Αρχείο 09/10/2014

Το μαγαζί είχε ένα παράξενο όνομα. Έμοιαζε με όνομα ζώου. Στη βιτρίνα αναβόσβηνε μια μισοχαλασμένη επιγραφή.

Ο Σενεγαλέζος καθόταν στην άκρη του μπαρ. Είχε πολύ μαύρο δέρμα, και κάπως γυαλιστερό. Έμοιαζε με έναστρη νύχτα. Το ασπράδι των ματιών του ήταν γεμάτο μικρές κόκκινες φλέβες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο Σενεγαλέζος»

Αρχείο 08/10/2014

Επί τόπου

θάλασσα απούσα κορμί λειψό
« αναπνοή μου » λες μα κοιμάσαι μισός,
άερα μου, τι να τα κάνω τα φτερά
επάνω στο κατάστρωμα σπέρνουμε,
και γεωργός
χτίζω τα ονόματα των τάφων τους.

Ο αυγερινός

« Θερμή ακάνθινη νύχτα »
το σώμα απαντά στην ένωση Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Γάτσου, του έρωτα και του θανάτου (η επιστροφή)»

Αρχείο 07/10/2014

Λευτέρη, τι έκπληξη! Δεν έπρεπε να έρθεις. Βέβαια και χαίρομαι που σε βλέπω. Μόνο που ντρέπομαι να  με βλέπεις μέσα στο κρατητήριο. Σε ευχαριστώ για τα  τσιγάρα και τις σοκολάτες που έφερες, δεν ήταν ανάγκη. Με συγκινείς πραγματικά. Ο Θεός να σε έχει πάντα καλά.

Το έμαθες από τον Τάρεκ. Κατάλαβα. Τι συνέβη; Προχθές, την Κυριακή, βγήκα να πάω για βάψιμο σε μια δουλειά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μπίζας, Τι μέσα, τι έξω;»

Αρχείο 06/10/2014

Mια εικόνα. Θηλυκό κι ο διάβολος. Δάσος. Δάσος όπως ζούγκλα.

Στρώνει πόδια στο χώμα. Φερμάρει. Εκείνος την αναζητά να την ραμφίσει. Εκείνη αλλάζει θέση. Παραφυλάει. Εκείνος σηκώνει στον αέρα την λόγχη του. Αναδεύει. Αυτή σέρνει κοιλιά. Σπάει φύση. Ερεθίζεται. Την χάνει. Ποτίζει τη γη οσμές της. Ανασαλεύει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Το οριζόντιο ποίημα»

Αρχείο 4.10.2014

α.
Πελάγωσαν κι οι κατσαρίδες
Στον τόσο θόρυβο και την ομίχλη
Για να σε κοιτάξω
Ζωγραφίζω τρυπούλες στο τζάμι

β.
Πιο κει απλώνεται ο αττικός
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κυρτζάκη, δέκα μικρά ποιήματα [2014]»

Αρχείο 3.10.2014

“Λένε πως είναι κάποιος βράχος
όπου το νερό του Ωκεανού στάζοντας
πέφτει από γκρεμούς σε μια λιμνούλα
που βουτούν στάμνες σ’αυτήν.”
Ευριπίδη “Ιππόλυτος” 121.

Η αινιγματική ασάφεια του Παυσανία.

Ο Παυσανίας[1] περιερχόμενος την αρχαία Τροιζήνα, αναφέρεται σ’αυτόν ως εξής: “Κάποιο νερό ονομάζουν Χρυσορρόα. Όταν έπεσε ξηρασία για εννέα χρόνια στα οποία δεν έβρεχε ο Θεός, τα άλλα νερά ξεράθηκαν, ο Χρυσορρόας συνέχισε όπως πριν να τρέχει”. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Π. Δάρμος, Ο ποταμός Χρυσορρόας (Γεφυραίος ή Κρεμαστός) -[2014]»

Αρχείο 1.10.2014

Συντρίμμια

Λίγο καιρό μόνο
κράτησε η φωτιά και έσβησε.
Τι κι αν γκρεμίστηκαν
σχέσεις πολύχρονες
για ν’ ανάψει,
τι κι αν χτίστηκαν
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα [2014]»

Αρχείο 29.9.14

Είχε σφουγγαρίσει το μπροστινό δωμάτιο κι ετοιμαζόταν να αρχίσει στο μικρό που η μάνα της το είχε για εργαστήρι. Σήκωσε τα μάτια για να της πει να περάσει έξω και την είδε να έχει σηκωθεί κιόλας και να κοιτάει πίσω πάνω από τον ώμο της με την έκπληξη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο. Γύρισε να δει και μόλις πρόλαβε να στηριχτεί στη σφουγγαρίστρα για να μην πέσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, απόσπασμα από το ακυκλοφόρητο μυθιστόρημα “Η νύφη”…[2014]»