στη Τζένη μου

Τουλάχιστον ακούγαμε τους γλάρους
σ’ εκείνο το σπιτάκι
κοντά στη θάλασσα
κάθε που ανοίγαμε τις γρίλιες
και αντικρίζαμε ένα κομμάτι ουρανό
ματωμένο από τις πρώτες ακτίνες
ενός ήλιου που έλεγες
ότι για ένα παράξενο λόγο
έφεγγε πρώτα το νοτιά –
ίσως για να δώσει λίγο αίμα
στη στεγνή μέρα μας.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 02/12/2015

Εσύ που με τα χέρια και με τραγούδια της αβύσσου, Βασιλιά μου –

Ω,που χορεύεις την ψυχή μου, έρχομαι και στα πόδια σου καθίζω και μου σκουπίζεις όλα δάκρυα, άλλοτε με τη γλύκα σου με παίζεις σαν ταμπουρίνο και αυτό – απογειώνει σε αναμμένες πίστες την καρδιά μου, και το κορμί μου άλλοτε καταστερίζεις και άλλοτε με κάνεις να βουίζω σαν τη θαλασσινή σπηλιά (τις έχετε άραγε ακούσει, όταν μικρούλη σας πήγαιναν στις πιο ρομαντικές ακρογιαλιές με τους ληστές που οδηγούσανε τα πλοία στο χαμό πάνω στα βράχια, και τα νερά ανεβοκατεβαίνουν στις παλίρροιες και χάνονται, βρίσκονται τα συντρίμια και θα ορμούσανε οι δικοί σας στο κοντραμπάντο – και τότε, ήθελ’ έπεφτα στα χέρια σας, ορκίζομαι θα έμενα). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Μπερενγκάρια [επιστολή Ένατη]»

Αρχείο 2.12.2015

Εσύ που με τα χέρια και με τραγούδια της αβύσσου, Βασιλιά μου –

Ω, που χορεύεις την ψυχή μου, έρχομαι και στα πόδια σου καθίζω και μου σκουπίζεις όλα δάκρυα, άλλοτε με τη γλύκα σου με παίζεις σαν ταμπουρίνο και αυτό – απογειώνει σε αναμμένες πίστες την καρδιά μου, και το κορμί μου άλλοτε καταστερίζεις και άλλοτε με κάνεις να βουίζω σαν τη θαλασσινή σπηλιά (τις έχετε άραγε ακούσει, όταν μικρούλη σας πήγαιναν στις πιο ρομαντικές ακρογιαλιές με τους ληστές που οδηγούσανε τα πλοία στο χαμό πάνω στα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Μπερενγκάρια -επιστολή Ένατη [2015]»

Αρχείο 30/11/2015

ΣΤΟΝ ΕΚΤΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΧΡΟΝΟ

Η ζωή μου επιτοίχια κραυγή
με τρεμάμενα γράμματα
και κόκκινο χρώμα

σκαρφαλωμένη σε πολυκατοικίες
σε μάντρες
στο αβυσσαλέο κενό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, “Ακούστε τη φωνή των πλησιαζόντων” -ποίηση»

Αρχείο 30/11/2015 -Εκδόσεις Bibliothèque

Αναμειγνύουμε όλα τα στερεά υλικά, δηλαδή δύο βανίλιες, ένα μπόλικο φλιτζάνι άγλυκο κακάο, δύο φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, μια γερή κουταλιά μπέικιν πάουντερ, μια πρέζα αλάτι και δύο φλιτζάνια ζάχαρη μέσα στον κάδο του μίξερ. Μόλις γίνουν ενιαία σκόνη, προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά, δηλαδή ένα φλιτζάνι βούτυρο μαλακό σε θερμοκρασία δωματίου, τέσσερα αυγά και μισό φλιτζάνι γάλα. Χτυπάμε τα υλικά σε χαμηλή ταχύτητα για δύο λεπτά περίπου, μέχρι να καταλήξουμε σε ένα ενιαίο μείγμα που μυρίζει ωραία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πετρίτση, Μαγείρεψα και άλλα ποιήματα -με νοστιμότατον απόσπασμα»

Αρχείο 28/11/2015

Τα γενέθλιά σου πλησιάζουν
Το Sugar Mountain του Neil Young
παίζει συνέχεια
Τα αστέρια ξασπρίζουν από τα φώτα
της νυχτωδίας μου
Κι όλα- μα όλα!- κραυγάζουν ικεσία
σαν την ξεκούρδιστη κιθάρα σου.

Τα γενέθλιά σου πλησιάζουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Γενέθλια»

Αρχείο 26.11.2015

Έντγκαρ

Σε παραλία απόκρημνη, έναν έναν
γκρέμισα τους φόβους μου.
Τους γκρέμισα εκεί που σκάει το κύμα
αλέθοντας με δύναμη…
φέρνοντας τα πάνω κάτω!
Τους γκρέμισα με μιαν ελπίδα: το κύμα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, “Μια περιπλάνηση διαρκής βουνό-πεδιάδα” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 25.11.2015

Ουτοπία 2

ίσως τελικά η ουτοπία
να μοιάζει με εικόνα
που σφηνώνεται σαν
θραύσμα σφαίρας στο μέσα βλέμμα
και αναπαριστά
μια αόρατη γέφυρα ανάμεσα σε
σένα και τον κόσμο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Ιωαννίδης, “προσδοκίες σε ουρά αναμονής υπέροχων πράξεων” -ποίηση [2015]»