκαίρια μα ποτέ δεν θα το μάθουμε. Αυτό το παράξενο παιδί  έζησε και πέθανε με τον φανταστικό  τρόπο που επινοούν οι πιο πιστές ψυχές. Με το σώμα του κατεστραμμένο απ΄τις στερήσεις, με τον ιδεαλισμό του ακέραιο, ανεξάντλητο ο Δον Κιχώτης κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Συγκαταλέγεται στους κατεξοχήν ανθρώπους του άστεως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Οι Ελεγείες των ιπποτών»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η λογοτεχνική καταξίωση του ψευδούς και του ψεύδους

28/04/2017

Αρχείο 28/04/2017

✤

Ψέματα: η δουλειά των μεγάλων συγγραφέων σύμφωνα με τον Χέμινγουεϊ, είναι τα ψέματα. Ο Γιάννης Ρίτσος, στη μεταθανάτια έκδοση των τελευταίων του (;) ποιητικών συλλογών, έρχεται να μας δείξει το “κρυφό του μπάλωμα”, πορφυρό και τετράγωνο στο αριστερό μανίκι, το πορφυρό του ψέμα, που δεν είναι άλλο από το μέγιστο ψέμα που επινόησε ο αιώνας, κερδίζοντας έτσι τη θέση του στον Παράδεισο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η λογοτεχνική καταξίωση του ψευδούς και του ψεύδους»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Καβάφης «Vulnerant Omnes, Ultima Necat»

24/04/2017

Αρχείο 24/04/2017

Της Βρούγκου η μητρόπολις,ην πάλαι είχε κτίσει
δουξ Φλαμανδός τις ισχυρός και αφειδώς προικίσει,
έχει εν ωρολόγιον με αργυρούς πυλώνας
όπερ δεικνύει τον καιρόν από πολλούς αιώνας.

Είπε το Ωρολόγιον· «Είν’ η ζωή μου κρύα
και άχρους, και σκληρά.
Είναι ομοία δι’ εμέ πάσα της γης ημέρα.
Παρασκευή και Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα,
δεν έχουσι διαφοράν. Ζω – χωρίς να ελπίζω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Καβάφης «Vulnerant Omnes, Ultima Necat»»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 5ο

19/04/2017

Αρχείο 19/04/2017

Το σώμα στην αρχαία Ελληνική τραγωδία. Μέρος Τρίτο

Σ’ αυτό  το τρίτο μέροςτου αφιερώματος στο σώμα στην Αρχαία Ελληνική Τραγωδία θα ήθελα να αναφερθώ σε πιο περιφερειακές σκέψεις αλλά κατά την γνώμη μου πολύ σημαντικές. Ας ξεκινήσουμε από την εμμονή.

Η εμμονή[1] έτσι και αλλιώς πρέπει να υπάρχει στη δουλειά του καλλιτέχνη. Αν αποχωρήσει η πρώτη έμπνευση  και δεν υπάρχει η εμμονή για να ολοκληρωθεί μια πρώτη ιδέα, δεν θα τελειώσει ποτέ ένα έργο. Φεύγει η αρχική συγκίνηση και το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη, στρέφεται αλλού μακρόχρονα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 5ο»