Τάσος Πορφύρης, ‘Την τρομαγμένη ηχώ της δικιάς σου φωνής’

Αρχείο 04/11/2014

fav-3

Τάξη

Εδώ τα βήματα ήταν βαριά και σίγουρα μετρημένα
Οι ανάσες χωρούσαν μέσα τους τον ορίζοντα τα σπίτια
Τα όνειρά τους τίποτα δεν περίσσευε αν αφαιρούσες
Μια πέτρα γκρεμίζονταν το σπίτι μια λέξη έπεφτε
———Ο ουρανός.

fav-3

Κάθοδος

Επάλληλα στρώματα πετρωμάτων συγκρατούν
Το έδαφος γεμάτο από αρπαχτικές ρίζες φυτών
Λαγούμια αρουραίων κι ανθεκτικούς σπόρους
Την άνοιξη βιαστικά φυτά πρασινίζουν την έκταση
Και το καλοκαίρι λουλούδια με κόκκινα πέταλα
Κατάμαυρους στήμονες κοινώς παπαρούνες αίμα και
Σκοτάδι χαμηλότερα υποψιαζόμαστε καταυγασμένες
Από διαμαντένιο φως απέραντες στοές με την εύθραυστη
Ισορροπία της ισόχρονης ανάσας των μετάλλων
Κελαρύσματα από αόρατες πηγές ισοκράτες αυτού
Του σύμπαντος κι ακόμα βαθύτερα το βρυχηθμό της
Πυρωμένης λάβας μόνιμη απειλή ψάχνοντας για διέξοδο
Ψάχνοντας για τη θάλασσα το προαιώνιο λίκνο της.

fav-3

Παρείσακτος

Όταν απλώνεις το χέρι κι άλλοι
Κρατάνε το δικό τους στην τσέπη
Όταν τους κοιτάζεις στα μάτια κι
Εκείνοι αφοσιώνονται στον πίνακα
Τρία μέτρα δεξιά σου όταν εκλιπαρείς
Για μια τους λέξη κι ακούς την ηχώ
Την τρομαγμένη ηχώ της δικιάς σου
Φωνής κάποιος τότε ξαναστρώνει το
Μοναχικό σου κρεβάτι με τα κρύα
———Σεντόνια της μοναξιάς.

fav-3

Αποκατάσταση

Φυλλομέτρησα παλιά βιβλία για να σε συναντήσω
Δυσκολεύτηκα να σ’ αναγνωρίσω καθώς σ’ είχαν ντύσει
Τόσα στολίδια τόσες ρίμες το φόρεμα πεταμένο στην άκρη
Οι μπογιές στο πρόσωπο ανακατεμένες με δάκρυα κι ένας
Έρωτας αποκαμωμένος ύστερα από ένα μπουκάλι φτηνό
Κρασί με χαμένες εκείνες τις «μικρές άσπρες φωνές»
Ανάμεσα στις απεγνωσμένες κραυγές της πτώσης στο
Βάραθρο της απελπισίας ποιος μίλησε για φεγγάρια
Κι ανοιχτούς ορίζοντες; Εσύ που γνώρισες τους σκοτεινούς
Δρόμους του πάθους μισή ενοχή και μισή λαχτάρα
με το φιλί ανάμεσα απαγχονισμένο ξεφωνίζοντας
Σ’ έρημες στοές γκρεμίζοντας τους βράχους της μοναξιάς
Ναρκοθετώντας περιοχές όπου ανίδεοι μηρυκάζαν
Τον βολικό έρωτά τους πως κατάντησες έτσι ανάμεσα
Σ’ έναν σύζυγο και σ’ ένα γραφείο πως πάχυνες.

©Τάσος Πορφύρης, από την ποιητική συλλογή «Τα λαβωμένα», εκδόσεις Έρασμος 1996

fav-3

Ο Τάσος Πορφύρης γεννήθηκε το 1931 στον Άγιο Κοσμά Πωγωνίου (παλαιότερα, Κακσιοί)• κατέβηκε το ’38 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Μέση Β΄ Εμπορική Σχολή στην οδό Λευκωσίας 60 στα Πατήσια το 1949. Στα ελληνικά γράμματα πρωτοεμφανίστηκε το 1961 με την ποιητική συλλογή Νεμέρτσκα, κι ακολούθησαν οι συλλογές: Το εγκαταλειμμένο σπίτι (1968), Flash Back (1971), Τοπίο (1973), Η πέμπτη έξοδος (1980), Τα λαβωμένα (1996), Σώμα κινδύνου(2004), Έρημα (2008), και Χρονοσυλλέκτης (2011). Μέλος της εκδοτικής ομάδας των περιοδικών Μαρτυρίες, Προτάσεις, Σημειώσεις. Συνεργάτης πολλών λογοτεχνικών περιοδικών (Μαρτυρίες, Σημειώσεις, Φηγός, Ηπειρωτικά Χρονικά, Ηπειρωτικά Ημερολόγια, Ζωσιμάδες, Οροπέδιο, Πλανόδιον κ.ά.). Μετέφρασε E. Pound, T.S. Eliot, D. Thomas κ.ά.