Νίκος Καββαδίας, Λύχνος του Aλαδίνου

Αρχείο 05/06/2016 -Της Κυριακής

fav_separator

 Στο N. Xατζηκυριάκο-Γκίκα

Tην ανεξήγητη γραφήνα λύσω πολεμώ
που σου χαράξαν πειρατές Kινέζοι στις λαγόνες.
Γυμνοί με ξύλινους φαλλούς τριγύρω απ’ το λαιμό,
μας σπρώχναν προς τη θάλασσα με τόξα οι Παταγόνες.

Kόκκαλο ρίξε στο σκυλί το μαύρο που αλυχτά
και στείλε τη «φιγούρα» μας στον πειρατή ρεγάλο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Καββαδίας, Λύχνος του Aλαδίνου»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: «Τσεκουράτος Ρεούσης»

Αρχείο 03/06/2016

favicon

Ο ποιητής είναι οι καταβολές του. Ή για να ακριβολογήσω, οι ποιητές μεταξύ άλλων διαχωρίζονται σε αυτούς που είναι υπερήφανοι για την καταγωγή τους και σ’ εκείνους που την αποκρύπτουν επιμελώς, από το φόβο πως θα τους περάσουν ως μιμητές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: «Τσεκουράτος Ρεούσης»»

Χριστίνα Καράμπελα «Κρυπτόλεξο» -Κριτική παρουσίαση του βιβλίου ‘Η ιστορία της Σ.’

Αρχείο 03/06/2016 –Χρύσα Φάντη, «Η ιστορία της Σ.» Εκδ. Γαβριηλίδης, 2016 Σελ. 309

favicon

Η ιστορία της Σ. είναι ένα κρυπτόλεξο οργανωμένο σε έξι βήματα που ξετυλίγεται στην Ερεσό, στην  Αθήνα και στο Παρίσι από το 1950 έως το 1970. Μόνο όταν φτάνεις στο πέμπτο βήμα σου δίνεται το κλειδί. Μάλιστα στην πρώτη σελίδα του βιβλίου, όπου περιγράφεται το Γενεαλογικό δέντρο των ηρώων υπάρχει ένας αστερίσκος και μια υποσημείωση «τα στοιχεία αφορούν δεδομένα της Σ. πριν την επιστροφή της στην Ερεσό». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστίνα Καράμπελα «Κρυπτόλεξο» -Κριτική παρουσίαση του βιβλίου ‘Η ιστορία της Σ.’»

Χλόη Κουτσουμπέλη, Οι ομοτράπεζοι της άλλης γης (αποσπάσματα)

Αρχείο 02/06/2016 –εκδόσεις Γαβριηλίδης 2016

fav_separator

ΤΑ ΚΟΜΟΔΙΝΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΝΙΚΟΛΣΟΝ

Άνοιξη του 1828
αποφασίσαμε να αναστηλώσουμε το σπίτι.
Εγώ κρατούσα έναν κουβά με μπλε μπογιά
και με πινέλο έβαφα την μέρα ώσπου νύχτωνε.
Εσύ επισκεύαζες τον ουρανό
και αντικαθιστούσες τα καμένα αστέρια.
Τελικά κάναμε τρία παιδιά
κι έναν ξύλινο κούκλο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χλόη Κουτσουμπέλη, Οι ομοτράπεζοι της άλλης γης (αποσπάσματα)»

Αθηνά Χ. Λαζαρίδου, τέσσερα ποιήματα

Αρχείο 01/06/2016

fav-3

Άτιτλο

Στη Μήδεια και στη Μαρία

Προτού γεννηθώ, σε μολυβόθωρη σκιά,
χέρια ενώσαμε σ’ ένδειξη συμφωνίας.
Θηλυκό πρόσημο για μερική λευτεριά
και το φόρεμα του φύλου της εντεκνίας.

Κι ήρθε ο καιρός του πολέμου των συμβόλων,
τότε που ξεσπάθωσαν οι διχογνωμίες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθηνά Χ. Λαζαρίδου, τέσσερα ποιήματα»

Χρήστος Δημουλάς, Ύπαρξη

Αρχείο 30/05/2016

fav-3

Ύπαρξη όμορφη, ύπαρξη σκληρή
μια τραγική σκιά συνέχεια στο κατόπι σου
σε μακελεύει βήμα-βήμα, σου κόβει το πρωί
εκεί που πας δηλαδή ν’ αναστηθείς σε νεκροθάβει
σε βάζει δέσμιο μιας πουτάνας αλυσίδας
που σε σέρνει, σε μαρκάρει, όπως καφτό σίδερο τα βόδια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Δημουλάς, Ύπαρξη»

Δημήτρης Φύσσας, Πως άλλαξε η σημασία του ρήματος «παιδεύω»

Αρχείο 29/05/2016

favicon

Όπου βάσανα και Ελληνόπαιδος

Τοαγόρι ήταν μόνο δέκα χρονώ. «Μη με χτυπάς άλλο», φώναζε. «Μη άλλο. Πονάω». Φώναζε κι έκλαιγε μαζί: «Όχι άλλο». Οι κραυγές δυνάμωναν, ανάκατες με κλάμα. Σε λίγο ακούγονταν μόνο παρατεταμένα , «Ώωωωχ». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Πως άλλαξε η σημασία του ρήματος «παιδεύω»»

Χάρης Γαρουνιάτης, Εξωμοσία στη Ρώμη

Αρχείο 28/05/2016

fav_separator

1
Η Ρώμη το Γενάρη είναι μια πέτρα
που καρδιοχτυπά, το ζωντανό μουσείο
των επισκόπων της και των αυτοκρατόρων.
Για μια στιγμή την κράτησαν στη χούφτα τους,
κι ύστερα πετάχτηκαν στυμμένοι
από την ίδια τους την πέτρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χάρης Γαρουνιάτης, Εξωμοσία στη Ρώμη»