Αρχείο 21/04/2017
Ο ψαράς
Ο κόμης Αλέξιος ντε λα Βέγα
επιχειρηματίας, αλχημιστής και ποιητής
τα τελευταία χρόνια ψαρεύει για να ζήσει
στα βρώμικα νερά του ποταμού Χαϊντίν
Όταν τραβάει τα δίχτυα, γεμίζει η βάρκα του,
νεράιδες, γοργόνες, πυροτεχνήματα, σβησμένα αστέρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, τέσσερα ποιήματα»
Αρχείο 20/04/2017
κίτρινα μάτια
σαν γάτας θωριά
σφυρίξαν ανάστροφα
κιτρινίσαν
την πόλη
τα φώτα σβηστά.
Το σβησμένο κίτρινο
δεν είναι χρώμα
ομίχλη στον περίγυρο
ούτε η γάτα
να μη βλέπει πια- Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, ομίχλη στον περίγυρο»
Αρχείο 19/04/2017
Ι.
Με
μιας
βουτούν
στους αφρούς
η Θίσβη πρώτη
κι ο Πύραμος ακολουθεί
κύματα κυνηγώντας στην Πέτρα του Ρωμιού.
Φανέρωνε στων τοίχων τις ρωγμές
τον έρωτά του· τώρα πια, σιωπά.
Σιγούν οι ψίθυροι με τις κραυγές,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθηνά Χ. Λαζαρίδου, Θίσβη και Πύραμος»
Αρχείο 14/04/2017
“Τι είναι αυτό που σεκάνει να θες να ταξιδεύεις;” αναρωτιέται ο πλαστογράφος Ελμίρ στο “F for fake” του Όρσον Γουέλς. “Αλλάζεις περιβάλλον, βλέπεις νέους ανθρώπους, πιο γοητευτικούς… Ποτέ δεν ξέρεις γιατί. Γιατί ταξιδεύεις;”. Τι είναι αλήθεια, αυτό που αναγκάζει τον σεβάσμιο πλέον γέροντα Τολστόι στις 28 Οκτωβρίου 1910, να εγκαταλείψει την οικογενειακή θαλπωρή και να χαθεί μέσα στη ρώσικη νύχτα; Γιατί ο Γκαίτε στις τρεις η ώρα το πρωί της τετάρτης Σεπτεμβρίου 1786, αναχωρεί σαν δραπέτης για την Ιταλία, χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν, με πλαστό διαβατήριο και με το όνομα Μίλλερ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: H φυγή και το ταξίδι»
Αρχείο 14/04/2017
1.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ
Και νάτοι ολόμπροστα, να ο Χρήστος κι ο Αβραάμ, νάτος κι ο Πάνος!
(Γιάννης Ρίτσος)
Ξημέρωμα Μεγάλης Παρασκευής.
Παίρνουν την πάχνη της αυγής
σβήνουν της μάνας την κραυγή, λιώνουν
και γίνονται σιωπή.
Τρία κυπαρίσσια κόβονται κανείς να μη θυμάται…
Τον Πάνο Σούλο, τον Χρήστο το Σαλάκο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρυσούλα Σπυρέλη, Τρεις συνομιλίες για τη Μεγάλη Παρασκευή του 1944 στο Αγρίνιο»
Αρχείο 13/04/2017
Ήταν ένας παράξενος άνθρωπος και αυτό δύσκολα κανείς θα το αμφισβητήσει. Από μικρός ήθελε να περιτριγυρίζεται από άλλους, ακόμα και αν αυτό σήμαινε πως θα συναναστρεφόταν με άτομα που δεν εκτιμούσε ιδιαίτερα. Όμως κι όταν μεγάλωσε, προτιμούσε να ξοδεύει την ώρα του ακούγοντας ιστορίες που δεν συγκρατούσε, από ανθρώπους που δεν ένιωθε τίποτα για αυτούς, παρά να μένει μόνος με τον Εαυτό του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρίλια Γιακουμή, Ο άνθρωπος που έχασε τον εαυτό του»
Αρχείο 12/04/2017
Σάββατο.
Ημερήσιο σχολικό πρόγραμμα: τέταρτη ώρα κενή.
Έμαθα, επιτέλους, να μετράω αντίστροφα.
Τώρα όλα μου φαίνονται ανάποδα.
Ακόμα κι αυτή η παλιά μου ιστορία: σήμερα περπατάει με το καβούκι.
Κουράστηκε να με κυνηγά.
Την άφησα πίσω μου να λαχανιάζει.
Σταμάτησε ως δια μαγείας, όπως πληγή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Σουφλαμίδες»
Αρχείο 11/04/2017
Mπήκα στο βίντεο κλαμπ και είδα πάλι τον Πέτρο πίσω από τον πάγκο, σκυθρωπό, να καπνίζει το τσιγάρο του. Ήταν περασμένες δέκα και ήταν στο μαγαζί από το πρωί καθώς πριν λίγο καιρό τα είχε «σπάσει» με τον συνεταίρο του και είχαν «πέσει» όλα πάνω του. Πόσες ώρες δουλειάς να αντέξει και αυτός ο χριστιανός κάθε μέρα χωρίς να του κοπεί το χαμόγελο… «Δύσκολοι καιροί για την πολυτέλεια υπαλλήλου» μού είχε εκμυστηρευτεί σε μια κουβέντα μας παλαιότερα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Νάκκας, Καναπές μόνο για έναν»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.