Αρχείο 12.11.2014

Εγώ, ο Πάνος που με ’διώξαν απ’ τη Μάνη,πάνω σε πόρτα μ’ έφεραν στον κάμπο τον Αργολικό κάτι παππούδες με κουδούνια και βελάσματα, κάπες βαριές και μαύρη όψη. Τις νύχτες πεταγόμουνα, έτσι που σκούζαν άγρια και ρίχνανε με τα τουφέκια τους να φύγουνε οι λύκοι. Όμως εγώ τους έβλεπα – έφευγαν σέρνοντας αρνιά, κοίταζαν πίσω τους και μ’ έβλεπαν κι εκείνοι, άναβαν σπίθες πράσινες στα σκοτεινά του ύπνου μου ρουμάνια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Σταθόγιαννης, Εγώ ο Πάνος… [2014]»

Αρχείο 11/11/2014

«αργά τη νύχτα
χορεύει στην άκρη του λιμένα,
Σκορπώντας στα νερά
Θαύματα και εφηβείες»
Αγνώστου

Ό,τι θυμάμαι απ΄το καλοκαίρι είναι ένα κορίτσι μ΄όστρακο. Στην άκρη του λιμένα, στα καφενεία , στις εξέδρες του κόσμου, λουσμένη στον ήλιο, να χειρονομεί όλο χαρά στα ποντοπόρα πλοία. Ότι θυμάμαι απ΄το καλοκαίρι είναι τα ψυχικά σου μάτια, πυρκαγιές στ΄ανοιχτά της Κορίνθου, ζωντανούς, αναδυόμενους μύθους απ΄τ΄αρχαία επίνεια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Νυφικό τραγούδι [2014]»

Αρχείο 10/11/2014

Το ανεκπλήρωτο

Έγραφε στο δρόμο
κι άφηνε τις λέξεις πουλιά
—–απέραντο κενό
Είδε τις λέξεις
να ματώνουν στο μπετόν
και σαν αυτόχειρες να κρέμονται
Μανιωδώς έγραφε
κι έσβηνε στο μυαλό του
λέξεις καινούργιες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Δ. Στεφανάκις, “Μια ζωή όνειρα μου λες” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 8.11.2014

Μικρό ενδεικτικό απόσπασμα από «Το Μπουρδέλο», εκδόσεις Γράμματα

Πριν τριάντα χρόνια τό Institut Francais d’ Athenes έδημοσίευσε, κλιμακωτά, τήν πολύτομη εργασία τού Φαίδωνος Κουκουλέ βυζαντινών βίος καί πολιτισμός. Πρόκειται γιά μιά μελέτη-τοιχογραφία. Άν καί πολλά μέρη αυτής τής μελέτης είναι ξεπερασμένα, άν καί ό γέρο-Κουκουλές χρησιμοποιεί μιάν άσχημη γραφή, καί, συγχρόνως, επαναλαμβάνει καί κόντρα-έπαναλαμθάνει (συχνά στήν ϊδια παράγραφο) τίς πληροφορίες του, είμαστε υποχρεωμένοι νά δεχτούμε αυτό τό βυζαντινολογικό / κοινωνιολογικό / ίστοριοδιφικό / γλωσολογικό / λαογραφικό σύγγραμα σάν βασική πηγή. καί, συχνά, νά τό ακολουθούμε σάν οδηγό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ηλίας Πετρόπουλος, περί πορνείας στο Βυζάντιο [2014]»

Αρχείο 6.11.2014

Το ρολόι του Δημαρχείου σήμανε οκτώ. Η Μεγάλη πλατεία, ως συνήθως, φωταγωγημένη. Ολόγυρά, σπίτια με καμινάδες που μυρίζουν ευκάλυπτο, βρώμικα μυαλά και καθαρά κρύσταλλα, και στους διαδρόμους χαλιά διάσπαρτα με αποκοιμισμένες λέξεις που φοράνε την ταμπέλα της καλοπέρασης και κάνουν πως προωθούν την ευθυμία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Μια νύχτα στις Βρυξέλλες [2014]»

Αρχείο 04/11/2014

Τάξη

Εδώ τα βήματα ήταν βαριά και σίγουρα μετρημένα
Οι ανάσες χωρούσαν μέσα τους τον ορίζοντα τα σπίτια
Τα όνειρά τους τίποτα δεν περίσσευε αν αφαιρούσες
Μια πέτρα γκρεμίζονταν το σπίτι μια λέξη έπεφτε
———Ο ουρανός.

Κάθοδος

Επάλληλα στρώματα πετρωμάτων συγκρατούν
Το έδαφος γεμάτο από αρπαχτικές ρίζες φυτών Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάσος Πορφύρης, ‘Την τρομαγμένη ηχώ της δικιάς σου φωνής’»

Αρχείο 03/11/2014

ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Πῶς νά μιλήσω με τά δένδρα
τή γλῶσσα τῆς ὑπομονῆς ἐγώ,
πού δέν ὑπέμεινα μήτε γιά ἕνα καλοκαίρι
τόν δίκαιο ρυθμό τοῦ οὐρανοῦ;

Σπαταλημένη μέσα στήν ἀχλύ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάννα Γ. Πασούλη, “παίζουν τά βότσαλα στίς κοῖτες τῶν χειμάρρων” -ποίηση»

Αρχείο 30/10/2014

Από “Το τρία του ενός”, ποιήματα 2002

1.
Θλίβομαι
Θνητού θεού θαρρείς θύμα
Εγώ
Που σιώπησα σιωπές σιαγόνων σιγής
Που ασπάσθηκα ασπάλαξ άσπιλον άσπρο
Τα ιμάτιά μου να διασκορπίζω και
Να επανέρχονται ατόφια
Εγώ,τώρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωάννης Ψάρρας, τέσσερα ποιήματα»