Αρχείο 16.5.2014

Περπατάει σα να κουβαλά δυο πολυκατοικίες του κέντρου της Θεσσαλονίκης, εκείνες τις παλιές, με τα βαριά υλικά, τις βαριές σιδερένιες πόρτες εισόδου, τα ξύλινα, ίσως από δρύ, ασανσέρ με το πλεκτό δίχτυ από μέταλλο στο εξωτερικό τους για προστασία από το κουβούκλιο, τις σκάλες με την μεταλλική κουπαστή και τα φαρδιά σκαλοπάτια με το βήμα που περισσεύει να περιελίσσονται, κι όλη τη σκοτεινιά και σκόνη τους στο κεφάλι της… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Γάζα σε μωβ της λεβάντας [2014]»

Αρχείο 15/05/2014

Στην αυλή του σπιτιού ο άντρας έχει ξαπλώσει κάτω από το αυτοκίνητο και προσπαθεί να διορθώσει μια βλάβη. Με μια αδέξια κίνησή του, το κατσαβίδι του τρυπάει το χέρι. Ο άντρας το πετάει δίπλα του στο χιόνι και αρχίζει να γλύφει την παλάμη του βρίζοντας. Στο παράθυρο εμφανίζεται το κεφάλι μιας γυναίκας. Είναι μακιγιαρισμένη, χτενισμένη και ντυμένη όπως στη δεκαετία του ’60. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Bondage [2014]»

Αρχείο 13.5.2014

Για το ποίημα «Χιλή, 1974» του Νικόλαου Σπανιά και τα βιβλία των υπαίθριων πωλητών

Τ΄απογεύματα του καλοκαιριού οι πωλητές απλώνουν τα ονόματα των ποιητών στις άκρες των πεζοδρομίων. Έξω από τους σταθμούς του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου συρρέουν τα πλήθη διαβάζοντας αργά.  Σαν να μιλούν μια άλλη γλώσσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μαύρο γάλα της αυγής [2014]»

Αρχείο 12.5.2014

ΖΩ(ΟΝ)

Πνοή ζωής εσύ πιο ήλιος απ’ τους ήλιους,
νερό από αίμα αγαθό μοιράζεις από πάντα,
κι όποιος για λίγο σε γευθεί διψά να ξεδιψάσει.

Χίλιες ασχήμιες σε ποθούν κι όταν ξεχνούν θυμούνται,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθανάσιος Εφεξής, Εκών καλός -από την ποιητική συλλογή [2014]»

Αρχείο 12/05/2014

ΖΩ(ΟΝ)

Πνοή ζωής εσύ πιο ήλιος απ’ τους ήλιους,
νερό από αίμα αγαθό μοιράζεις από πάντα,
κι όποιος για λίγο σε γευθεί διψά να ξεδιψάσει.

Χίλιες ασχήμιες σε ποθούν κι όταν ξεχνούν θυμούνται,
καθάρια όλα τα θολά μιλούν χωρίς να λένε,
σαν πιουν το βλέμμα σου ζητούν ξανά ν’ αγαπηθούνε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθανάσιος Εφεξής, Εκών καλός -από την ποιητική συλλογή»

Αρχείο 9.5.2014

Ύπνος

Ενώ κοιμόσουν χωρίς σώμα
με τη μυρωδιά σου,
/λινά τα σεντόνια
στο χρώμα του λίνου/
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, δύο ποιήματα [2014]»

Αρχείο 8.5.2014

Το πανδοχείο στο δάσος

του Τάσου Κόρφη
in memoriam

Κυνηγημένοι της Κακοκαιρίας
ξεσπιτωμένοι
πρόσφυγες
με ανάστατα μαλλιά
υποδήματα σχισμένα
ένα σάπιο παλτουδάκι
ριγμένο όπως-όπως
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Ι. Σουρβίνος, ‘οι νεκροί καταφεύγουν τρυπώνουν στα ποιήματα’ [2014]»

Αρχείο 05/12/2014

…Πήρε το σφουγγαρόπανο κι άρχισε να σφουγγαρίζει το πάτωμα. Άσπρα μαύρα πλακάκια στην κουζίνα και στο καθιστικό, ο μονότονος ήχος της ραπτομηχανής έγινε ένα με τις σκέψεις της.

Από τότε που θυμόταν τον κόσμο άλλο τίποτα δεν είχε δει έξω από την αυλή, τον χωμάτινο στενό δρόμο που έπαιζε όταν ήταν πολύ μικρή και την ευθεία που έπαιρνε κάθε πρωί μέχρι τη Φίλωνος απέναντι από την μικρή Καθολική εκκλησία που ήταν η Γαλλική Σχολή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Η νύφη κάτω από τη θάλασσα»