Νίκος Ι. Τζώρτζης, Του καιρού σου τιμητέα κι ατίμητη σύλληψη

I

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Δε βαρέθηκες,  Παπαφλέσσα,  να   παίζης  θέατρο;
[…]– Πηγαίνω να  πολεμήσω τον Μπραήμη! […]
– Πότε  πολέμησες,  για να πολεμήσεις τώρα;  […]
– Μην κουβεντιάζεις για σφάλματα. Δεν είναι ώρα.
[…]  λέω  να πάω  στου Πεδεμένου  ή στο Μανιάκι.
Μ.  ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ,  ΑΙΜΑ ΧΑΜΕΝΟ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟ

Κύριε Υπουργέ των Εσωτερικών,
εύπλαστος λέξη στην Ελλάδα η εξουσία·
ταιριάζει στην ουσία, στη φαντασία,
στην απραξία και στην ακολασία.

Αρχιμανδρίτα ή έστω Παπαφλέσσα,
δίγαμος λέξη στο Μοριά η εξουσία·
σύζυγος με την παλιγγενεσία,
σύζυγος και με την ασυδοσία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Του καιρού σου τιμητέα κι ατίμητη σύλληψη»

Αγνή Β.Μπαγκέρη, Το άγγιγμα της Λίλιθ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις ΑΩ εκδόσεις

Το τραγούδι σου

στον θαλασσόμουσο ποιητή

Σου τραγούδησα
μια λύπη
που κάθε πρωί
ντύνεται
στολίζεται
πίνει απ’ τον καφέ
που ψήνω για ‘μένα.
Σου τραγούδησα
τη λύπη
που αγκαλιάζει το κορμί μου
σπιθαμή προς σπιθαμή
τα δάχτυλα τυλίγει
μέσα στα δικά μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγνή Β.Μπαγκέρη, Το άγγιγμα της Λίλιθ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ευριπίδης, «Κρήτες»

Ευριπίδης, Κρήτες [Σωζόμενα αποσπάσματα της τραγωδίας. Δίγλωσση έκδοση. Σκληρό εξώφυλλο]. Εισαγωγή, μετάφραση, ερμηνευτικό παράρτημα, [υποσημειώσεις, βιβλιογραφία] Γιώργος Σαμπατακάκης.  «Σμίλη», Αθήνα 2007.

Για χάρη του Βαγγέλη της «Σμίλης»

Ο Μίνωας συμφώνησε με τον Ποσειδώνα να βοηθηθεί για  να γίνει βασιλιάς της Κρήτης, μα δεν τήρησε τη συμφωνία, να του θυσιάσει έναν αναδυμένο από τη θάλασσα άσπρο ταύρο.  Εκδικούμενος, ο θεός έκανε την Πασιφάη, γυναίκα του Μίνωα,  σεξουαλικά πεινασμένη για το ζώο. ΄Ετσι ο  Δαίδαλος έφτιαξε μια κούφια ξύλινη γελάδα,  η βασίλισσα μπήκε μέσα, στήθηκε κατάλληλα και ο ταύρος τής έκανε το Μινώταυρο. Αποτέλεσμα: ο βασιλιάς τρελάθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ευριπίδης, «Κρήτες»»

Μαρίας Καντ (Καντωνίδου, «Stanza» ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο


ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣΣΙΟΝΙΣΜΟ

Αναγνωστικά σχόλια επί της μεικτής συλλογής ποίησης και φωτογραφίας της

Μαρίας Καντ (Καντωνίδου) – “Stanza”, εκδόσεις Gutenberg 2021

Mια απλή πρώτη επαφή με τα ποιήματα της Stanza οδηγεί στην επιγραμματική παρατήρηση ότι πρόκειται για εξαιρετικής πύκνωσης και συναισθηματικής φόρτισης επιδραστικά κείμενα με υψηλή ποιητική αξία. Αν αφεθούν κάμποσο καιρό να ωριμάσουν μέσα σου διαπιστώνεις ότι η επίγευση που σου αφήνουν φέρει το αίμα, την ένταση και το περιεχόμενο επαναληπτικών πυροβολισμών. Λες και πυροβολείται ο αναγνώστης με στακάτες φράσεις, λέξεις, συλλαβές, εικόνες κι όλες αυτές οι σφαίρες, στην πορεία τους προς την καρδιά, μετατρέπονται σε μια  οντολογία από πρόθεση. Που θα σε κατευθύνει να συλλογιστείς επί της φθοράς, της απώλειας, του θανάτου, μα και ταυτόχρονα θα σε κάνει να εκτιμήσεις κάθε φλεβίτσα σου που πάλλεται από ερωτικό πόθο, στο παρόν στο παρελθόν και στο μέλλον των αιώνων αμήν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρίας Καντ (Καντωνίδου, «Stanza» ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μπορ

