Αρχείο 15/10/2015

Η Γιουλίκα δουλεύει στις καλλιέργειες πιπεριάς στην Ανδραβίδα και τις νύχτες δυσκολεύεται να κοιμηθεί.

Η παρακμή είναι ευλογία. Σε βοηθά να δεις ποιος πραγματικά είσαι και πόσο βαστούν τα κότσια σου. Όταν με χτύπησε ο καρκίνος και άρχισα τα νταραβέρια με γιατρούς, χημειοθεραπείες και ξεράσματα, κατάλαβα το νόημα της ζωής. Το νόημα της ζωής είναι η ζωή η ίδια. Που μας δίνεται μία κι άλλη καμία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ»

Αρχείο 15.10.2015

Η Γιουλίκα δουλεύει στις καλλιέργειες πιπεριάς στην Ανδραβίδα και τις νύχτες δυσκολεύεται να κοιμηθεί.

Η παρακμή είναι ευλογία. Σε βοηθά να δεις ποιος πραγματικά είσαι και πόσο βαστούν τα κότσια σου. Όταν με χτύπησε ο καρκίνος και άρχισα τα νταραβέρια με γιατρούς, χημειοθεραπείες και ξεράσματα, κατάλαβα το νόημα της ζωής. Το νόημα της ζωής είναι η ζωή η ίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ [2015]»

Αρχείο 13/10/2015

Aυτή η πόλη είναι γεμάτη μαγαζάκια με μαριονέτες, σκέφτεται. Χαζεύει με τις ώρες εδώ και μέρες τα σχέδια, την άκαμπτη και αδιάλλακτη έκφραση που έχουν στο πρόσωπο τους. Κάτι την σταματάει από το να αγοράσει μια, ίσως να φταίει το δωμάτιο στο πατρικό της σπίτι που έχει ήδη τέσσερεις σκορπισμένες σε διάφορα σημεία. Η μάνα της αγαπούσε τις μαριονέτες και τα παραμύθια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Δαλαμάγκα, Η πορσελάνινη κούκλα»

Αρχείο 12.10.2015

(1)

Εκείνο
που δεν άγγιξες ποτέ
ω, ακούστε
συμβαίνει ένας μικρός στραγγαλισμός
στο κρεββάτι τού έρωτα
με αγγέλους πεθαμένους
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παναγιώτα Αξιώτου, Δύο ποιήματα για το Εκείνο [2015]»

Αρχείο 10.9.2015

Πάρκο στη Στοκχόλμη

Κάποιος κοιμάται
Κάτω από ένα πλατάνι
Ή φλαμουριά.

Ξαπλωμένος ανάσκελα κάποιος
Αναπαύεται ή
Περιμένει βοήθεια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάσος Δενέγρης, “Και τη νύχτα μοιράζει εφιάλτες” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 09/10/2015

Ένας ένα φεύγουμε
Σαν να ξυπνάμε από ασυνήθιστο όνειρο.
Σαν ξαφνικά, να έχουμε βγάλει φτερά.

Μπαίνουμε σε άλλους ουρανούς.
Περνάμε άλλες θάλασσες.

Πάμε να συναντήσουμε τους χτεσινούς μας φίλους.

Μέσα από μαγικά τοπία Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Κ. Κωσταβάρας, Η αναχώρηση»

Αρχείο 09/10/2015

Ώτο

Ξαναρώτησα να σιγουρευτώ αν έχουμε αλλάξει πορεία
ενώ περάσαμε την ιερή αλάνα
με την αβεβαιότητα της αλλαξιάς που χει κολλήσει στο σβέρκο
και είσαι για λίγο φάντασμα στο δημόσιο χώρο

Ρώτησα τόσες φορές που τα πρόσωπα
αν δεν ήταν καταναγκαστικά έργα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Γιανναράς, “Κι απ’ τις μακρινές στέππες που γευματίζει το μάτι βγήκαν” -ποίηση»

Αρχείο 6.10.2015

«Η τέχνη μας, η φριχτότερη του εγώ μεταμφίεση»
(«Στην ύλη εισχώρησα ουρλιάζοντας»)

Ο κύριος Νίκος εμφανίσθηκε ξαφνικά στο μέσον της πιο τρομερής απ΄τις νύχτες της ζωής μας. Μες σε τέτοιους ανέμους, σε τέτοιες δυσκολίες γεννήθηκε, άκμασε και πέρασε στην αιωνιότητα του έαρος ο ποιητής, ο ζωγράφος, ο φιλόσοφος, ο αιώνια ανήλικος Νίκος Καρούζος. Ήρθε και μας λύτρωσε, με τη σπασμωδική του φωνή που πάει κείθε απ΄την ποίηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η ορατότητα κύριε Νίκο [2015]»