Το τασάκι
Έπρεπε τότε να το γνώριζα
πως μόνο αυτό μου αρκούσε
έτσι όπως σήκωνες το ποτήρι
και το ακουμπούσες στα χείλη σου
ο κόσμος γύρω επιβράδυνε
τα φώτα των αυτοκινήτων
γίνονταν μικρές πυγολαμπίδες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, Κι ύστερα κόπασαν τα επιφωνήματα»
Μικρό θεατρικό
για την ελπίδα
[Δωμάτιο με τοίχους γυμνούς. Λαμπτήρας πυρακτώσεως, ένα τραπέζι και δυο καρέκλες. Στον έναν τοίχο πλήθος οι ανακοινώσεις. Στην απέναντι πλευρά το πλέον διαδεδομένο εικόνισμα του Ιησού, σκέπη και δικαιοσύνη στους αιώνες των αιώνων, είπαν οι προφήτες. Στην μια καρέκλα κάθεται σιδηροδέσμιος ένας άνδρας, όχι πάνω από σαράντα χρονών. Το πουκάμισό του είναι ξεκούμπωτο, έχει το κεφάλι σκυφτό και τα ρούχα του είναι γεμάτα χώματα. Κάποιος μπαίνει στο δωμάτιο. Χτυπάνε οι πόρτες, φύλακες κλειδώνουν και σέρνουν αρμαθιές κλειδιά. Ο κρατούμενος ταράζεται, κοιτάζει με απόγνωση, γυρεύει να βρει τον εαυτό του, σφίγγει τα δόντια. Ακούγεται ο αέρας και η βροχή πάνω στο ελενίτ. Η νεοελληνική αρχιτεκτονική που βρίσκει τα σύμβολά της, δίχως να χάνει ούτε στο ελάχιστο την μεταφυσική που αγαπήθηκε όσο τίποτε, κυριαρχεί εμμέσως στην σκηνογραφία.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Η φλαμουριά»
ΑΓΕΡΩΧΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΗ
(Αναγνωστικό σημείωμα για τη συλλογή Εκκρίσεις, της Ζέτα Μπελαούρη, εκδόσεις 24 γράμματα, 2022)
Οι Εκκρίσεις (κατά πάθος) είναι η δεύτερη ποιητική συλλογή της Ζέτας Μπελαούρη, συλλογή που ακολουθεί την πρωτόλειά της Η Ύλη της Αντοχής, εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015. Κατά βάση, αυτό το δεύτερο ποιητικό της βιβλίο φαίνεται να είναι σύνθεση τριών συλλογών καθώς συγκεντρώνει στις 100 σελίδες του, πλέον των πενήντα ποιημάτων που ταξινομούνται στις ενότητες ΣΙΕΛΟΓΟΝΑ (που σχετίζονται με την τέχνη και τον λόγο), ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ (που αναφέρονται στη φθορά και στην απώλεια), ΖΟΥΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΛΙΞΗΡΙΑ (που συγκεντρώνουν τον έρωτα και τον εξαντλούν). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζέτα Μπελαούρη, Εκκρίσεις ―από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο»
Ι
Εγώ
γράφω πρώτα τ’ όνομά σου·
μετά το σβήνω και κρατώ
το αρχικό σου γράμμα:
Κ,
κι ύστερα προσθέτω
μια συλλαβή πριν: ΝΙ,
μια κατάληξη μετά: ΟΣ·
έτσι γράφω τ’ όνομά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Το δικό μας «Κ»»
Η αίσθηση την σκέψη ερεθίζει,
και η σκέψη ανταποδίδει,
με την φαντασίωση τής στέρησης που αιμορραγεί.
Ο πολιτισμός που τα πάντα διχάζει,
που τα ενώνει μόνο στην αλληλοσφαγή,
την διαλεκτική τής φύσης αντιμάχεται˙ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Έρως μόνος μελώνει»
Είδος ενδημικό που απαντάται μία φορά κατ΄έτος εις μορφή ελεύθερη. Κανείς δεν γνωρίζει με τι τρέφεται και τι γαληνεύει την αγριάδα του. Στον κήπο της πολιτείας μας έχουν φέρει ένα τέτοιο άγριο ζώο. Συρρέουν τα πλήθη τις Κυριακές για να το θαυμάσουν, καθώς βρυχάται και σταλάζει το δηλητήριο του. Τα βράδια το σκεπάζουν με το περκάλι, να μην βλέπει.
Ο διευθυντής φάνηκε λίγα λεπτά μετά τα τελευταία γεγονότα. Τον ακολουθούσε μια κουστωδία από συμβούλους, γραμματείς και υπαλλήλους της ιδιωτικής ασφάλειας του κήπου. Οι δημοσιογράφοι που είχαν συγκεντρωθεί στην πύλη πάλεψαν για να πάρουν μια δήλωσή του, όμως οι άνθρωποι της ασφάλειας απομάκρυναν τα συνεργεία. Τα απώθησαν ως το μικρό αλσύλλιο λίγο μέτρα από την πύλη. Όταν έρθει η ώρα θα δοθούν οι απαιτούμενες διευκρινίσεις κάποιος είπε και ο θίασος προχώρησε μαζί με τον διευθυντή που ίσιωνε τα ρούχα του, βυθισμένος στις σκέψεις του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: a*Et Ballot Box»
Φτάσαμε αισίως στην περίοδο των θερινών διακοπών. Στο σπίτι μας κυριαρχεί ευδιαθεσία, ίσως μέχρι και ενθουσιασμός… για αυτό το εκπληκτικό γεγονός, που δεν παύει βέβαια να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Δεν θέλω να ακουστώ ως αγνώμων, γνωρίζω καλά πως για πολλές οικογένειες, οι διακοπές μοιάζουν πλέον άπιαστο όνειρο. Είναι όμως λιγάκι δύσκολο να απολαύσεις το οποιοδήποτε ταξιδάκι αναψυχής, όταν όλο το προηγούμενο έτος ήσουνα άνεργος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Λίχνος, Οι πορτοκαλιές»
Εξομολόγηση
Θέλω να σου το πω,
μα πώς να αρχίσω;
Σε περιέχω
Τα μάτια σου αγκαλιάζουν τα δικά μου
Τα υιοθετώ
Μου ανήκουν
Κατοικίδια
Τα κουβαλω με τόση στοργή
όπου πάω
Τα προσέχω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Ξηρογιάννη, Και μου μιλούν ψιθυριστά»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.