Μικρό θέατρο

[Mεγάλο σκοτεινό κτίριο. Άδειοι διάδρομοι, πότε σκιές εδώ και εκεί. Οι καθρέφτες στο βάθος της σκηνής κάνουν την δουλειά, σίγουρα κάποιος θα το έχει σκεφτεί πρωτύτερα. Ένας τύπος, γύρω στα τριάντα περπατά, ανοίγει πόρτες, πότε πότε χαιρετά με το καπέλο του και προχωρεί. Χαμηλοί φωτισμοί, σφραγισμένα τμήματα, αντιπρόσωποι γενικώς. Καθώς περνά στην τελική ευθεία, βλέπει στο βάθος τον ευτραφή κύριο που πανηγυρίζει με ανοιχτές αγκαλιές. Τα τελευταία γραφεία διαθέτουν τους καλύτερους του είδους. Αυτοί αναλαμβάνουν να χαιρετήσουν πρώτοι τον αρχηγό λίγο πριν γίνει ιδέα.]

Κύριος: Ιδού ο Νυμφίος έρχεται!

[Όλοι μαζί οι τύποι που ακουμπούν στην κάσα της πόρτας τους ανάβουν τους αναπτήρες τους και κάπως φωτίζονται. Είναι τρομεροί.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μπορ»

Θανάσης Κούρτης, Αγγελίες για επικίνδυνα επαγγέλματα

Αυτός που ήταν έξω από το φορτηγό, ψου ψου ψου με τον οδηγό, και συμπλήρωνε τα έγγραφα του δρομολογίου ήταν κάτι σαν υπεύθυνος. Φαινόταν, που φορούσε πουκάμισο και τζιν παντελόνι. Και μάλιστα το πουκάμισο μέσα από το παντελόνι. Λεγόταν Τζορτζ. Όχι πως κατείχε κάποια ιδιαίτερη θέση στην εταιρεία βέβαια⸱ απλά δούλευε χρόνια σαν εργάτης και με το συγκαταβατικό του πρόσωπο και το πέρας των χρόνων, τον έκαναν επιβλέποντα σε δυο τρεις αποθήκες. Η εταιρεία ειδικευόταν στην επεξεργασία και γενική εμπορία καπνού.

Όταν τελείωσε με τα χαρτιά ο Τζορτζ προχώρησε στο πίσω μέρος και από τις ανοιχτές πόρτες του φορτηγού-κοντέινερ κοίταξε στο βάθος, σαν χειρούργος που επιθεωρεί τα ανοιχτά σπλάχνα κάποιου ασθενούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Κούρτης, Αγγελίες για επικίνδυνα επαγγέλματα»

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Α, Ζωή!

del viver ch’è un correre a la morte
Dante (Purg. 33. 54)

Α, Ζωή! Πόσο κακοπαιγμένο έργο ήταν αυτό!
Κι όμως δεν πάψαμε στιγμή με στόμφο
(έτσι, εις πείσμα σου) να αλαλάζουμε
πως παίξαμε όμορφα, σωστά και συνετά,
πως δεν σκοτώσαμε την ολιγόπνοη ώρα μας
λίγο πριν το σκοτάδι πέσει και μας θάψει.

Πόσο κακόγουστο αστείο ήσουν!
Κι όμως στα σοβαρά σε παίρναμε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Α, Ζωή!»

Ε. Μύρων, Αρυθμήσιμο

Στον Ηλία Ελευθεριακό

το ποίημα δεν είν’ η ευθεία που κοιτάς
ο βιογράφος της ζωούλας σου
η λεκτική σου τσάρκα –
είναι τα πρέκια και των δύο

είν’ ένα ζάρι
φτιαγμένο από το κλείσιμο του ματιού στη
Νέκυια

γι’ αυτό ζαλίζει τα αριθμοκάγκελα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ε. Μύρων, Αρυθμήσιμο»