Δημήτρης Γ. Καφετζής, τρία ποιήματα

Αρχείο 09/04/2016

fav-3

Πως;
Πώς μπορείς να περπατάς δίπλα σε πτώματα;
Πώς μπορείς ν’ ανάβεις τσιγάρο και να κοιτάς το απέναντι
πεζοδρόμιο, ενώ απ’ τα πόδια σου κρέμεται ένα χέρι;
Πώς προσπερνάς τις στιγμές όταν στάζουν αίμα;
Πώς πατάς πάνω στις ζωές άλλων σαν να ήταν χώμα; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Γ. Καφετζής, τρία ποιήματα»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Γιώργος Δρανδάκης, Εξήντα χρόνια ασυντόνιστος με την εποχή του

Αρχείο 08/04/2016

favicon
Ο Γιώργος Δρανδάκης είχε επιλέξει τον στίχο του Έζρα Πάουντ από τα Cantos της Πίζας, αν δεν κάνω λάθος, «δέκα χρόνια ασυντόνιστος με την εποχή του», ως προμετωπίδα της τρίτης του ποιητικής συλλογής «Ένα παιδί του Καρλ Μαρξ και της Κόκα-Κόλα», που παραμένει πιστεύω ο πιο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Γιώργος Δρανδάκης, Εξήντα χρόνια ασυντόνιστος με την εποχή του»

Ασημίνα Λαμπράκου, η άνοιξη που έκλαιγε

Αρχείο 07/04/2016

fav-3

(ένα)

ο κήπος φωνάζει: είσαι η βροχή που πίνω
το χώμα λέει: είσαι οι σταγόνες που ρουφάω
τα άνθη λένε: έγινες το νερό που ξεδιψά τις ρίζες μας
τα πεύκα αναπνέουν: σε εκπνέω σταγόνα συνθλιμμένη
στην αιχμή των πευκοβελόνων μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, η άνοιξη που έκλαιγε»

Πέτρος Κυρίμης, Φόβος

Αρχείο 06/04/2016

favicon

Από μικρός όταν κοιμόμουν ποτέ δεν άφηνα τα ποδάρια μου ξεσκέπαστα. Η πεποίθηση ότι ήτανε εκτεθειμένα και εγώ ολόκληρος μαζί τους στις αόρατες δυνάμεις της νύχτας με έκανε να τα μαζεύω μέσα στα σκεπάσματα ακόμα κι όταν ζεσταινόμουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Φόβος»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Bellissima

Αρχείο 05/04/2016

fav-3

Λουκίνο Βισκόντι

Το 1944 η Πέμπτη Στρατιά εισέρχεται στην Ρώμη, σημαίνοντας το τέλος του πολέμου. Ο Λουκίνο απελευθερώνεται μαζί με τους παρτιζάνους κρατούμενους. Η πόλη τον περιμένει για την κατακτήσει. Το πλήθος συρρέει στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, αναγγέλοντας τη νέα εποχή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Bellissima»

Ευσταθία Ματζαρίδου, Ο ποδηλάτης

Αρχείο 04/04/2016

favicon

[…]Πολλές φορές αυτή η κατήφεια κρατάει και το σαββατοκύριακο και τότε αποφασίζει να κάνει κάτι διαφορετικό, κάτι που να επιβεβαιώνει τις επιλογές του. Βγάζει όλο τον ποδηλατικό του εξοπλισμό, κράνος, γάντια, κουστούμι ποδηλασίας, ζώνη, ποδηλατικό παγούρι, ετοιμάζει σάντουιτς, ένα μήλο, τα βάζει στο σακκίδιο, παίρνει χάρτες και το τσαντάκι με τις πρώτες βοήθειες και κατεβαίνει στο υπόγειο, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευσταθία Ματζαρίδου, Ο ποδηλάτης»

Βασίλης Ν. Πης, Κόκκινες Πολιτείες (αποσπάσματα)

Αρχείο 03/04/2016 –Εκδόσεις Γκοβόστη

favicon

Περιγραφή
Τον Ιούλιο, αρχές δεκαετίας του ’60 ο Παναής ο Στάλος, ακτήμονας, μικροκαλλιεργητής ντομάτας, στο μικρό κτήμα του με ενοίκιο, βλέποντας τις νέες οικονομικές συνθήκες ν’ αλλάζουν τη ζωή του και της οικογένειάς του με εκείνους τους αθέατους νόμους της αγοράς των ισχυρών, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Κόκκινες Πολιτείες (αποσπάσματα)»

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πρόσφυγες -Νανούρισμα από καιρό ξεχασμένο

Αρχείο 02/04/2016

 

Κοιτώ το ρυάκι να ρέει αμέριμνο
το νερό που κυλά λαμπυρίζοντας
Αντανακλάσεις φωτός διαγράφουν
γιρλάντες στη ράχη του
Τα βότσαλα λάμπουν ατάραχα  

στο βυθό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πρόσφυγες -Νανούρισμα από καιρό ξεχασμένο»