Αρχείο 13/06/2016

Κατηφόριζα τη Στουρνάρι. Ο ήλιος έπεφτε κάθετος κι ένα χλιαρό αεράκι έφερνε ανάμεικτες μυρουδιές λουλουδιών. Να που ήρθε πάλι η  Άνοιξη, παρ’ όλη την κρίση, τις κακοτυχίες, το άγχος και τη φτώχεια που μαστίζει τόσον καιρό τους Αθηναίους.

Η σκέψη μου πήγε στο μικρό μου νεοκλασικό, Πατησίων 41. Πως να το σώσω απ’ τον κυκεώνα των υποχρεώσεων, τους φόρους, τα έξοδα συντήρησης; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Τι γίνεται στο Πατησίων 42;»

Αρχείο 11/06/2016

Να, στην πόλητων σοφών,
χρόνια γαντζωμένοι είμαστε στα πρυτανεία
και τις στοές της αγοράς.
Εμείς, οι Σκύθες τοξότες, έχουμε ρόλο στην ιστορία:
των Αθηναίων είμαστε
οι μισθοφορούντες σύμμαχοι από καιρό.
Αστυνομικά καθήκοντα εκτελούμε
κι άλλες στρατιωτικές αποστολές
αναλαμβάνουμε, δίχως αντιρρήσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστόφορος Τριάντης, Οι Σκύθες τοξότες στην Αθήνα»

Αρχείο 10/06/2016

Σαπφώ

Αγαπημένες μου,του Έρωτα αδελφές,
σας ξορκίζω, μην αγαπάτε Ποιητές.

Αγκώνες, χείλια κι αστραγάλους
θα διαλέγουν,
από σας, την άλλη και την άλλη
-Γαλάτεια, Ευτέρπη και Καλλιόπη! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα, “θα μνημονεύομαι -με μια κούπα φορμόλης” -ποίηση»

Αρχείο 09/06/2016

Βρισκόμουν ήδη στην τρίτη μέρα της εβδομάδας των παθών. Μεγάλη Τετάρτη, αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας που μετανόησε, πίστεψε στο Χριστό και του άλειψε τα πόδια. Η κεντρομόλος δύναμη της ασφάλειας μονομαχούσε με φυγόκεντρες τάσεις προς μαγευτικότερες πολιτείες και εγώ παρακολουθούσα τον αγώνα καθηλωμένος στον καναπέ σα να αφορούσε κάποιον άλλον. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Εβδομάδα των παθών (και των άτονων πόθων)»

Αρχείο 08/06/2016

ΠΥΡΕΤΟΣ

Μνήμες άναψαν κεριά,
λιώνουν τον πυρετό σου,
τρέχει η ζωή
για να κρυφτείς
(δεν θες να την κοιτάξεις),
φυσά στα μαλλιά σου
η ξενιτιά
γεμάτη από ρυτίδες, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Π. Κρανιώτης, “προφορικές φιλοφρονήσεις” -ποίηση»

Αρχείο 07/01/2016

Κάτοπτρα
λίμνες γαλήνιες
διάφανες, θανατερές.
Σμιλεμένα
με την ερμητική τέχνη των ψευδαισθήσεων.
Βλέπουμε
ό,τι τα μάτια του καλλιτέχνη επιθυμούν.
Άβουλες μαριονέτες
παρά την θέλησή μας
μπροστά στα κάτοπτρα
τα χέρια μας κινούμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριάννα Μποζίκη, Κάτοπτρα»

Αρχείο 06/06/2016 –από Αίτιον Εκδόσεις

Αυγή

Σαν αναδύθηκααπό τη θάλασσα
Γυμνός ανέστιος κι απορημένος
Κι άγγιξα χώμα και πέτρα μαγεμένος
Θαύμα μ’ άδραξε, μ’ όσα είδα τάχασα

Κι όταν αχτίδα μες απ’ τα νέφη άγγιξα
Σαν πάψαν οι βροχές κι εγώ κρυμμένος
Μες σε σπηλιάς σκοτάδι, φοβισμένος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Σκληβανιώτης, (ποιήματα από) “Τα σονέτα του νόστου”»