Αρχείο 15/02/2017

Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ

Σήμερα η φωνή μου έχει γεύση
Απ’ τα χαλίκια που μασώ
Να την λειάνω να χάσει τις σκληρές γωνίες
Να στρογγυλέψει να περνά
Χωρίς τ’ αυτιά σας να ματώνει
Ευχάριστη ν’ ακούγεται
Σαν μουσική για ασανσέρ
Αθέατη να γίνεται Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θοδωρής Σαρηγκιόλης, “Όλα εδώ χειμέρια εν μέσω θέρους”»

Αρχείο 13/02/2017

Το νερό είχε σκεπάσει όλο το σώμα του. Βυθιζόταν αργά αργά προς το βυθό που δεν έβλεπε. Δεν αισθανόταν κανένα φόβο αντίθετα το παγωμένο νερό του δημιουργούσε μια ευχάριστη διάθεση. Ντυμένος στο λευκό καλοκαιρινό κοστούμι του δεν χρειαζόταν αναπνοές επειδή είχε γίνει ένα με τη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μπάμπης Στάικος, “Είναι Τόσο Σκοτεινά Εδώ…” -απόσπασμα»

Αρχείο 12/02/2017

Almost Blue
Τα δυστυχισμένα και τα εύκολα θέλει ο κόσμος
κι όχι τη δυσκολία του να σ’ αγαπώ και να σωπαίνω
όπως εκείνος που πονάει γιατί γνώρισε μιαν ευτυχία
και ρίχτηκε εκτός περιοχών μητέρας κι εκεί όπου
οι άλλοι ακόμα δεν βρήκαν ένα ναι έχει κάτι για να χάσει… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Εφτά Σ’ Αγαπώ με Τίτλους του Τσετ Μπέικερ»

Αρχείο 10/02/2017

Σκεφτείτε την πιο εκνευριστική μελωδία που έχετε ακούσει ποτέ στην ζωή σας. Πολλαπλασιάστε τον εκνευρισμό που σας προκάλεσε επί δέκα. Τώρα μπορείτε να καταλάβετε περίπου, πώς ηχεί το ξυπνητήρι μου. Δεν αλλάζω όμως τον ήχο, γιατί αυτός είναι ένας ασφαλής τρόπος να μην πατάω snooze, άρα να σηκώνομαι στην ώρα μου και να μην αργώ στην δουλειά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ράνια Παπακώστα, Χιόνια στην t.v.»

Αρχείο 09/03/2017

Η έννοια του χρόνου συντροφεύει την ανθρώπινη ύπαρξη όπως η αντίληψη που έχουμε για τα πράγματα. «Είμαστε καταδικασμένοι στο νόημα» διαβλέπει ο Merleau- Ponty στο Προοίμιο στην Φαινομενολογία της Αντίληψης[1], ενώ από τον λόγο της ποίησης «τα κερδισμένα χρόνια αρχίζουν από τότε που συνειδητοποιούμε πως είχαμε χαμένα χρόνια»[2] γράφει ο Τίτος Πατρίκιος και συμπυκώνει με τρόπο αναδραστικό την ποιοτικότητα του χρόνου μέσα στην ποσόστητα που χαρακτηρίζει το χώρο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Σαμπάνη, Η θεατρική μίμηση του χρόνου»

Αρχείο 08/02/2017

Ο εκσκαφέας έπιασε δουλειά. Καύσωνας, 4:15, μεσημέρι. Τι να κάνεις όμως. Τα έκτακτα γεγονότα δεν κοιτούν θερμοκρασία ή ώρα. Ο μακρύς βραχίονας βυθίζεται με τα μυτερά σαν αρκούδας νύχια του και σαν χέρι ανθρώπινο σπάει τον καρπό του προς τα μέσα και φουχτιάζει το χώμα. Έπειτα, τραβιέται με δύναμη προς τα πάνω, στρίβει απότομα αριστερά και το εναποθέτει λίγα μέτρα πιο κει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Κρητικός, Η Συνάντηση»

Αρχείο 07/02/2017 – Η ψυχή του αηδονιού

Οι πόρνες
και οι ψευδοευλαβείς
και όλο εκείνο
το λαμπρό
εκμαγείο
που ονομάστηκε
ζωή

Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης και ο Ντάριο Φο θα εγκαταλείψουν αυτόν τον κόσμο την ίδια χρονιά. Οι δυο τους συμπλέουν απόψε μες στην απίθανη ιστορία της τέχνης. Ο Ιταλός μπουφόνος μεταφέρει το πνεύμα της Ιταλίας στις σελίδες του “Ο έρωτας και η ειρωνεία” για ν΄αναπλαστεί από τον δικό μας Χρυσοστομίδη και να επαληθεύσει έτσι, εκείνη τη ρήση που θέλει τη μετάφραση ν΄αποτελεί μια νέα μορφή δημιουργίας. Η Φράνκα Ράμε επιμελείται ένα απ΄τα τελευταία λογοτεχνικά έργα του Ντάριο Φο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Έρωτας και Ειρωνεία»