Mε αγέρωχο βήμα έσπρωξε για ακόμα ένα πρωινό τη μεγάλη γυάλινη πόρτα και παρατήρησε μειδιώντας την αντανάκλαση της μορφής του πάνω στο τζάμι. Έντονα ζυγωματικά, καλοσχηματισμένα φρύδια. Τα πυκνά πυρόξανθα μαλλιά -δύσκολα τιθασεύονταν- έπεφταν στο μέτωπό του σαν διάδημα. Το πορφυρό σακάκι τού άγγιζε τους ώμους του σαν βασιλικός μανδύας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Το σακάκι»
«Φέρε μου τον οικογενειακό «πάπυρο» σε παρακαλώ»
«Δεν μπορώ, βαριέμαι»
Η φωνή ακούστηκε από πολύ κοντά, σήκωσε έκπληκτος το κεφάλι και τον είδε μπροστά του. Τον «πάπυρο» και από πίσω τον γιό του με ύφος σκανταλιάρικο και χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά.
«Πότε πρόλαβες;»
«Ήξερα ότι θα τον ζητήσεις. Κάθε χρόνο, όταν φτάνουμε με στέλνεις πάνω να τον φέρω» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κία Φιλιππίδου, Σε χασαπόχαρτο»
Ανταπόκριση σε καθημερινή εκπομπή με θέμα
τα νέα του βουνού
και της στάνης
“Η Μαριαλένα που βρίσκεται επί ποδός, μας μεταφέρει τον παλμό. Στο μεταξύ, κληρώνεται ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο”.
Χειροκροτούν όλοι εδώ, είναι ένα καταπληκτικό αυτοκίνητο. “Έλα Μαριαλένα”.
Λάμπουν τα χρυσά φλουριά στην ποδιά της παρουσιάστριας και το αυτοκίνητο είναι σκεπασμένο με ένα χράμι, σκέτο αριστούργημα των ταπητουργίων του κάμπου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Μετά βουκολικός ιμπρεσιονισμός ή η αρπαγή του ποιμνιοστασίου»
Έργο της καθημερινής ζωής
Ξέρει κανείς από πού βγαίνουμε; Ο άνθρωπος έκανε την ερώτηση κοιτώντας τριγύρω με αγωνία και αμηχανία. Έργο της καθημερινής ζωής. Στην αρχή δεν του έδινε κανείς σημασία. Όμως, μετά από λίγο έσπευσαν όλοι να του υποδείξουν κατευθύνσεις, οδηγίες και συμβουλές. Δεν έκρυψε τον δισταγμό του. Τότε δεν έλειψαν κι αυτοί που άρχισαν τις παροτρύνσεις. Ξέρει κανείς από πού βγαίνουμε; Είναι η ερώτηση. Μην εμπιστευθείς καμία απάντηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσιγιάννης, φρικτή άσκηση ανθρωπισμού»
Ούρα κι ουσίες.
Φίλτρα νεφρά.
Για μαύρες μαγείες−
πολύχρωμα όνειρα.
Λερωμένες εικόνες,
καύλες λεπρές.
Σύριγγες, κουτάλια
οθόνες·
κι η ζωή προχωρά·
στα τυφλά.
Πεταμένα στα στρώματα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Σπηλιά»
Αριστούλα Δάλλη, Οι κόρες της Δήμητρας, εκδόσεις, Βακχικόν
Η πορεία προς την κάθαρση
Η Αριστούλα Δάλλη εμφανίζεται με τη δεύτερη συλλογή διηγημάτων της, δύο χρόνια αργότερα από την πρώτη της προσωπική εκδοτική εμφάνιση (Το δέρμα της φώκιας, εκδ. Βακχικόν). Η συλλογή αποτελείται από σαράντα έξι διηγήματα, κυρίως, μικρής φόρμας. Ο λόγος της λιτός, ισορροπεί μεταξύ ρημάτων κίνησης και επιθέτων με ικανή εικονοποιητική δύναμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αριστούλα Δάλλη, Οι κόρες της Δήμητρας ― από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»
Έργο βασισμένο σε
μια παλιά
ιστορία
(Μικρό επίνειο, ένα φανάρι για το καλό ταξίδι των πλοίων. Και ένας άνδρας, ψαρά τα μαλλιά του, κοιτάζει πέρα. Κάποιος παίζει στα πόδια του με τα δίχτυα, σιγοτραγουδά, μα σταματά όταν ο ψαριανός μιλά. Είναι ο Φιλοίτιος, ο αρχιβοσκός, γέρος πια.)
Ψαριανός: Δεν έπρεπε να ‘χω επιστρέψει.
Φιλοίτιος: Δεν μπορούσες να κάνεις αλλιώς. Υπήρχε ένα παιδί εδώ, μια γυναίκα, μια ζωή. Όλος αυτός ο πλούτος, πώς να τα ξεχάσεις όλα αυτά. Και έπειτα, ήταν πάντα η ομορφιά, κοίτα, γύρω. (ο γέρος ατενίζει το πέλαγο, ο ήλιος δύει) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Nausea»
Είναι σαν να ‘πεσε το μεσημέρι
στο πιάτο σου ζεστό μοσχομυριστό
κι εσύ πηδιέσαι με τον βαρκάρη-θεριστή
δεν ντρέπεσαι που ξέπεσες από φεγγάρι
κι είναι τώρα η ματιά σου βεντάλια
μπουγάδα ξεχασμένη στο φωταγωγό
δίχως αεράκι τι λόγος πια σού πέφτει; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Πέντε σκηνές μιας ανερμήνευτης ποιητικής»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.