Από το χαμένο αρχείο 27.3.2014

Φρέναρε μαλακά στο πορτοκαλί. Στο κόκκινο ήταν κάτω από το φανάρι. Έβγαλε το χέρι έξω από το παράθυρο και συνέχισε να καπνίζει το Μάρλμπορο χαζεύοντας στα πέριξ. Το γνωστό πακιστανάκι πλησίασε κι άρχισε να του σαπουνίζει το παρμπρίζ. Χωρίς να ρωτήσει. Ξιπόλητο. Ως συνήθως. Για λίγο η σκούπα πηγαινοερχόταν σαν παιχνίδι πάνω στο τζάμι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης της Μαρίας Πετρίτση: Κοινωνική συνείδηση [2014]»

Απο το χαμένο Αρχείο 24.3.2014

1

Eγώ που αγαπώ τις νύχτες ώς την αυγή
βρέθηκα στο ξεδίπλωμα μιας άλλης νύχτας
κι έχω πια την εικόνα της να την κοιτάζω,
τα πουλιά μόνο λείπουν, φαντάσματα,
μα τα θυμάμαι σαν τρόμαξαν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Της Κυριακής: Δημήτρης Ι. Αντωνίου [2014]»

Από το χαμένο Αρχείο 22.3.2104

Μικρό ενδεικτικό απόσπασμα από «Το Μπουρδέλο», εκδόσεις Γράμματα

Περί πορνείας στο Βυζάντιο

[…]

Πριν τριάντα χρόνια τό Institut Francais d’ Athenes έδημοσίευσε, κλιμακωτά, τήν πολύτομη εργασία τού Φαίδωνος Κουκουλέ βυζαντινώνβίος καί πολιτισμός. Πρόκειται γιά μιά μελέτη-τοιχογραφία. Άν καί πολλά μέρη αυτής τής μελέτης είναι ξεπερασμένα, άν καί ό γέρο-Κουκουλές χρησιμοποιεί μιάν άσχημη γραφή, καί, συγχρόνως, επαναλαμβάνει καί κόντρα-έπαναλαμθάνει (συχνά στήν ϊδια παράγραφο) τίς πληροφορίες του, είμαστε υποχρεωμένοι νά δεχτούμε αυτό τό βυζαντινολογικό / κοινωνιολογικό / ίστοριοδιφικό / γλωσολογικό / λαογραφικό σύγγραμα σάν βασική πηγή. καί, συχνά, νά τό ακολουθούμε σάν οδηγό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ηλίας Πετρόπουλος, Το μπουρδέλο -απόσπασμα [2014]»

Αρχείο 21/03/2014

όμως ωραία δεν ήτανε πάνω εκεί στο χαλί ; όπως καθόμαστε ; που ακουμπάγαμε ο ένας πάνω στον άλλο ; και γινόμαστε αμέσως φίλοι διατηρώντας τήν αφόρητη μοναξιά μας καθώς μάς είχαν ρίξει εκεί οι μεγάλοι να τά βγάλουμε πέρα μόνοι μας μέσα σ’ ένα πηγάδι από πλήθος, και Συνεχίστε την ανάγνωση του «χάρη σταθάτου, πάνω στο χαλί»

Αρχείο 20/03/2014

Οι σωστές αποφάσεις παίρνονται το καλοκαίρι.

Ο φόβος έφταιγε,
οι φίλοι που ομοιοκαταληκτούσαν
με τους μεταστάντες,
τα μάτια της γάτας στο σκοτάδι

από τότε, 

έκλαιγα με τον τρόπο των φυτών, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίνα Φυτιλή, δυο ποιήματα από τη Μυθική μέρα, εκδόσεις Ενδυμίων»

Αρχείο 20/03/2014

Ίσως ο λόγος που γράφω γι’ αυτόν να είναι τα μάτια του, γυάλινα μαύρα λυπημένα μάτια εντόμου και κάπου εκεί βαθιά μέσα η ψυχή. Έτσι άψυχο ήταν και το υπόλοιπο πρόσωπο, πραγματικά ανέκφραστο τον περισσότερο καιρό ακόμη κι όταν επιχειρούσε να τραγουδήσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Σάντο, Τ. Αριστείδης»

Από το χαμένο αρχείο του 2014

Ήρθε και ζαλίστηκε λιγάκι το πρωί
Εκείνη η κατάσταση που λες κι αδειάζει το υγρό που προστατεύει τον εγκέφαλο κι αυτός διογκώνεται κι ασφυκτιά στα νεόκοπα πλαίσια και κάνει μια να πάρει τη κατηφόρα μα σα δε βρίσκει διέξοδο ικανή να χωρέσει το νέο του μέγεθος, στριφογυρνά κουρασμένα σα σκυλί γερασμένο που κυνηγά την ουρά του κι όταν νομίζει πως τη φτάνει, δίνει μια να την αρπάξει κι ύστερα πάλι λουφάζει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Ανθήκλεια –μια γυναίκα [Αρχείου]»