Έκτωρ Πανταζής, Με του Θησέα τη βάρκα [2014]

Αρχείο 5.5.2014

Θέλω τον προκαταρκτικό λόγο όρο
μνήμη ξερολιθιά που τη συνέχουν τα κενά της
όταν χύνεται στα κόκαλα θάνατος
Δεν είναι πράγματα δεν είναι λέξεις
βιβλίο είναι χωρίς γράμματα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Με του Θησέα τη βάρκα [2014]»

Γεώργιος Χορτάτσης, Πανώρια [2014]

Αρχείο 4.5.2014

fav-3

Προς τον εκλαμπρότατον και ευγενέστατον
κύριο M
αρκαντώνιο Bιάρο εις τα Xανιά
…
Aφιέρωση

Πανώρια, θυγατέρα μου, στην Ίδα γεννημένη,
με πόθον εκ τον κύρη σου κ’ έγνοια αναθρεμμένη,
εις τα βουνά δεν πρέπει πλιο κ’ εις δάση να γυρίζης,
να μη θωρής τσι λυγερές, τσι νιους να μη γνωρίζης,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεώργιος Χορτάτσης, Πανώρια [2014]»

Νανά Τσόγκα, Σκηνικό: χωρ ισμός [2014]

Αρχείο 3.5.2014

Είπανε να βρεθούν για τον Επίλογο
δεν γίνεται να βάλεις από μακριά τελεία
στα σεντόνια
τσαλακωμένα και νωπά
από ιδρώτες έρωτες που δεν μπορούν να σβήσουν.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νανά Τσόγκα, Σκηνικό: χωρ ισμός [2014]»

Νάσος Αθανασίου, “Δέντρο έμεινε που είχε γδυθεί τα φύλλα του” -ποίηση [2014]

Αρχείο 2.5.2014

fav-3

Διαφορά ηλικίας

Ο ίσκιος του δέντρου κουκούλωνε την πέτρα
και όλο το ανοιχτό της πεδίο.
Μάταια τα μάτια της πάλευαν να ξεσυνορέψουν.

Δέντρο ήταν, δεν είχε υπόσταση
και εκείνη επέμενε κουκουλωμένη να υποθέτει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νάσος Αθανασίου, “Δέντρο έμεινε που είχε γδυθεί τα φύλλα του” -ποίηση [2014]»

Γιάννης Υφαντής, «στο σκοτάδι: Σκοτάδι» [2014]

Από το χαμένο αρχείο 4.4.2014

Η προσευχή του ποιητή

1.
Όπως η Ίσιδα κομμάτι το κομμάτι
του Όσιρι συγκέντρωνε το σκόρπιο σώμα
έτσι κι ο ποιητής λέξη τη λέξη συγκεντρώνει το κορμί του.

2.
Δεν είναι ανάγκη τα κομμάτια μου ένα ένα να μαζέψεις·
το όνομά μου* μόνο αν θυμηθείς, ώ Ίσιδα, θα μ’ αναστήσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Υφαντής, «στο σκοτάδι: Σκοτάδι» [2014]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα προπύλαια του καιρού [2014]

Αρχείο 29.4.2014

 Αλέξης Τραϊανός

«…να πει την προσευχή και
Να την αρνηθεί»
Λεύκη Μολφέση

Βαφόπουλος, Καρέλη, Θασίτης, Αναγνωστάκης, Πεντζίκης, Ιωάννου. Μια τυχαία σειρά εκείνων των φωνών που καθιερώνουν την Θεσσαλονίκη λογοτεχνικά. Η πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης θα ενταθεί στις επόμενες δεκαετίες. Ποιητές όπως ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου και ο Αλέξης Τραϊανός θα εντείνουν το ρεύμα, φανερώνοντας μια αισθητική προσωπική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα προπύλαια του καιρού [2014]»

Πέτρος Κυρίμης, Ο πρώτος έρωτας [2014]

Αρχείο 28.4.2014

Εκεί στο Πασαλιμάνι ο πρώτος φίλος που «έβγαλε» αμάξι ήτανε ο Φάνης.
Η μάνα του είχε το μικρό ξενοδοχείο «Βερσαλλίες» δίπλα στο καφέ «Φοντάνα.»
Στο μικρό αυτό ξενοδοχείο οι πελάτες έμπαιναν και έβγαιναν όπως σε σταθμό τρένων. Όταν τα απογεύματα τον άφηνε στο πόδι της και τύχαινε κάνα καλό ζευγάρι, έβγαινε στο μπαλκονάκι και μας έκανε νοήματα να πάμε απάνω. Όλες οι πόρτες είχανε κρυφές τρύπες που έβλεπες κατ ευθείαν στο κρεβάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Ο πρώτος έρωτας [2014]»

Μάρκος Μέσκος, “μελαγχολικό τραγούδι απ’ τα παλιά λησμονημένο” [2014]

Αρχείο 27.04.2018

Το πόρισμα

Κι εσύ τι νομίζεις, έτσι δεν είναι;
μπακάλης ο Θεός κυλάει τα βαρέλια
στα καλντερίμια τ’ ουρανού, νεκροταφεία
οι κατοικίες των στρατηγών κι από
τα χέρια μου γκρεμίζω τους κεραυνούς
δράκοντες του αέρα φωτιές στα σύννεφα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάρκος Μέσκος, “μελαγχολικό τραγούδι απ’ τα παλιά λησμονημένο” [2014]»