Αρχείο 5.10.2015
ανενδοίαστα υπερβολικό
η νύχτα φορούσε λουλούδια στα μαλλιά
κι ένα τσιγάρο ντελικάτο στα δάχτυλα ανάμεσα
οδήγησε μια παλιά Σεβρολέτ στο δρόμο προς το
Κάϊρο
κι ευτυχώς! πάτησε εγκαίρως φρένο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Νοτιοανατολικό βλέμμα [2015]»
Αρχείο 1.10.2015
Αγαπημένε Μον Σενιέρ –
Mε ξύπνησε η φωνή της Θεάς μου, με κύτταξε σαν πληγωμένη Παναγία και μου τραγούδησε το Μη-Με-Ξεχνάς-Καρδιά-Μου με την πιο γλυκειά αγάπη: Αδελφή Ούρσουλα, Αδελφή Αριέλ, Αδελφή Φελίσιτυ. Εσείς, τις έχετε όλες τους γνωρίσει και σας αναγνωρίζουνε κι αυτές, ζούνε τα αρχέτυπα πάντοτε στις δικές τους κοινωνίες (δηλαδή πάντοτε και παντουπαντοτεινά), κυμαίνεται ο εγκέφαλος σε κύματα με το δικό τους πνεύμα των καιρών, άλλοτε είμαστε μυστικιστές, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Το Θαύμα -επιστολή Όγδοη [2015]»
Αρχείο 29.9.2015
Εκδ. Θράκα 2014 -απόσπασμα
Mέσα στους τέσσερις τοίχους που με περιέβαλλαν, υπήρχαν φορές που η μοναξιά γινόταν αφόρητη. Σκεφτόμουν τους ενοίκους του κτιρίου να ζουν στα συμπαθητικά διαμερίσματά τους δίχως να δίνουνε δεκάρα τσακιστή για τον διπλανό τους, από τον οποίο τους χώριζε μια μεσοτοιχία. Εκείνοι, μπορεί να διασκέδαζαν ακούγοντας μουσική, να καταβρόχθιζαν μεγάλες ποσότητες κρέατος και ο διπλανός τους να πέθαινε ολομόναχος. Εφόσον δεν διαταρασσόταν η ζωή τους, δεν τους αφορούσε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Ιντζές, Οι τελευταίοι φανατικοί της στρωματσάδας [2015]»
Αρχείο 28.9.2015
Κίνηση πρώτη: μεταβολή στην πιο εντυπωσιακή μορφή . Φτερά τεράστια, κίτρινα προς λαχανί, αντάξια μεγαλοπρεπούς λεπιδόπτερου. Κορμός παχύς ,σκούρος καφέ, βελούδινος στο άγγιγμα, τρία ζεύγη ποδών, προβοσκίδα, κεραίες.
Κίνηση δεύτερη: έξοδος από το σώμα. Οδός προς την ελευθερία. Η ίδια που τον έφερε στο θάνατο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Δώδεκα μέρες [2015]»
Αρχείο 25.9.2015
ΔΕΝ ΑΝΗΚΩ ΠΟΥΘΕΝΑ
Δεν ανήκω πουθενά.
Δεν με χωρά ο τόπος,
όπου σταθώ κι όπου βρεθώ περισσεύω.
Δεν έχω λιμάνι,
μα εφήμερα στέκια
που μεθώ με αναθυμιάσεις απ’ την κόλαση.
Τόσα κτίρια, τόσοι τοίχοι
κι εγώ πλανιέμαι κάπου στο σύμπαν άστεγη.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “Η σιωπή μου ορκίστηκε άνυδρη” -ποίηση [2015]»
Αρχείο 24/09/2015
Γνωριστήκαμε ένα απόγευμα που ήρθε στο κομμωτήριο που δουλεύω να αφήσει ένα πακέτο. Εκείνη τη στιγμή κατέβαζα ρολά, δεν περίμενα κόσμο. Υπέγραψα την απόδειξη της μεταφορικής και παρέλαβα τα νέα δείγματα χρωμοσαμπουάν και τις χτένες. Με ρώτησε τι σήμαινε το όνομα του μαγαζιού: Κομμωτήριο η Αόρατη Ομορφιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Αόρατη Ομορφιά»
Αρχείο 21/09/2015
Ανδρόνικος Παλαιολόγος
Νιώθω ακόμα τον πόνο από το πυρωμένο ραβδί . Λες και ο δήμιος το κρατά μπροστά στα μάτια μου. Μυρίζω τις στάχτες. Ακούω ακόμα τη φωνή: « Ό, τι και να συμβεί, μην φοβηθείς. Να ξέρεις ότι θα γίνει έτσι που δεν θα χάσεις το φως σου…». Μήτε τα οράματα του μισοσκόταδου καταδέχονται να γεμίσουν τα άδεια μου μάτια. Γονατίζω και τα χέρια μου περιφέρονται στο πάτωμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Τσαγκάρης, “σε κάποιο φίλο με αναιμικό ειρμό” -ποίηση»
Αρχείο 20/09/2015
Με την εξέχουσα ευκαιρία των σημερινών βουλευτικών εκλογών
Ἀσμοδαῖος ἦταν τὸ ὄνομα τῆς σατιρικῆς ἐφημερίδας ποὺ ἐξέδιδε ὁ Ῥοΐδης μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1875 καὶ 1876.
Θεοτούμπης ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ ψευδώνυμα ποὺ χρησιμοποιοῦσε στὰ ἄρθρα ποὺ ἔγραφε γιὰ τὸν Ἀσμοδαῖο.
Ὁ Θεοτούμπης παραιτεῖται τοῦ Ἀσμοδαίου, πιθανῶς δὲ καὶ ὁ Ἀσμοδαῖος τῆς δημοσιότητος ἐπί τινα καιρόν· πράττει δὲ τοῦτο κατὰ καθῆκον, πεισθεὶς ὅτι τὰς ἰδέας του περὶ διαθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Ἑλλάδος ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἀδύνατον εἶναι νὰ συμμερισθῇ ἡ πλειονοψηφία τοῦ εὐγενοῦς κοινοῦ καὶ τῆς γενναίας φρουρᾶς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδης, Τὸ τελευταῖον ἄρθρον τοῦ Ἀσμοδαίου»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.