Αρχείο 26.9.14

Όπως με ήξερες

Όπως με ήξερες,
ακούστηκε κι αυτή τη νύχτα
η ιστορία της ζωής μου
σε ωριαίες συνέχειες.

Ίσως να κατάλαβες
πως τα φανάρια των δρόμων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θοδωρής Βοριάς, “μια σελίδα μεταμεσονύχτιων ονείρων” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 23.9.14

Αόρατη Ομίχλη

Ανοίγει το στόμα
καταπίνει λαίμαργα
ολόκληρο το χέρι
με το ξυράφι.
Στο στομάχι
σφάζει τα παιδικά χρόνια.
Οι δαίμονες αιμορραγούν
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγγελος Τζιβελέκης, “αρέσκεσαι να ψαλιδίζεις τα ανθισμένα σου χρόνια” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 22.9.14

Όπου μια προκλητικά βωμολοχική συνέντευξη εκτρέπεται απρόβλεπτα, γι΄αυτό και το κείμενο πρέπει να διαβαστεί μέχρι τέλους και με τη σειρά.

                                                                                                            Στους συμβαλόντες

Χρήστο, το «Εξέλσιορ» είναι κυρίως γαμηστρώνας;       

Ναι. Πολύ λίγοι πελάτες έρχονται για να μείνουνε μέρα ή μέρες. Οι περισσότεροι ζητάνε «ένα δωμάτιο για λίγη ώρα», όπως το λέμε στη γλώσσα μας, όπως το λένε κι οι πελάτες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, O Χρήστος του «Εξέλσιορ» [2014]»

Αρχείο 30.9.2014

Φθάνουν, λοιπόν τόσα βιβλία. Οι γεωγραφίες, οι μεγάλοι Άτλαντες δεν θα εκδοθούν ποτέ ξανά. Η σχολή των άστρων και εγώ ενώπιόν της να σου υποβάλλω τα σέβη μου σε μια συγκινητική στιγμή. Τρελός από ευτυχία, τρελός για σένα, η στιγμή του κεραυνού και άλλα τέτοια.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Οι καλύτεροι τίτλοι και άλλα ενδεχόμενα [2014]»

Αρχείο 19.9.14

Μια στιγμή

Ο Ήλιος παραιτείται.
Να βασιλέψει αρνείται.
Αιμορραγίες από αγέννητα όνειρα
λάθος μέρα, λάθος χώρος, λάθος ώρα.
Απομεινάρια της ημέρας
κομμάτια χρυσά. Σπασμένης βέρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Βασιλείου Αστερόσκονη, λάθος χώρος -ποίηση [2014]»

Αρχείο 18.9.2014

Δυο μικρά μεταλλαγμένα πλάσματα, αυτό είχαμε γίνει. Άσχημα κι ελεεινά, μέσα στην διαβρωμένη ανοησία μιας εποχής που μας έπνιγε σαν δακρυγόνο. Μόνο που δεν είχαμε δάκρυα εμείς, δεν είχαμε καν δακρυγόνους αδένες. Δεν κλαίγαμε. Η λύπη μας ήταν ένας μεγάλος θυμός, μια έκρηξη που όποτε έβρισκε λόγο και τρόπο να αναδυθεί από τα μαύρα βάθη μας, έπαιρνε το πάνω χέρι, έσκαγε βίαια στον κόσμο και έσπερνε την καταστροφή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Deep Skin [2014]»

Αρχείο 16/09/2014

Αμερικανικές προοπτικές

…για να ξέρεις, φθάνει ως το Σαιντ Λούις,
Συνεχίζει χαμηλά στο Μιζούρι,
Για την πόλη της Οκλαχόμα, γι΄αυτήν
δεν μπορώ
Να σου πω πόσο όμορφη είναι...
Depeche Mode / Route 66

Στις άκρες του δρόμου τα κορίτσια προβάρουν την τελευταία λέξη της μόδας. Φανταχτερές στολές, ενδύματα νυχτερινά, σέξι, πλαστικά κορίτσια των stations. Η μις Νότος έχει άψογο, σοκολατένιο χρώμα και χορεύει ανεπαίσθητα όλη την ώρα. Μια άλλη με σκισμένη την κορδέλα της έχει κρυμμένο το πρόσωπο. Μοιάζει εξωτική. Ένας της ένωσης για την συνταγματική υπεράσπιση της οπλοκατοχής διαμαρτύρεται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Αντλώντας από τον Λέβυ»

Αρχείο 15/09/2014

Έρχεται πότε-πότε το σκοτάδι
όχι δεν μου ζητάει λογαριασμό – μου λέει
κατάμουτρα πως του χρωστάω·
επειδή χθες παράγγειλα μια Kirschentorte
σκοτεινή όσο τα σωθικά του;
το ‘μαύρο δάσος’ που συχνά τα πόδια μου ματώνει; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νανά Τσόγκα, Slip or whip»