Καλά κάνουν και τον λένε εγκέλαδο, το καταλαβαίνεις κάθε φορά που έρχεται να σε ταρακουνήσει, τι σεισμός και αηδίες, αυτά είναι για τους κουτόφραγκους, οι αρχαίοι ημών προγόνοι είχαν για κάθε περίσταση τον κατάλληλο μυθικό μπαμπούλα ώστε να αποδίδουν τις θεομηνίες. Και καθώς το διαμέρισμα πήγαινε πέρα δώθε μπορούσα να φανταστώ παραστατικότατα το τεράστιο χέρι του να κρατάει την πολυκατοικία προσπαθώντας να την ξεριζώσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Η κανονικότητα των 5.3 ρίχτερ»

Εκδόσεις Απόπειρα, 2019

Είναι νεαρή δημοσιογράφος και μόλις ολοκλήρωσε το ένθετο της εφημερίδας της για τον Μάη του ’68. Η κόπωση, οι πολλαπλές συνεντεύξεις με τα στιγμιότυπα του τότε και του τώρα, η συγκίνηση, τα ερωτήματα και το πηγαινέλα στην Ιστορία, την αποσυντονίζουν. Αφήνει την αυτονόητη πραγματικότητα και, με μοναδικό εργαλείο τις λέξεις, αποτυπώνει την κινούμενη άμμο κάτω από τα πόδια των ανθρώπων, τις τυχαίες ή οργανωμένες για τη συνείδησή τους διαδρομές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Τενεκετζή, Του επαγγέλματός της -κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Τσουγκρίζοντας ποτήρια μέχρι τα χαράματα
Ένα για μένα
Ένα για εκείνον τον αχώνευτο εαυτό μου
Στον ανθισμένο εξώστη να μονολογώ
Ίσως πάνω στη βράση τού ποτού
Σαρκάζοντας θα συμφωνούσε
Ο Buk που επιμένει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: κλασική συμφωνία»

Τα μπαρ της επαρχίας που προσπερνάμε περιμένοντας να τελειώσει ο περιφερειακός δρόμος που θα μας βγάλει στην εθνική, που θα μας βγάλει από τη μελαγχολία των μπαρ της επαρχίας που προσπερνάμε. Όμως εγώ τα αγαπώ, όπως κάθε μέρος που σε βοηθά να ξεχνάς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Δόγια, Τα μπαρ της επαρχίας»

Έκλειψη σελήνης

Το φεγγάρι χάθηκε.
Στις ειδήσεις
μίλησαν για έκλειψη.
Το φεγγάρι εξαφανίστηκε,
όχι για λίγες μέρες,
μα για πολύ καιρό
ίσως για πάντα.
Κάποιοι ποιητές στεναχωρήθηκαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θεοχάρης Παπαδόπουλος, τρία ποιήματα»

(μικρές φόρμες)

I

αλλάζεις μάτια
κάτω απ’ άλλο θεό·
θαύμα ανοικτό

II

λευκό χταπόδι
ο ήλιος κατατρώγει
το όρος εμπρός

III

Στερητικά – α –
Πράξεων κυκλωτικών
Εγκολπώσεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κυριακή Βυρίνη, σκίρποι και γιούνκους»

Σήμερα έμαθα πως με λένε θάμνο.
Ήξερα πως ένα φυτό είμαι.
Ένα κοντό, ίσα με μισό μπόι, φουντωτό φυτό.
Ένιωθα πως ήμουν δυνατό.
Μπορούσα να φυτρώνω ακόμα και στα ξερά νησιά.
Νερό δεν χρειαζόμουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μπουγελέκας, Θάμνος»

(Η αναγκαιότητα επαναπροσδιορισμού της εξαγγελίας θανάτου της τέχνης!)

Έχει ήδη ειπωθεί, αλλά χρήζει επανάληψης:
ΣΗΜΑΔΕΥΕΙ ΜΙΑΝ ΕΠΟΧΗ. Τα ωραία πράγματα
που θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε ΤΩΡΑ!
Ζακ Βασέ[1]

Έχοντας μπει αισίως στην τελική ευθεία της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, ευδιακρίτως βλέπουμε ότι η τέχνη, (στην κάθε της μορφή), που παράγεται από τους μεγάλους εκδοτικούς οίκους, που εκτίθεται στις μεγάλες γκαλερί των όρθιων κουστουμαρισμένων, (με απαραίτητα αξεσουάρ τους τα ποτήρια με τη σαμπάνια και τις μεγαλοστομίες σε ανιαρές συζητήσεις, εμπλουτισμένες με φιλοσοφικές κορώνες και αναλύσεις επί αναλύσεων, περί των εκθεμάτων στους φρεσκοβαμμένους τοίχους), Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ.Δ.Τυπάλδος, Ο Επαναστατικός πεσιμισμός στην τέχνη»