Αρχείο 02/04/2016

Κοιτώ το ρυάκι να ρέει αμέριμνο
το νερό που κυλά λαμπυρίζοντας
Αντανακλάσεις φωτός διαγράφουν
γιρλάντες στη ράχη του
Τα βότσαλα λάμπουν ατάραχα  

στο βυθό

Χρυσοκίτρινα φύλλα πέφτουν
και χάνονται βιαστικά
Η σκιά τους διαγράφεται σκοτεινή
περνούν γρήγορα και χάνονται
Βαθιά πηγή αναβλύζει μέσα μου
λόγια ακατάληπτα
Ψιθυριστά νανουρίσματα
συγχωνεύονται με του νερού το κελάρυσμα
για παιδιά που χάσαν τον ύπνο τους
για παιδιά που κείτονται
στου βυθού την αταραξία
Μέσα σε τόση ομορφιά
κάτι με πνίγει  κι εγείρεται  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πρόσφυγες -Νανούρισμα από καιρό ξεχασμένο»

Αρχείο 01/04/2016

Error 404

Σιχαίνομαι
την πέτσα μου.
Μίσος μέσα στην ψυχή μου
Για την ψυχή μου.
την ψεύτικη
Το σκοτάδι πέφτει
Όταν σβήσει η οθόνη και αντικρίσεις την αντανάκλαση της μοναξιάς σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παύλος Αμπεριάδης, τρία ποιήματα»

Αρχείο 31/03/2016

Τelevisi-on/off

Τηλεόραση, σκεύος ουρητηρίου
με αισθητική ανάλογη της οσμής του.
Οι ήχοι εκτοξεύονται φάλτσα από
εξανθρωπισμένα στόματα ενός νέου
είδους φίκου. Η δε εικόνα,
συναπάντημα βόθρου και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μπελελές, “Μετρήσιμες ζωές σε κιλομπάιτς”»

Αρχείο 30/03/2016

Σχέδιο Πόλεως

Όσο μεγαλώνω, σιγουρεύομαι,
πως σαν θα ρυτιδιάσω,
θέλω ένα χαρέμι δίπλα μου
από Ωραίους νέους και κοπελιές
με μάτια γαλανά, αφτιασίδωτα,
να με κοιτούν κατάσταυρα
και να ρουφάω ζωή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα, τρία ποιήματα»

Αρχείο 29/03/2016

Τυχαία Συνάντηση Με Τον Χριστό

εγώ
που ποτέ μου δε πίστεψα
στην παρουσία Σου
είδα
Χριστό εσταυρωμένο
στα μάτια
του αγοριού απ’ το απέναντι φανάρι

τα αγκάθια
το ίδιο ικετευτικά
μπήγονταν στο κροταφικό υπόμνημα
“ιλί ιλί λαμά σαβαχθανί” Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, “μια μελανιά χάραζε την γαλάζια φλέβα” -ποίηση»

Αρχείο 28/03/2016 Εκδόσεις  Άγρα ISBN 960-325-037-3

Week – end

Ηδύπαθα χάχανα κι ανόητα πληχτικά χειροκροτήματα -λες για να δώσουν σ’ εκείνα τα νεκρά χέρια κάποιαν αίσθηση αφής- ακολούθησαν το μεγάλο βούλιαγμα.

Έτσι γινότανε πάντα.

Οι θεατές, με τα χαμόγελα κρεμασμέν’ απ’ τ’ αυτιά, περιφέρονταν άσκοπα από ’δω κι από ’κει μ’ ένα κρυστάλλινο ποτήρι στο χέρι κι ύστερα βυθίζονταν στην Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, ‘Ψέματα πάλι’ (απόσπασμα)»

Αρχείο 26/03/2016

~Κόκκινη τρίχα~

Κουρδισμένο το φως.
Το πορτοκάλι παίζει μουσική δωματίου
Μύγα επάνω στη σάρκα του ονειρεύεται τις κλειδώσεις αυτής της μουσικής. Τρίβει τα πόδια της σαν να ετοιμάζεται να διευθύνει.
Η μυρωδιά μιας εαρινής εκδρομής  φύεται και είναι εκδορέας: πανσπερμίες πουλιών και ρόδινα φορέματα
Ερπύστριες ποταμών και αγκυλώσεις  μέντας
Κοντοκουρεμένα σύννεφα και μια στοργή επιτάφιας τέφρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Το χιόνι των ματιών σου το ονόμασα ίντριγκα βυζαντινή -ποίηση»

Αρχείο 26/03/2016

Όπου η κακή τύχη μουσουλμάνου φίλου

                                                    Στα παιδιά από τα Π.Φ. της πρώην 129 Π.Υ.

Ο φίλος μου ο Μουσταφά  Εκκρέμ Τερλικτσίογλου, Τούρκος την καταγωγήν, πλην εκ νομού Ροδόπης πολίτης Έλλην, εκτήσατο ποτέ εν τοτέμ, ξυλανάγλυφον δηλονότι, πολύμορφον και ξοανοειδή επιμήκη θρησκευτικήν – λατρευτικήν στήλην των γηγενών Αμερικανών «Ινδιάνων». Η κτήσις συνετελέσθη εν μέσω μυθιστορηματικών συνθηκών, ας μηδέποτε ο περί ου απεκάλυψε («Δε μπορώ να σε πω πού το βρήκα, δε μπορώ»). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φὐσσας, Ημιτελές ταξείδιον»