Αρχείο 22/10/2014

I
τα ‘χω ξεχάσει όλα
τους αργούς ελαιώνες
το κύκλο του χειμώνα

οι εξορμήσεις στον ήλιο

όλα είναι μια κίτρινη φωνή
ένα θηρίο τόπος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, “αν η υπόσχεση είναι ειρήνη που δανειζόμαστε” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 22.10.2014

Εκδόσεις Πόλις, 264 σελ. 2014ISBN 978-960-435-452-8, Τιμή € 14,00

Δεν είμαι στο σωστό μέρος. Η θέση μου δεν είναι εδώ. Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ. Δεν είναι η σωστή θέση αυτή.
Το απίστευτο συνέβη ξαφνικά. Πάντα έτσι δεν γίνεται;
Και γιατί απίστευτο; Σιγά τ’ αυγά. Υπάκουσα στη μοίρα μου. Όπως κάνουν όλοι.
Η μυρωδιά. Μυρωδιά λουλουδιών. Σάπισαν; Πότε πρόλαβαν και σάπισαν; Δεν με γελά η μύτη μου. Πόσα λουλούδια. Τι ασυλλόγιστη σπατάλη.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευγενία Μπογιάνου, “Ακόμα φεύγει” -προδημοσίευση από το νέο της βιβλίο [2014]»

Aρχείο 20/10/2014

ΝΑΥΠΛΙΟ

Θύματα της αγάπης.
Θέματα που ταφήκαν.

Το αντικρινό καταύγασμα
οι ελιές της αλέας προς το μουράγιο
και κάτω απ’ το γυάλισμα οι καρποί τους,
και κείνα τα βήματα, πανωφόρια στο κόκκινο κρύο τους
έτοιμα να χρωματίσουν τα ίδια στενά με τα παγωτάδικα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξιος Μάινας, τρία ποιήματα»

Αρχείο 13.10.2014

Καταγραφή

Η ζωή μου σε δοκό ισορροπίας
συλλαμβάνεται να θρηνεί χαράματα
κάτω από κρύους ουρανούς
να μετεωρίζεται ανάμεσα στο σκοτάδι
και στην υποψία φωτός
ενώ στο λιμάνι
οι άγκυρες διεμβολίζουν τη σιωπή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, “ο ήλιος άλλαξε πατρίδα” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 18/10/2014

Παρουσία

Ήταν ο καιρός που ο κόσμος έμοιαζε με μια γαλάζια κάμαρα
Που τα κορίτσια εγκαταλείπονταν μέσα στους κρίνους

Προτού αρραβωνιαστείς με το χιόνι

Πριν απ’ τα δάκρυα τα λόγια και τους λυγμούς

Όταν ριγούσαν τα σώματα νικημένα απ’ το φως Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάκης Βαρβιτσιώτης, Απ’ τα κλαδιά των δέντρων κρέμονται καρδιές»

Αρχείο 15.10.2014

Έψαξα πολύ μέχρι που να  καταλήξω σ’ εκείνο το ρεστωράν. Το είχα βάλει στο μάτι μια μέρα καθώς περνούσα απέξω, αλλά ήμουν κάπως διστακτική γιατί η πρόσοψή του δεν ήταν καθόλου φανταχτερή. Την  ημέρα όμως που αποφάσισα να  σπρώξω την πόρτα του, ανταμείφθηκα επαξίως.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Στο ρεστωράν [2014]»

Αρχείο 14.10.2014

«Αυτές οι ιστορίες είναι από νερό.
Μπορεί δηλαδή κανείς να φανταστεί
Πράγματα της θαλάσσης.
Όπως λησμονημέα ναυάγια,
απελπισμένες κούρσες ξέφρενων μοτοποδηλάτων,
κραυγές κοριτσιών που ευτύχησαν,
σεισμούς, ηφαίστεια των υπογείων.
Μπορεί ακόμη να φέρει στο νου
βροχές, ταξιαρχίες ανοιξιάτικες,
κλειστές αλυκές.»
Αγνώστου

ΝΕΡΟ
Είναι ώρες μιας πολύ μεγάλης μοναξιάς, για την οποία ποτέ δεν σας έχω μιλήσει. Τότε απέχω απ΄τα σπίτια και τα δωμάτια και αναποδογυρίζουν τα συρτάρια και οι φωτογραφίες απ΄την παιδική εποχή ζωντανεύουν και παραδίνονται σ΄ανέμους μυστικούς, σ΄αντίξοα ρεύματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Τέσσερις ιστορίες του νερού [2014]»

Aρχείο 12.10.2014 -«Της Κυριακής«

Υπεραστική συνδιάλεξη

Εχτές το βράδυ μου τηλεφώνησε
ο πατέρας μου.

Στείλε μου μερικά
πενηνταράκια ούζο, μου είπε,
και καναδυό κούτες τσιγάρα
σέρτικα, να κάθουμαι τα βράδια
να σας συλλογιέμαι.

Και -να μην
το ξεχάσω- και πεντέξι δίσκους
φωναγράφου μ`εκείνα τα παλιά, ξέρεις,
ποντιακά τραγούδια, τα λυπητερά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανέστης Ευαγγέλου, “πρόλαβα κι έπιασα την παιδική μορφή σου…”[2014]»