Από το χαμένο αρχείο 5.4.2014
1
Θα μιλήσω για τα όνειρά σας
Σαν αστυνομικός που σας περνά
Στα χέρια χειροπέδες
Και έχετε δικαίωμα να μιλήσετε
Ό,τι πείτε θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σας
Αρχείο 03/04/2014
Απέλαση
με αφορμή μια σκηνή από την «Πολίτικη Κουζίνα»
αγκάλιασμα γδέρνει αποχωρισμό
σάρκες άλλου ένσημα
…………………………….στο χερούλι
βαλίτσας που πλέον
………………δεν σηκώνει το βάρος
του ίσκιου της
……………………………στροφή·
κενό αέρος
διαπερνάει πλάτη απομάκρυνσης
λες κι από πολλαπλό γάζωμα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Αναγνώστου, ‘Ένα πρόσωπο, δεν μπορεί, θα περιμένει’»
Αρχείο 22.4.2014
Αλήθειες
Φωτιά σου καίει τα σωθικά
κι εσύ περπατάς μεσ’ τη βροχή
ξυπόλητος
να βρεις τη λύτρωση
μα απατάσαι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής -ποίηση [2014]»
Από το χαμένο αρχείο 1.4.2014
Ο Μάρτης του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου
Δεν ήταν ποτέ τα λυρικά λόγια το Χρηστομάνου. Ούτε οι ρωμαλέες περιγραφές της Αθήνας, του Φαλήρου. Η Αίγινα κατείχε μια ξεχωριστή θέση στην ψυχή του ποιητή, όμως δεν ήταν αυτή που ΄κανε την Κερένια Κούκλα τόσο σπαραχτική. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του κειμένου δεν θα μπορούσαν από μόνα τους να συγκεντρώσουν τόση συγκίνηση, τόσο αληθινό, ανθρώπινο πόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η Λιόλια κάποτε [2014]»
Αρχείο 31/03/2014
Tο νέο μυθιστόρημα του Δημήτρη Φύσσα
Στις Εκδόσεις Εστία
Προς το τέλος του 1940, ο νεαρός μετεωρολόγος Χάρης Χωματάς αποφασίζει να μελετήσει συστηματικά το κλίμα της Αθήνας, προσδοκώντας ότι κάποτε, με βάση τα πορίσματά του, η πόλη θα πολεοδομηθεί κατά το δυνατόν εκ νέου. Λίγο αργότερα ο γεωπόνος Αντώνης Αστεριάδης ξεκινάει μια εξίσου εξαντλητική έρευνα για τους λαχανόκηπους της πρωτεύουσας, αναδεικνύοντας τον αποφασιστικό ρόλο τους κατά την πολεμική περίοδο, αλλά και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Ο κηπουρός κι ο καιροσκόπος [2014]»
Αρχείο 31/03/2014
Από την μια μεριά τα σπίτια και οι άνθρωποι κι από την άλλη ο γκρεμός και τα ξωτικά. Και στη μέση η θάλασσα. Φάτσα, μέχρι εκεί που φτάνανε τα μάτια μου, καταμεσής του πελάγου, μια πέτρα να αρμενίζει. Η αρμενόπετρα. ΄Έτσι την είχανε ονοματίσει οι παλιοί, έτσι έμαθα να την λέω και εγώ.
Το σπίτι μου ήτανε δίπλα στη θάλασσα, μπροστά στη χαλικιά, αντίκρυ καταντικρύ στην αρμενόπετρα και κάθε πρωί χειμώνα, καλοκαίρι, πότε από το παράθυρο, πότε καθισμένος στην ακρογιαλιά, το πρώτο πράγμα που αντίκριζα ήτανε αυτή η γκρίζα πέτρα, πότε να φαίνεται ακούνητη και πότε να ταξιδεύει καθώς διέκρινα αχνά τους αφρούς από τα κύματα, να σπάνε απάνω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «“Μνήσθητί μου Κύριε” του Πέτρου Κυρίμη: Αρμενόπετρα»
Αρχείο 08/03/2014
(Ο ιαπωνικός όρος μπονσάι – κατά λέξη σημαίνει «δέντρο σε δοχείο/γλάστρα» – περιγράφει γενικότερα την τέχνη που αφορά στην καλλιέργεια δέντρων σε γλάστρες. Η τέχνη αυτή έχει τις απαρχές της στις χώρες της ανατολής (Κίνα, Ιαπωνία) και τα τελευταία χρόνια καθίσταται δημοφιλής και στον δυτικό κόσμο. Οι πρώτες αναφορές για μπονσάι έρχονται από την εποχή της Δυναστείας των Χαν στην Κίνα). – Wikipedia. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μποσκαΐνος, …Το Μπονσάι 盆栽»
Αρχείο 28/03/2014
στιγµή πρώτη
ξεσκισµένες ταινίες κνόδαλα της ζωής
σαν να µαζεύεις τα ξέφτια του αποµεσήµερου
στα γυµνά σου πόδια σπουργίτια που κροταλίζουν
τα ψίχουλα της αδράνειας
***
στιγµή δεύτερη
ήχοι διαθλώνται σε παράταξη
µε τύµπανα από τότε σαν φύλλα που πέφτουν
από τον αγέρα χτυπηµένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τρωαδίτης, στιγμές»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.