Αρχείο 27/05/2016

Αίνιγμα

Με πνίγει πλέον η θάλασσα των ανθρώπων
Άπατα νερά η μοναξιά ανάμεσά τους
Βδέλες που κολλούν στα χέρια σου
Η απόκοφη βουή τους.
Να κολυμπήσεις πώς;

Σαν τους γνωρίζεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παναγιώτα Καλογεράκου, Σαν λιγάει ο χρόνος βυθίζεσαι -ποίηση»

Αρχείο 26/05/2016

Ι.

Τριάντα παρά δυο Απρίληδες
Αρνούμενος
πιάστηκα αγκαζέ την παιδικότητά μου

Η ιδρωμένη αλμύρα των καρφιών στερέωνε τον ήλιο
όταν στο αίμα των φρέσκων πληγών
πνίγηκε το αφελές παιδί που μούλιαζε το χρόνο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Λεβεντόπουλος, Τα γράμματα του Χ»

Αρχείο 25/05/2016

…κι έτσι αποφάσισα να βγάλω μία καλλιτεχνική φωτογραφία αμέσως μόλις πιάσαμε πόρτο.

Αυτός ο σκυλοπνίχτης ο «Γατόπαρδος» κόντεψε να μας στείλει όλους στο διάολο, κείνη τη νύχτα που ο καπετάνο-Μαντραπίλ χόρευε τις καντρίλιες – τα έχοντας βεβαίως κοπανήσει– πριν η θύελλα μας δείξει τα σκυλόδοντά της. Ήμασταν όλοι σαν ζαβλακωμένοι, γιατί το μεσημέρι είχαμε σκυλόψαρο στέικ, μαριναρισμένο για ώρες σε ουίσκι απ’ την Ίσλα, και μας είχε πέσει κομματάκι βαρύ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Η φωτογραφία»

Αρχείο 24/05/2016

Μισώ κάθε λογής νεκρίλα πάντα
Λατρεύω κάθε λογής ζωή
Β. Μαγιακόφσκι, «Ιωβηλαίο»

Χαρταετοί

Σας έχω ξαναδεί…
Ας συστηθώ για τους τύπους:
σύννεφο κι εγώ,
από τα γκρίζα .
Μα δεν φοράω παντελόνια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Kαίτη Παπαδάκη, Το καρδιοχτύπι άλλαξε ήχο»

Αρχείο 21/05/2016

Αόρατος στο μπαλκόνι αιωρείται ο φραμπαλάς της δεσποινίδος Φαίδρας Με καμουτσίκι δαμάζει την κυκλοφορία αόρατη κι αυτή Ένας αέρας κρεμάει τα πύρινα μαλλιά της στο σύρμα της βεράντας Στο πρώτο φανάρι αριστερά καλπάζει πλέον φαλακρή, χωρίς κανέναν δισταγμό επάνω στο μηρό μίας τσουκνίδας Ακούει, αλλά δεν βλέπει τη μητέρα, να σέρνει μία κουρελού, μια επανάσταση, μία κουτάλα, σιρόπι από μανταρίνι και μία λέξη εντελώς συρρικνωμένη, που κάνει τη δεσποινίδα Φαίδρα να μυρίζει λευκό νεκροτομείου, αλλά να σκέφτεται τη λέξη κήπος Πίσω απ’ τους λόφους ο ήλιος χτυπάει γκέμια και χρεμετίζει πορτοκαλένιο το τοπίο Στον κήπο με τις κολοκύθες η δεσποινίς Φαίδρα έκανε πάντα προσευχή Γλιστράνε τότε μέσα από τα πόδια της ένας ποντικός, ένα σπουργίτι, ένα καρύδι, αίμα, κι ένα πλαστικό μάτι με κόρη από κιμωλία ζωγραφίζει στο δρόμο αυτοκίνητα Αντιλαμβάνεται πως στέκει τελικά μόνη στη βεράντα Ένας εκατονταετής λυγμός χύνεται απ’ το πλυσταριό υπό μορφή κορδέλας κι εύσαρκος καταλήγει λιώμα στις ρόδες μιας μοτοσυκλέτας.

Η δεσποινίς Φαίδρα είναι αυτόχειρ χειρουργός της ανοχής της
Φρέσκο συμβάν συμβαίνει η ίδια εκτός της ίδιας σε θέση πιρουέτας
Κι ο χρόνος κληρονομία μυστηρίου αυτεπάγγελτου –
Ένας σκαντζόχοιρος με παπιγιόν κάτω απ’ τις πατούσες

*

©Ιφιγένεια Σιαφάκα
Εικόνα: μεσαιωνική ζωγραφιά σκαντζόχοιρου

Αρχείο 19/05/2016 –Κυκλοφορεί από τις “μικρές Εκδόσεις”

Για μπάνιο πήγαιναν τα απογεύματα. Κατέβαιναν στο Καλαμάκι και πλατσούριζαν στη ζεστή απογευματινή θάλασσα. Ύστερα απολάμβαναν την παραγεμισμένη με ντομάτα και φέτα φρατζόλα τους και, αφού χάζευαν ακόμα λίγο μαζεύοντας βότσαλα και κοχύλια, γύριζαν σπίτι. Όποτε δεν είχαν παράσταση από την τετράδα των κοριτσιών, έπαιζαν όλοι μαζί «αγαλματάκια αμίλητα κι ακούνητα» ή «βασιλιά, βασιλιά, τι δουλειά» ή την «Μπερλίνα». Αυτά τα αλησμόνητα παιχνίδια του παιδικού ρεπερτορίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μπούκουρας, Διάττοντες -απόσπασμα»

Αρχείο 18/05/2016

Απόσπασμα από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Ξεριζωμένα δέντρα οι τόποι μας»

Πλάνης

Γεννήθηκε σε χαλεπούς καιρούς για άρχοντες γενναίους
για εραστές της Περιπατητικής Σχολής
και για στοχαστές συνδαιτημόνες συμποσίων
Ναρκοσυλλέκτης δυο δάχτυλα είχε χάσει από νωρίς
αργότερα πράος μελισσοκόμος για λίγο θήτευσε
Μα ήρθαν πάλι δύσκολοι καιροί και μέτοικος
βρέθηκε πλάνης βόρειων χορών Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, “στη βάρκα της χθόνιας πορείας”»

Αρχείο 17/05/2016

omnia mea mecum porto

Με αφορμή τον ομώνυμο πίνακα του Έ. Χόπερ

Μια παράξενη και αυθαίρετη συγκυρία φέρνει σήμερα σ΄αντιπαραβολή τον Αμερικάνο ζωγράφο Έντουαρντ Χόπερ με τον σπουδαίο, Βρετανό δραματουργό Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Τετρακόσια χρόνια θεατρικής παρουσίας εξαργυρώνονται φέτος με πλήθος διαλέξεις, παραστάσεις, ομιλίες και ημερίδες  γύρω από κάθε ζήτημα που συνδέεται με την ελισσαβετιανή δραματουργία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Shakespeare at Dusk»